Akt

 1 1|  więzach lwy.~Cóż aspan na to?~HOŁYSZ~Świat z nas drwi.~KARMAZYN~
 2 1|  Myśleć o lepszej trudno doli.~HOŁYSZ~Trzeba by za krew łaknąć
 3 1|      synów patrzeć serce boli.~HOŁYSZ~Na wnuki patrzeć: hańba,
 4 1|       KARMAZYN~Cóż acan myśli?~HOŁYSZ~Że w niewoli~nawykły jarzmo
 5 1|        przyjdzie, kto wyzwoli?~HOŁYSZ~Nie przyjdzie, to są złudne
 6 1|     KARMAZYN~Więc cóż zostało?~HOŁYSZ~Kajdan stos,~trucizna, brzytwa
 7 1|     strój na mnie dobrze leży?~HOŁYSZ~Wybornie! Szlachtę po was
 8 1|    tych, co królom byli brać. ~HOŁYSZ~Żeście karmazyn, widać z
 9 1|        mnie równy, głoszę sam.~HOŁYSZ~Równego herbu i rodziny? -~
10 1|    uściska.~O jutro co mi tam!~HOŁYSZ~Niechaj swojego swój uściska;~
11 1|   Jakoś przepadło moje mienie.~HOŁYSZ~Na mej chudobie cięży dług.~
12 1|    miód niełatwie zwali z nóg.~HOŁYSZ~Srebra rodowe mam w zastawie,~
13 1|       już nie ma dawnych wiar.~HOŁYSZ~Batogiem gnałeś chłopstwo
14 1|     Niewolę przeżyć da mi Bóg.~HOŁYSZ~Da Bóg doczekać dni tych
15 1|     bracie, gęby, bądź mi rad.~HOŁYSZ~Niechaj swojego swój uściska!~
16 1|      dla Republiki trzeba żyć.~HOŁYSZ~Póki jesteśmy, Polska żyje,~
17 1|   chudnie, to są głodnych sny.~HOŁYSZ~Choć miast karabel mamy
18 1|      Dla Republiki trzeba żyć.~HOŁYSZ~Niechaj swojego swój uściska.~
19 1|   karty - rozpocząć można grę.~HOŁYSZ~Gram jakoś-takoś moją rolę,~
20 1|     honor Poloniae żyje w nas!~HOŁYSZ~Cóż to za gawiedź za krzesłami?~
21 3| Zdobędziem się na wielki czyn.~HOŁYSZ~Sumienie ściga moją myśl.~
22 3|       co posiąść miał mój syn.~HOŁYSZ~Cha, cha, antyczna broń.~
23 3|    chłopie, bierz tę karabelę.~HOŁYSZ~Hej, chłopie, bierz mój
24 3|   pamiętaj nas, wspominaj nas.~HOŁYSZ~Bądź taki, jacy myśmy byli.~
25 3|         wyucz się naszych wad.~HOŁYSZ~Otośmy siłę w tobie odkryli.~
26 3|     KARMAZYN~Bierz karabelę...~HOŁYSZ~Lity pas...~KARMAZYN~Niech
27 3|        jak masz użyć tej brom?~HOŁYSZ~Cha cha - dłoń dajcie do
28 3| Zdobędziem się na wielki czyn!~HOŁYSZ~Nasze biedy posiędą oni.~
29 3|        łaskę znał.~(Karmazyn i Hołysz biorą karabele ze stołu