Akt

 1 1|         przyjdzie.~ROBOTNIK~Tacy jesteśmy.~KONRAD~Takich was widzę
 2 1|          trzeba żyć.~HOŁYSZ~Póki jesteśmy, Polska żyje,~Rzeczpospolita
 3 1|         dopiero wśród tych murów jesteśmy Polską. Czujecież wy, córki
 4 1|          córki moje, że my teraz jesteśmy Polską? Podajcie mi ręce -
 5 1|        córki moje, teraz dopiero jesteśmy Polską.~Weźmi, Panie, w
 6 2|       Zagadki, Sfinksy. Otoczeni jesteśmy lasami, u skraju których
 7 2|        nas chcą wmówić, że za to jesteśmy odpowiedzialni i że jesteśmy
 8 2|     jesteśmy odpowiedzialni i że jesteśmy do niczego.~MASKA 14~Aha.~
 9 2|     nigdy spokoju.~MASKA 16~Więc jesteśmy sobie mniej więcej równi.~
10 2|   skłonny jestem sądzić, że obaj jesteśmy: mniej więcej.~MASKA 16~
11 2|     KONRAD~A wy?~MASKA 18~My nie jesteśmy obowiązani do niczego, bo
12 2| obowiązani do niczego, bo my nie jesteśmy artyści.~KONRAD~Co jakiś
13 2|          MASKA 19~Myślisz, że my jesteśmy przeciw Polsce.~KONRAD~Ja
14 2|      MASKA 19~A więc widzisz, że jesteśmy i że mamy egzystencję.~KONRAD~
15 2|          już nagłe liczą,~że już jesteśmy na zaraniu.~HESTIA~Panem
16 3|         ojciec był bohater, a my jesteśmy nic!~KONRAD~(do kogoś w