Akt

 1 1|     MUZA~Niebianką zstąpiłam do tych bram~i Sztukę, której tajnie
 2 1|        ujrzy, to uwierzy,~żem z tych, co królom byli brać. ~HOŁYSZ~
 3 1|      HOŁYSZ~Da Bóg doczekać dni tych kiedy,~wrócimy znów do dawnych
 4 1|         mi wzięła.~HARFIARKA~Na tych strunach nanizanych~serce
 5 1|    gdzie miłość, litość, żal,~z tych dal przywiodą go Anieli.~
 6 1| skrzydłami bije o kamień kolumn tych ciosany, i skrzydłami trąca
 7 1|        i my teraz dopiero wśród tych murów jesteśmy Polską. Czujecież
 8 2|    drodze~od moich ócz po skłon tych oto gór...~Myśl moja, która
 9 2|        jedyną drogą dla rozwoju tych tajemnic jest...~MASKA 5~
10 2|    złotym tęczy łęku, snuć ją z tych mgieł oparnych z łąk, złotego
11 2|         Więc to nie ja jestem z tych, którzy stoją u skraju lasów,
12 2|   skraju lasów, ani ja jestem z tych, którym przydajesz imię
13 2|    KONRAD~Tak jest. Ty jesteś z tych, którzy wszędzie, wszędzie
14 2|       luźnych, nie powiązanych, tych, które się niczym nie dadzą
15 2|        10~Do nazwy i określenia tych bogów.~KONRAD~Bogów!~MASKA
16 2|        KONRAD~Po co, na co? Bez tych manifestacji wszystko jest:
17 2|         cudzego zysku i wyzysku tych, którzy nie będą Chrystusami
18 2|         ja.~KONRAD~To ty. Bo do tych, którzy powtarzają cudze,
19 3|  których gaśnie sam, bo płmieni tych jest ogrom i burza, i płonący
20 3|        sklepień i po olbrzymach tych ciosanych ku nam się osuwa,
21 3|        co ja czuję. ~Ja waszych tych serc mówiących słucham i
22 3|    męczeni, a ginęli katowani - tych dola nie naszą będzie dolą
23 3|         nie czekam.~Nawykłem do tych desek. Mogę precz. - Odwlekam.~
24 3|        jest, jeśli~ktoś umie na tych strunach zagrać jak na harfie:~
25 3|   chusty -~Jak straszno - tam w tych ścian oddali~zda się, że