Akt

 1 1|    schodzi.~Cóż tam? Jest jaka sztuka?~KONRAD~Nic.~REŻYSER~Nic!?
 2 1|      role grają.~Teatr narodu, sztuka, polska sztuka!~Chcemy go
 3 1|   Teatr narodu, sztuka, polska sztuka!~Chcemy go stroić, chcemy
 4 2|       KONRAD~?~MASKA 2~Nauka i sztuka patrzenia, sztuka życia
 5 2|      Nauka i sztuka patrzenia, sztuka życia i zrozumienie życia.~
 6 2|   MASKA 4~Wyczerpuje się twoja sztuka i wyczerpuje się twoja myśl.~
 7 2|        i farbą.~MASKA 4~Gaśnie sztuka. Przemaga życie.~KONRAD~
 8 2|        KONRAD~Nie. Rozwija się sztuka.~MASKA 4~A życie?~KONRAD~
 9 2|       rzecz, która by nie była sztuką i wysokim artyzmem.~MASKA
10 2|       na scieżaj otwiera tutaj sztuka,~MASKA 4~Artystom.~KONRAD~
11 2|      MASKA 7~?~KONRAD~Li tylko SZTUKA. Czyli więc, że z myślenia
12 2| chaotycznego ostoi się jedynie sztuka, jako rzecz wieczysta, a
13 2| wszystko inne?~KONRAD~Zaginie!~Sztuka ma zarody nieśmiertelności
14 2| chaotycznego ostoi się jedynie Sztuka, jako rzecz wieczysta.~MASKA
15 2|   wieczysta.~MASKA 7~Cóż głosi Sztuka?~KONRAD~A otóż właśnie?
16 2|        otóż właśnie? cóż głosi Sztuka?~Oto Sztuka głosi: Śmierć,
17 2| właśnie? cóż głosi Sztuka?~Oto Sztuka głosi: Śmierć, bo cóż szczytniejszego
18 2|     Śmiercią żywych.~MASKA 7~A Sztuka?~KONRAD~O, to jest właśnie
19 2|      KONRAD~O, to jest właśnie Sztuka!~MASKA 7~Sztuka więc jest
20 2|        właśnie Sztuka!~MASKA 7~Sztuka więc jest dla wybranych.
21 2|          KONRAD~Tak, tak, tak: SZTUKA MI NIE WYSTARCZA. Tak, tak....
22 2|       tylko literatura?~KONRAD~Sztuka.~MASKA 16~Czy tylko sztuka?~
23 2|     Sztuka.~MASKA 16~Czy tylko sztuka?~KONRAD~Cóż może być innego?~
24 2|     wielki dzwon.~KONRAD~Zatem sztuka. Wysoki artyzm sztuki. Tragedia!
25 2|     Tragedia! Najszczytniejsza sztuka ma mówić i swoje DRAMATIS
26 3|        jest to kurtyna z gazy.~Sztuka grana się kończy;~nie kończy
27 3|  załagodzi - wilk i owca syta.~Sztuka będzie, gdy przyjdzie publiczność,
28 3|         Polsko - tylko ze mną?~Sztuka mię czarów siecią wiąże:~