Akt

 1 1|  ROBOTNIK~Ujrzysz nas.~KONRAD~A teraz idźcie wypoczywać i czekajcie
 2 1|         do przysięgi).~PREZES~A teraz pogodni zasiądźmy do wspólnego
 3 1|     zgliszcze.~(Przystanęła oto teraz tuż przed Ojcem i Synem).~
 4 1|    budowy tej częścią. Oto i my teraz przydajemy miary ciału temu -
 5 1|         miary ciału temu - i my teraz dopiero wśród tych murów
 6 1| Czujecież wy, córki moje, że my teraz jesteśmy Polską? Podajcie
 7 1|         jedna oddechu miara i - teraz my, córki moje, teraz dopiero
 8 1|           teraz my, córki moje, teraz dopiero jesteśmy Polską.~
 9 2|    które władały mysią moją - i teraz czas mi wyzwolić się.~MASKA
10 2|        ty jesteś chimera. I już teraz cię rozumiem, rozumiem.
11 2|        Otośmy równi.~MASKA 16~A teraz skwapliwie wyciągasz ku
12 2|  założenia, z logiki artyzmu. I teraz oto uważ, że odkryłem tobie
13 2|         wspólność pracy.~KONRAD~Teraz już nic - już nic.~MASKA
14 3|     grupie mówiących i słuchał; teraz odwraca się od nich i ku
15 3|       Sława, narodzie. Sława!!!~Teraz stanął na wrotach do grobu,~
16 3|     jest.~REŻYSER~Chwila złudy.~Teraz wieńce nagrodzą nam fikcyjne
17 3|      domu się śpieszę.~KONRAD~A teraz będzie scena, gdzie Klaudiusz