Akt

 1 1|        ci ludzie pod ścianą?~Cóż tu czynić im dano?~Czy to rzesza
 2 1|    baczności. -~Czy raz pierwszy tu gości,~bo się dziwno rozgląda
 3 1|          czyn~twój patrzeć będę.~Tu będą się bawić, a wy będziecie
 4 1|      czasów tyle, kopę lat!~Mamy tu scenę - właśnie czytam~o
 5 1|  rozstajnych siedzą dróg,~zeszły tu wszystkie za nasz próg~w
 6 1|    Wieniec cór.~We złotej konsze tu nadpłyną.~Są eteryczne.~
 7 1|        słuchaj,~tyś powinien był tu przyjść z pochodnią -~jak
 8 1|        by walić młotem!~MUZA~Czy tu potrzebna nowa forma,~czy
 9 1|       grze jej i w każdym geście~tu będzie czaru lubystka,~że
10 1|        lubystka,~że wszyscy, jak tu jesteście,~pod jej urokiem
11 1|         o duszo, przybywaj!~Hej! Tu stawcie kolumny te, tutaj
12 1|         błysną szerzej!~ ~KONRAD~Tu mnie ciasno.~REŻYSER~Szerzej,
13 1|               To rzekł i klasnął tu trzy razy.~Rampa się nagle
14 1|   załamanemi~biadasz - przybywaj tu - odżyjesz!~~W Przestrzeń
15 1|    znaczy polska mowa,~przybywaj tu - odżyjesz Słowa łaską.~
16 1|  doczekacie się dnia,~przybywamy tu z zapowiedzią -~tragiczną
17 1|        bijące dzwony.~Przybywamy tu z zapowiedzią.~Tragiczną
18 1|      wolą wyzwolony!!~ ~SCENA l.~Tu rozpoczyna szereg mów~polonez,
19 1|           ze schylonym stawajcie tu czołem~przed niebios złotym
20 1|      mojego.~SYN~Słyszę, ojcze.~(Tu na scenę wchodzi Harfiarka,
21 1|     wyśpiewasz?~HARFIARKA~Nic.~( Tu lekkim rzutem arfę trąca,~
22 1|         w granit-słup.~Stójcie - tu przepaść! - Nicość, trup,~
23 1|          jej najwyższy kres. - A tu ku murom i ścianom zapylonym
24 1|        ci ona tym ptakiem, który tu jest zamkniony i skrzydłami
25 1|          żyjący - to duchy nasze tu przyjdą i świadectwo kościołowi
26 1|        doczekamy, to duchy nasze tu przyjdą na świadectwo kościołowi
27 1|       Córki moje, patrzcie, jako tu wszyscy się zebrali, i nie
28 1|       Patrzcie, córki moje - oto tu wszystko jest Polską, kamień
29 1|         każdy, a człowiek, który tu wstąpi, staje się Polski
30 1|        mi ręce - bliżej, bliżej, tu głowy ku piersi mojej pochylcie...
31 2|       walką,~tragiczną staje się tu lalką,~zamaskowany maską
32 2| Niekoniecznie musi się zwyciężyć tu; można zwyciężyć tam.~KONRAD~
33 2|          Przede wszystkim trzeba tu odróżnić, co jest twoją
34 2|        to jest najważniejsze, co tu jest moją myślą, a co twoją.~
35 2|         jedna).~Wolny! wolny! Ja tu ogłaszam się wolny i nikt
36 2|          i rozwija się, i gnije. Tu wasz kres. Wy nie zdolni
37 2|       uważasz za fałsz.~MASKA 19~Tu ja uznam za konieczne otoczyć
38 2|    naszej słabości, niemocy leży tu, na tej ścieżce, gdzie wiodą
39 3|         Nie jestże ona potrzebną tu?~GŁOS 2~O tak, jest.~GŁOS
40 3|         płonącą pochodnią, która tu zgasa). ~Na wrotach grobu
41 3|            KONRAD~...Spotkać się tu mamy...~REŻYSER~Mówisz niejasno...~
42 3|       teatru, wracam do rodziny.~Tu jest pustka - - -~KONRAD~
43 3|                                  Tu dramatowi temu koniec.~Lecz