Akt

 1 1|     Dajcie mi gęby, dajcie pyska,~dla Republiki trzeba żyć.~HOŁYSZ~
 2 1|       bracie, gęby, dajcie pyska!~Dla Republiki trzeba żyć.~HOŁYSZ~
 3 1|       dławią;~myślami tron buduje dla się,~aż w myślach z tronu
 4 2|       walczy własną,~by ujrzeć ją dla siebie jasną.~Choć przeto
 5 2|           4~A życie?~KONRAD~Życie dla mnie nie istnieje.~MASKA
 6 2|        Tak samo, jak nie istnieje dla nikogo jako rzecz, która
 7 2|      ducha.~KONRAD~I jedyną drogą dla rozwoju tych tajemnic jest...~
 8 2|          to są rzeczy, które są i dla których niczyich oczu nie
 9 2|          MASKA 7~Sztuka więc jest dla wybranych. Rozumiem ją tak
10 2|      zawrotnej dachu.~MASKA 7~Cóż dla nas jest Labiryntem?~KONRAD~
11 2|           kłębkiem?~KONRAD~Miłość dla tego, co jest...~MASKA 7~
12 2|   domyślać tajemnic.~MASKA 8~Któż dla nich będzie Edypem?~KONRAD~
13 2|           o tym będę mówił, bo to dla mnie jasne. Ale - że to
14 2|         się tłum ludzi obojętnych dla naszego narodowego społeczeństwa,
15 2|          KONRAD~A tak! Bo inne są dla nas i naszych spraw, i naszych
16 2|      wyłącznie na mękę i krzyż, i dla cudzego zysku?~MASKA 15~?~
17 2|          zysku?~MASKA 15~?~KONRAD~Dla cudzego zysku i wyzysku
18 2|        Albo prościej:~MASKA 16~Ja dla ciebie nie istnieję wcale,
19 2|         MASKA 16~Myślenie.~KONRAD~Dla mnie myślenie jest powietrzem.~
20 2|           zgodność wasza jest już dla was niedościgłą, więc stąd
21 2|          tylko przykre? To śmierć dla inteligentnego człowieka!
22 2|       inteligentnego człowieka! A dla was to tylko przykre. Powinniście
23 2|          narodową i już ją wzięli dla siebie, już ona ich i dla
24 2|         dla siebie, już ona ich i dla nich. Niech żyje partia.~
25 2|           A naukowe pewniki wszak dla was są istotne? - - Że mniejsza
26 2|          Rzecz nie do osiągnięcia dla was. Więc śpijcie.~MASKA
27 2|        Tejże chwili już wiem, ale dla was znów to jest przypomnienie
28 2| przypomnienie i już znów myśl się dla was gubi, bo nie widzicie
29 2|     Bożego narodzenia~ta noc jest dla nas święta.~Niech idą w
30 2|     świętą siłę,~choćby w ofierze dla narodu,~mniema, że ogniem
31 3|          Więc ta nasza obojętność dla niego...~GŁOS 2~Nie, to
32 3|     purpurach - a najboleśniejszą dla mnie: purpura wstydu, bijąca
33 3|           gdy męką naród uwiodło.~Dla mnie żywota Prawo!!~GENIUSZ~
34 3|         wyrzekali się blasku dnia dla litości onych, co marli
35 3|           nie jest żadną wadą,~bo dla mnie żyją te postacie.~Was,
36 3|     patrzaj się, Horacy:~wieszli, dla kogo teatr?: - pułapka na
37 3|      szarf,~i pyta: "To te kwiaty dla ciebie? skąd to, czyje?"~"
38 3|       publiczność, i kwita.~Teatr dla publiczności jest - publika
39 3|         roli.~Wielkość, wielkość, dla której jęczymy w niewoli.~
40 3|      Łuczywo!~REŻYSER~"Pochodnię" dla tej pani.~REKWIZYTOR~Ze