Akt

 1 1|     pierś - chlusnęła ku oczom. Nic już nie widziałem dalej,
 2 1|         zapłatę.~ROBOTNIK~Dalej nic nie myślę.~KONRAD~Będziecie
 3 1|         coraz to wyżej, nie dba nic,~a światek coraz niżej schodzi.~
 4 1|        Jest jaka sztuka?~KONRAD~Nic.~REŻYSER~Nic!? A my mamy
 5 1|     sztuka?~KONRAD~Nic.~REŻYSER~Nic!? A my mamy wielką scenę:~
 6 1|    naszej i myśli naszej nie ma nic, co by się temu słowu oparło.
 7 1|       Cóż wyśpiewasz?~HARFIARKA~Nic.~( Tu lekkim rzutem arfę
 8 1|         trąca,~jakby to słowo: "nic" dzwoniąca).~(Oto już przy
 9 1|       Cóż wyśpiewasz?~HARFIARKA~Nic.~ ~(Po strunach lekko przemknie
10 1|     dłonią,~jakby to struny to "nic" dzwonią).~(Oto już przy
11 1|         przyniesiesz?~HARFIARKA~Nic.~(Znów lekkim rzutem strun
12 1|         trąciła,~jakby to arfa "nic" dzwoniła).~(Już coraz dalej
13 1|    moich lic,~lecz słowa to.... nic.~(Od głębi sceny idzie Samotnik).~ ~
14 1|      dzicię?~WRÓŻKA~Ja nie wiem nic - ujrzycie!~Zwiastunką jestem. -
15 2|       czy wie już, czyli me wie nic,~czy zna swe siły i swą
16 2|       się wzajem i w tym nie ma nic dziwnego.~MASKA 3~Wiem,
17 2|         no...~KONRAD~Nie tworzy nic.~MASKA 5~A!~KONRAD~A! -
18 2|        wszystko.~KONRAD~To jest NIC!!!~- - - - - - - - - - - - - - - -~ ~
19 2|       poza którym nie kryje się nic. Ot, nagi frazes pusty,
20 2|         że - powinniśmy.~KONRAD~Nic nie powinniśmy.~MASKA 9~
21 2|       rozumiesz jednego wyrazu. Nic, nic, nic.~MASKA 13~?~KONRAD~
22 2|  rozumiesz jednego wyrazu. Nic, nic, nic.~MASKA 13~?~KONRAD~
23 2|       jednego wyrazu. Nic, nic, nic.~MASKA 13~?~KONRAD~O, ta
24 2|      MASKA 14~Aha. - Oczywiście nic.~KONRAD~No więc?~MASKA 14~
25 2|     artystycznych. Ty nie wiesz nic więcej nad kilka słów...
26 2|        zetknąłem i - - nie wiem nic.~MASKA 16~Nie chcesz wiedzieć.~
27 2|        KONRAD~Nie obchodzi mnie nic wasz naród, bo ten wasz
28 2|         ją tworzą, ci nie widzą nic dalej.~MASKA 17~Tak ci się
29 2|      przed którym nie ostoi się nic, które jak młot walić będzie
30 2|         pracy.~KONRAD~Teraz już nic - już nic.~MASKA 19~Zrywasz.~
31 2|      KONRAD~Teraz już nic - już nic.~MASKA 19~Zrywasz.~KONRAD~
32 2|        dotyczy mnie. Nie słyszę nic, cokolwiek kto mówi. Ja
33 2|      Wybuchnąć.~KONRAD~Nie chcę nic, nic - nic... nikogo, żadnych
34 2| Wybuchnąć.~KONRAD~Nie chcę nic, nic - nic... nikogo, żadnych
35 2|      KONRAD~Nie chcę nic, nic - nic... nikogo, żadnych stronnictw,
36 2|        godła. Dziś nie znaczące nic.~KONRAD~Dziś tylko poetyczne.~
37 3|         Ta niepotrzebna. Ta nas nic nie obchodzi. Co ona nas
38 3|   przecie tę mu wytknę wadę,~że nic polskiego nie wymyślił;~
39 3|          Już skończyłem. Już na nic nie czekam.~Nawykłem do
40 3|         bohater, a ja to jestem nic.~W błazeństwie dziel udanych,
41 3|      był bohater, a my jesteśmy nic!~KONRAD~(do kogoś w kostiumie)~