Akt

 1 1|         składano,~nasłuchują, jak on rozpowiada.~Słów słuchają
 2 1|           ludzkich sił?~Kędy jest On - Przedwieczny, gdzie?~Czy
 3 1|         do zbóż, do kras.~CHÓR~To on? To ten? To tamten...?~WRÓŻKA~
 4 1|         WRÓŻKA~Ty nie - ty nie. - On przyjdzie k'wam~z otwartych
 5 1|            daj! -~Ja zgadnę, skąd on rodem?~CHÓR~Znaj!!~WRÓŻKA~
 6 1|           Nie.~CHÓR~A kto?~WRÓŻKA~On blisko już, może wśród was,~
 7 1|        daj!~Może to ty -? Może to on -?~To tamten może -?~CHÓR~
 8 1|          w nie zaklinał.~Modlitew on zaczyna śpiewy,~a one jako
 9 2|       przeto maska z nim co gada,~on jeden sceną duszy włada~
10 2|        wszyscy tłumnie wchodzą,~a on je mową swą przegania,~gdy
11 2|         one zrozumią i zgadną, że on czyta z ich twarzy i do
12 2|        KONRAD~Nieodwołalną! - Ale on przyniesie szereg przypadków,
13 2|        głową przegada wszystko; a on jest tylko od tego, żeby
14 2|       każdy złodziej. No tak. Ale on zawsze będzie wiedział,
15 3|          którą odnośnie do siebie on jeden wnieść może.~GŁOS
16 3|          samemu wyrywa!~GŁOS l~Że on... Cóż z nim się dzieje?~
17 3|       GŁOS 2~Co z nim się dzieje? On sam niknie i ginie, rosnąc
18 3|           i płonący las.~GŁOS l~A on zginie w dymie.~GŁOS 2~On
19 3|         on zginie w dymie.~GŁOS 2~On zginie tym, co było w nim
20 3|     zadziwienia).~GŁOS 2~Bo tegoż on żądać me mógł, by nas wyruszyć
21 3|     burzyć.~GŁOS l~Wtenczas żyłby on.~GŁOS 2~Tym, co zbudziło
22 3|          nad głowy nasze kieruje. On to nad myślą naszą zaciąży.
23 3| przepaście... tysiąc lat...~AKTOR~On bredzi.~KONRAD~Prawdę rzekłem!!!~
24 3|        REŻYSER~(pokazując Aktora)~On o czym innym myśli, wiecznie
25 3|           miecz mu w rękę dają,~a on, gdy w ręku miecz poczuje,~