Akt

 1 1|         Synowie nasi zburzą, co my budujemy. Burzymy, co zbudowali
 2 1|     KONRAD~Nic.~REŻYSER~Nic!? A my mamy wielką scenę:~dwadzieścia
 3 1|          Rzeczpospolita znaczy: my.~KARMAZYN~Z nami się pasie,
 4 1| krzesłami.~Wiwat Polonia! Wiwat my!~(Inna znów grupa na siebie
 5 1|         daje świadectwo. A może my będziemy ku świadectwu temu
 6 1|      temu powołani? A jeźli nie my żyjący - to duchy nasze
 7 1|        dadzą.~CÓRKI~A jeśli nie my żyjący doczekamy, to duchy
 8 1|       budowy tej częścią. Oto i my teraz przydajemy miary ciału
 9 1| przydajemy miary ciału temu - i my teraz dopiero wśród tych
10 1|    Czujecież wy, córki moje, że my teraz jesteśmy Polską? Podajcie
11 1|         oddechu miara i - teraz my, córki moje, teraz dopiero
12 2|       No, przecież to jasne, że my nie myślimy w tej chwili
13 2|         O, to jest wszystko, co my na razie umiemy.~MASKA 5~
14 2|       tak - więc kto go zgubił?~My, my, tak jest, my.~MASKA
15 2|         więc kto go zgubił?~My, my, tak jest, my.~MASKA 11~- ?~
16 2|       zgubił?~My, my, tak jest, my.~MASKA 11~- ?~KONRAD~Tak
17 2|         11~- ?~KONRAD~Tak jest, my. Nie przez wojny, nie przez
18 2|         mnie jasne. Ale - że to my, my przyczyną, że się gdzieś
19 2|     mnie jasne. Ale - że to my, my przyczyną, że się gdzieś
20 2|       MASKA 12~A!~KONRAD~A tak. My nie powinniśmy pozwolić
21 2|   KONRAD~Poezją nie jest to, co my dotychczas za poezję uważaliśmy.
22 2|      sunie z miną srogą.~KONRAD~My mamy za wiele poczucia solidarności
23 2|   KONRAD~I tym nas oszukują, że my powinniśmy mieć to poczucie
24 2|        KONRAD~No, to znaczy, że my... (zamyśla się)... że my
25 2|       my... (zamyśla się)... że my przecież nie możemy być... - (
26 2|       Tak - no tak.~KONRAD~Więc my tracimy przez to, że wyrabiamy
27 2|         MASKA 14~Tak.~KONRAD~Bo my zawsze będziemy mieć do
28 2|     jestem wyzwolon?~MASKA 16~A my - ?~KONRAD~Że wy jesteście
29 2|       ty.~KONRAD~A wy?~MASKA 18~My nie jesteśmy obowiązani
30 2|       obowiązani do niczego, bo my nie jesteśmy artyści.~KONRAD~
31 2|     była Śmiercią.~KONRAD~Alboż my nie mamy tego samego. I
32 2|         Antygony? Nie jesteśmyż my tą silą ducha onych przejęci?~
33 2|  roztacza.~MASKA 19~Myślisz, że my jesteśmy przeciw Polsce.~
34 2|       wróćmy do - - rzeczowo. - My ofiarujemy ci wspólność
35 2|       KONRAD~Nie.~MASKA 19~Więc my...~KONRAD~Was nie ma.~MASKA
36 2|  oświetlić po swojemu.~MASKA 19~My nie zmienimy jednego słowa.~
37 2|         KONRAD~Przyznasz mi, że my z coraz większą mówimy rezerwą
38 2|   rezerwą o wszystkim.~MASKA 20~My może coraz mniej wiemy.~
39 2|       Czyli że te rzeczy, które my mamy za poetyczne i które
40 2|       PAŃSTWO wskrzeszę.~Synami my twojemi,~błogosław czyn
41 3|     samegoż myśl dalsza, jakiej my się nie możemy spodziewać
42 3|        z tym wszystkim, co mamy my.~GŁOS i~Więc my...~GŁOS
43 3|         co mamy my.~GŁOS i~Więc my...~GŁOS 2~My musimy pozostać!~
44 3|        GŁOS i~Więc my...~GŁOS 2~My musimy pozostać!~GŁOS 1~(
45 3|       Mój ojciec był bohater, a my jesteśmy nic!~KONRAD~(do
46 3|    wspiera, kokietuje...?~AKTOR~My to widzim co wieczór.~KONRAD~
47 3|      mną!!!~CHÓR~Z tobą wszędy!~My z tobą!~KONRAD~Wszędy noc -~