Akt

 1 2|         schodzi,~już nowa drogę mu zagrodzi.~MASKA 5~Niekoniecznie
 2 2|        powstanie,~by nowe zadać mu pytanie:~MASKA 10~Dążysz...
 3 2|         z duszy! z duszy! Duszę mu kradną!!!~- - - - - - - - - - - - - - - ~ ~
 4 2|       przed oszustami, tymi, co mu kradną duszę za cenę rzeczy
 5 2|        rzeczy nieuchwytnych. Co mu odbierają dumę i każą się
 6 2|     każą się pokorzyć; tymi, co mu odbierają pychę i każą się
 7 2|       naród mój ocalić, co każą mu jak żebrakowi skomleć i
 8 2|        poczuje, i wzięci, jeśli mu się wznosić wolno, i uleci,
 9 2|     wznosić wolno, i uleci, gdy mu to znaczono.~MASKA 16~Aha.
10 2|      światło, pozdrowienie śląc mu od ust klnących. I żądać
11 2|        pchnął w nędzę, i że dał mu świetność, i że dał mu nędzy
12 2|      dał mu świetność, i że dał mu nędzy świadomość, która
13 2|         nędzy świadomość, która mu była Śmiercią.~MASKA 18~
14 2|      MASKA 18~Świadomość, która mu była Śmiercią.~KONRAD~Alboż
15 2|   skłonem ogromnym, i powitanie mu posyłam braterskie. Mój
16 3|         określił;~to przecie tę mu wytknę wadę,~że nic polskiego
17 3| zapomniany grób).~"Nikt wieńców mu nie dawał, nie rzucił kwiatu,
18 3|         Gdy wydrzesz oczy - daj mu miecz!~Niech naszych dozna
19 3|      Tędy, tędy!~ ~Erynie miecz mu w rękę dają,~a on, gdy w