Akt

 1 1|             KARMAZYN~Zapomnim jakoś naszej biedy.~Daj, bracie, gęby,
 2 1|             cisi; zaś okrutną duszy naszej nędzę niech pierś nasza
 3 1|        Niech każdy wie, że w piersi naszej i myśli naszej nie ma nic,
 4 1|             w piersi naszej i myśli naszej nie ma nic, co by się temu
 5 2|        pierwszorzędną wagę.~MASKA 7~Naszej rozmowie.~KONRAD~Ja właśnie
 6 2|             i nie pozwolić marnować naszej krwi i naszych dziewcząt,
 7 2|        naszych interesów, interesów naszej krwi bronić nie będzie.~
 8 2|          MASKA 20~Zapewne, że wiele naszej słabości, niemocy leży tu,
 9 3|           Myśl, jaka była w nas~i w naszej wspólności...~tonie...~Czy
10 3|      stawiła swe urny~popiołów - na naszej drodze~do wieczystych zacisza
11 3|             chcesz obudzić w piersi naszej, a nie wołanie radości!~
12 3| najmniejszego nie miał cale~pojęcia naszej POLSKIEJ DUSZY -~choć wszystko