Akt

 1 1|     wstrzymać go nie zdoła.~ ~Synu mój najmileńszy, nie poglądaj
 2 1|              za mną - słysz...~SYN~Mój ojcze!~OJCIEC~Synu, drżysz?~
 3 1|          łóz.~Zasłuchani w śpiewek mój,~patrzcie do różanych lic.~
 4 1|          mną pszczelny rój,~orszak mój. - -~Zanucimy pieśń.~Przez
 5 1|          zyskał władzę;~by duch mi mój wyszeptał~IDEĘ, którą innych
 6 2|            KONRAD~A!~MASKA 2~Umysł mój uchyla się od małostkowości
 7 2|           MASKA 8~A!~KONRAD~I brat mój, i ojciec mój, i mój syn.~
 8 2|        KONRAD~I brat mój, i ojciec mój, i mój syn.~MASKA 8~A!~KONRAD~
 9 2|          brat mój, i ojciec mój, i mój syn.~MASKA 8~A!~KONRAD~A
10 2|      żebrać. Przed tymi chcę naród mój ocalić, co każą mu jak żebrakowi
11 2|          obchodzi przede wszystkim mój naród? Co mnie obchodzi
12 2|         moimi dziełami, ale że ten mój każdy krok, to jest krok
13 2|   powitanie mu posyłam braterskie. Mój ci jest poskłonie, po ogromach
14 2|           nie może ode mnie sąsiad mój ani brat, ani złodziej wydrzeć
15 2|          zwiódł z wędrówki długiej~mój naród do Wszechmocy!~Byś
16 2|        Około niej Anieli?~Domże to mój? Mnie żona?~Któż te słowa
17 2|       nieczystych.~KONRAD~Ty ogień mój i krew.~O, czy mi ciebie
18 3|           w naród, co posiąść miał mój syn.~HOŁYSZ~Cha, cha, antyczna
19 3|         HOŁYSZ~Hej, chłopie, bierz mój lity pas.~KARMAZYN~Gdy na
20 3|          Zabierzcie, co miał wziąć mój syn.~Podajcie ręce - idziem
21 3|           u moich stóp, a oto duch mój w męce.~Klęczycie u moich
22 3|    Klęczycie u moich stóp - a duch mój w męce. ~O bracia, podajcie
23 3|        mnie później rani i kościół mój burzy.... w kościoła mego
24 3| przyjaciele.~STARY AKTOR~Dobranoc, mój książę!~KONRAD~Sceniczne
25 3|            te dwie pełne ręce,~gdy mój święciłem dzień trzydziestu
26 3|          co przyniósł tata! To mąż mój!? To mój syn!?~A serce żonie
27 3|    przyniósł tata! To mąż mój!? To mój syn!?~A serce żonie rośnie,
28 3|          ciebie? skąd to, czyje?"~"Mój synu - mówi matka - ho,
29 3|           rzucił kwiatu, świec..."~Mój ojciec był bohater, a ja
30 3|         wstyd biorę wasz do lic...~Mój ojciec był bohater, a my
31 3|        umiem...~KONRAD~Możesz iść, mój drogi.~ ~Wszyscy odeszli.