Akt

 1 1|          7.~OJCIEC~Troska o syna: jego maska.~Syn przed nim już
 2 1|       SCENA 10.~SAMOTNIK~Ni młoda jego twarz, ni stara,~nos orli,
 3 1|       wszystkim włada.~Jako posąg jego postawa;~jako spiżowe pokrywy,~
 4 1|    postawa;~jako spiżowe pokrywy,~jego ubiór i strój jego: Sława.~
 5 1|       pokrywy,~jego ubiór i strój jego: Sława.~Na czole wiecha
 6 2|           szuka jak tego, co jest jego duszy własnością i tęsknotą.~
 7 2|      zgubił, a wszystkie czynniki jego~składowe są, są, są.~MASKA
 8 2|           niego, szpiegując myśli jego) że... że... (symuluje,
 9 2|           naród? Co mnie obchodzi jego historia i jego plotki?
10 2|          obchodzi jego historia i jego plotki? Tak, plotki. Bo
11 2| jasnowidzę. I wtedy przerażam się jego bezwzględnością artystyczną:
12 2|          grześć brata i żalić się jego wczesnej śmierci, i uczcić
13 2|         włażą.~Weszły, ruch każdy jego ważą.~Za jego gestem się
14 2|          ruch każdy jego ważą.~Za jego gestem się pochylą~i tak
15 3|      czyli że niejako obecną jest jego myśl.~GŁOS l~Dusza.~GŁOS
16 3|      Dusza.~GŁOS 2~Myśl!~GŁOS l~A jego myśl dalsza? Nie jestże
17 3|           O tak, jest.~GŁOS l~Ale jego samegoż myśl dalsza, jakiej
18 3|         GŁOS 2~Nie, to uświęcenie jego właśnie, uświęcenie - które
19 3|       właśnie, uświęcenie - które jego myśli rozwój jemu samemu
20 3|           zachwieję się i padnę u jego nóg,~niewiedzący - ?~Czyli
21 3|        Śmierci.~GENIUSZ~Jest mowa jego cicha przy stów wadze,~słuchana;
22 3|           nich stanął).~Jest mowa jego cicha przy stów wadze,~słuchana;
23 3|      bohaterów Polski).~Jest mowa jego cicha przy słów wadze,~słuchana;
24 3|  zapowiada anielskimi skrzydły, a jego oblicze trupiego wdzięku
25 3|           twarzy...~AKTOR~To jest jego kochanka.~KONRAD~Muza?~AKTOR~
26 3|           Po spektaklu.~KONRAD~Na jego się ramieniu wspiera, kokietuje...?~