Akt

 1 1|       duchem pojeni,~skąd to idą te myśli Konrada?~Czarny płaszcz
 2 1|      bogów i dusz - -~i spadłem.~Tę ziemię ukochałem~szałem~
 3 1|          kościół, zamek, mogiłę.~Te postawię i zburzę.~(zrywając
 4 1|       polską zamknąć już,~by się te iskry ducho-żerne,~co u
 5 1|          Hej! Tu stawcie kolumny te, tutaj posągi.~Dalej, przynieście
 6 1|      kostiumy na się nawdziewają~te, w których potem role grają.~
 7 1|    działa bojowe uderzą~i zabiją te, które nie wierzą.~Uznajcie
 8 1|        chcąca -~aż wreszcie dłoń tę czyjąś odkłada~i zda się
 9 1|      ciosany, i skrzydłami trąca te rycerze pośpione. - Przysiadła
10 1|         Geniusz)~Czyli to muzyka te dziwne dźwięki,~czyli od
11 2|         co jest, dojrzeć; logikę tę przejrzeć jest trudno.~MASKA
12 2|          chcę dowieść, że sprawy te są poza nami i mimo nas
13 2|        do labiryntu.~KONRAD~Nie, tę, którą dzierżąc i z kłębka
14 2|        ulice pałacowe przejść. I te górnych pięter, i te podziemu,
15 2|           I te górnych pięter, i te podziemu, i te dalekie drogi
16 2|         pięter, i te podziemu, i te dalekie drogi podkopów,
17 2|        dalekie drogi podkopów, i te ścieżki na wyżynie zawrotnej
18 2|       ten las, Wielkość i Śmierć te sfinksy, a...~MASKA 8~A
19 2|          się.~MASKA 10~Pokruszyć te potęgi.~KONRAD~Nie wiem.~
20 2|     klęski i porażki wojenne, bo te się dadzą zmienić, bo to
21 2|    Choćby i niedorzeczność. A ja tę obojętność nazwę podłością,
22 2|           precz; pleć, pleć; noś tę wodę, lej potoki, kaskady,
23 2|        usług i do rozporządzenia tę lichą część naszego narodu.~
24 2|         opiekował. Ja chcę, żeby te rzeczy były tobie narzucone
25 2|       otaczam tajemniczością. Bo tę tajemnicę chcesz ze mnie
26 2|   odkrywam. Ja tylko ją poznaję, tę, co jest, ją: TAJEMNICĘ.
27 2|     artykuł.~KONRAD~Bo ty chcesz tę ideę oświetlić po swojemu.~
28 2|         wspólnych. A czy w ogóle te, które uważaliśmy za wspólne,
29 2|      Czyli że...~KONRAD~Czyli że te rzeczy, które my mamy za
30 2|        pięknie brzęczącą; - misę tę pełnię napojem słodowym,
31 2|          to mój? Mnie żona?~Któż te słowa mi szepce?:~ta z tobą
32 2|      znaku wieczystych,~byś zbył tę myśli głębną toń,~gadów
33 2|    własnym spala - świeci!~To są te gwiazdy, co spadają~w noc.
34 3|     KARMAZYN~Hej, chłopie, bierz tę karabelę.~HOŁYSZ~Hej, chłopie,
35 3|         tonie...~Czy wy czujecie~tę dal nieskończoności,~która
36 3|      miałem wam dać! - Czymże są te sztandary, które chylicie
37 3|           i określił;~to przecie tę mu wytknę wadę,~że nic polskiego
38 3|     żadną wadą,~bo dla mnie żyją te postacie.~Was, gdy dziś
39 3|    KONRAD~Reżyserze - o, widzisz tę w laurach kobietę:~Muza,
40 3|        Miałem ich pełne dwie, o, te dwie pełne ręce,~gdy mój
41 3|      szumnych szarf,~i pyta: "To te kwiaty dla ciebie? skąd
42 3|          ty kiedy widziałeś je - te potępione... ?~REŻYSER~Mam
43 3| scenę-noc;~szukają wyjścia w noc tę ciemną; -~żelaznych wrót
44 3|           szukając wyjścia w NOC tę ciemną~daremne, zawdy nadaremno.~