Akt

 1 1| pamiętajmy jedno: nie wymawiać nigdy słowa: Polska.~CHÓR~(kiwa
 2 1|    Rycerze-Polacy!~Nie będzież nigdy słuchana~modlitwa wasza,
 3 2|         co myśl swą ukrywają~i nigdy jej nie stawią jasno,~cudzą
 4 2|     dźwiga pęto.~Lecz nie znać nigdy z takiej twarzy,~co w myślach
 5 2|      którzy nie czuliście dumy nigdy, chyba wobec biedy i nędzy,
 6 2|        Nie przyszło mi jeszcze nigdy do myśli, żeby trzasnąć
 7 2|  Według ciebie ma się nie stać nigdy. Tak, a nigdy ma się STAĆ,
 8 2|     się nie stać nigdy. Tak, a nigdy ma się STAĆ, nigdy BYĆ,
 9 2|      Tak, a nigdy ma się STAĆ, nigdy BYĆ, nigdy się urzeczywistnić.~
10 2|        ma się STAĆ, nigdy BYĆ, nigdy się urzeczywistnić.~MASKA
11 2|     Takich nie mogę i nie chcę nigdy obwiniać.~MASKA 12~Więc
12 2|       tym wiem.~MASKA 16~I już nigdy spokoju...~KONRAD~I już
13 2|        spokoju...~KONRAD~I już nigdy spokoju.~MASKA 16~Więc jesteśmy