Akt

 1 1|          nie patrzeć pozad...~Nim zwiędnie kwiatu świeży liść,~
 2 1|   świt~nad śmiertelną mogiłą,~nim pojmie ich martwota,~i wznieść
 3 1|   miejsce dość obszerne,~by w nim myśl polską zamknąć już,~
 4 1| Zaczarowanym kole";~raz się z nim w górne idzie sprzęgi,~raz
 5 1| sprzęgi,~raz się znów staje z nim na dole.~Jest "tam-tam"
 6 1|     każdą, słowo więzi długo,~nim swoją ją uczyni sługą~i
 7 1|   syna: jego maska.~Syn przed nim już niemłody.~I obaj idą
 8 1|    jeden przedmiot utkwi oko,~nim myśli nowe go wybawia,~ze
 9 1|  pionka posunie.~Wloką się za nim dziwne płaszcze~ze starych
10 2|        czy sam jest, wkoło za nim noc,~czyli: czy się ku żywym
11 2|    jasną.~Choć przeto maska z nim co gada,~on jeden sceną
12 2| kurtyna się odsłania,~razem z nim wszyscy tłumnie wchodzą,~
13 2|     gdzieś znika,~już nowa za nim się pomyka.~KONRAD~Nienawidzimy
14 2|   nowa już się skrada,~już za nim tropi, siedzi, bada.~KONRAD~
15 2|        Dałem, tego przykłady, nim doszedłem do tego sam. Mogą
16 2|      Przeznaczenie. Już się z nim zetknąłem i - - nie wiem
17 2|  dziecię w kolebce,~matka nad nim schylona.~Około niej Anieli?~
18 3| wyrywa!~GŁOS l~Że on... Cóż z nim się dzieje?~GŁOS 2~Co z
19 3|       się dzieje?~GŁOS 2~Co z nim się dzieje? On sam niknie
20 3|      On zginie tym, co było w nim złego i niepotrzebnego,
21 3|        Czy chcecie, bym się z nim zmierzył - ?~Czy będziecie
22 3|       wstępujcie - oto droga,~nim świt się blady zarumieni,~