Akt

 1 1|  Błyskawic gradem~drży ziemia, z której pochodzę,~we krwi brodzę,~
 2 1|        już uporano z gazą,~Muza, której grę rozpocząć wypada,~suknię
 3 1| zstąpiłam do tych bram~i Sztukę, której tajnie znam,~przed wami
 4 2|       chyba wobec biedy i nędzy, której nieszczęście potrącaliście
 5 2|   pieniężną, zdartą z tej ziemi, której złoto i miód należy jej
 6 2|   chcecie żyć i nie ma podłości, której byście do ręki nie wzięli
 7 2|         konstrukcja artystyczna, której tajemnice można przeczuwać
 8 2|          ma myśli tak niejasnej, której by człowiek, myślący jasno
 9 2|        wystrzału i bez trucizny, której się zażywa. - Ale to dopiero
10 2|          w którą się nie wierzy, której się nie ufa, na której się
11 2|           której się nie ufa, na której się nie polega. Poezja zaś
12 2|          zależni od lampy, około której latacie jak ćmy, prosząc
13 2|   Własnością jest moją i rzeczą, której zasię kupić nie może ode
14 2|   Płonąca, jest tą ducha władzą,~której sile ciało podlega,~potęgą -
15 3|       się w grupie gromady, przy której stoi Geniusz).~GŁOS l~A
16 3|       Pochodnią uderza w rękę, w której Geniusz trzyma wzniesioną
17 3|      gruzów, i złomów wielkości, której oto Śmierć mocarką!!~Precz!!!!~
18 3|       tej muzyki Moniuszki,~przy której owe w "Dziadach" duszki~
19 3|          Wielkość, wielkość, dla której jęczymy w niewoli.~Hej,