Akt

 1 1|        Żeście mnie równy, głoszę sam.~HOŁYSZ~Równego herbu i
 2 1|          SAMOTNIK~Ha! - - Jestem sam... Kto oni są?~Cóż oni -!
 3 2|          swe siły i swą moc,~czy sam jest, wkoło za nim noc,~
 4 2|       grąży).~Gdy sądzi, ze jest sam na scenie,~już jedna koło
 5 2|       KONRAD~Tam.~MASKA 5~Nie ja sam znaczę sobie czas ani nikt
 6 2|      Maska znika, Konrad zostaje sam).~KONRAD~Tak, tak, tak:
 7 2| przykłady, nim doszedłem do tego sam. Mogą mię stemplować markami,
 8 2|      będę ją szanował. Zgadnę ją sam, jeśli jest. A że jest,
 9 2|   przykre.~MASKA 17~Zabijasz się sam.~KONRAD~Zabijam się sam.
10 2|          sam.~KONRAD~Zabijam się sam. Ale i to wszystko będzie
11 2|         A więc reprezentujesz ją sam jeden.~KONRAD~Nie - i tak.~
12 2|    niełatwe zadanie.~KONRAD~I ja sam w twoich oczach winienem
13 2|           MASKA 19~Pozwolisz, że sam sądzić cię będę.~KONRAD~... -
14 2|     niedoli~ani niewolnej nędzy.~Sam sięgnę lepszej doli~i łeb
15 3|          Co z nim się dzieje? On sam niknie i ginie, rosnąc w
16 3|   płomienie, przy których gaśnie sam, bo płmieni tych jest ogrom
17 3|        zna pana,~że jesteś cham, sam Bóg to dał,~do herbu biorę
18 3|       tam!~gdzie Duch jest panem sam,~gdzie Duch rozpęta wasze
19 3|       dzierż - nie słucha.~To ja sam - ha! poniosły rozszalałe
20 3|   Zamykają bramy.~Cóż to, chcesz sam pozostać?~KONRAD~Któż miał
21 3|        dźwięk w oddali.~ ~KONRAD~Sam już na wielkiej pustej scenie.~
22 3|     wyjdę z kręgu czarów Sztuki?~Sam jestem w wielkiej scenie
23 3|        nocy przestrzeń ciemna. -~Sam jestem - wstyd me czoło