Akt

 1 1|       was myśl moja spoczęła.~(jakby przypomnieć chciał rzecz,
 2 1|   Sołtyk - a tutaj część sali,~jakby sala sejmowa - stół do kart,
 3 1|       Niechaj ich ujrzę razem, jakby w złote czasy.~Razem, razem
 4 1|      lekkim rzutem arfę trąca,~jakby to słowo: "nic" dzwoniąca).~(
 5 1|        lekko przemknie dłonią,~jakby to struny to "nic" dzwonią).~(
 6 1|   lekkim rzutem strun trąciła,~jakby to arfa "nic" dzwoniła).~(
 7 1|    Ruchem tylko głowy przeczy,~jakby jakieś myśląca rzeczy~inne,
 8 1|      Córki moje, oto widzicie: jakby narody osobne, które kościół
 9 2|       zamaskowany maską stałą,~jakby bez duszy było ciało.~Wchodzą
10 2|        Ha!~KONRAD~Jest to tak: jakby wkoło mnie w krąg, we wielkiej
11 2|     krąg, we wielkiej sali... ~jakby wkoło mnie w krąg~we wielkiej
12 2|     podnóżach wysokich posągi.~Jakby to było we Walhali.~MASKA
13 2|      KONRAD~Bo to tak wygląda, jakby Polski nie było, Polaków
14 2|      było, Polaków nie było... Jakby ziemi nawet nie bylo polskiej
15 2|      po trochu; ... pokazywać, jakby srebra stołowe w zastawie,
16 2| stołowe w zastawie, pokazywać, jakby kartki i karteczki zastawnicze -
17 2|      scześnie",~zajękty dziwno jakby we śnie,~i wpadną nagle
18 3|       ojcze, ale głos twój, to jakby już GŁOS cudzy. Drżysz i
19 3|          A serce żonie rośnie, jakby gdzie złotych harf~muzyki