Akt

 1 1|        czasów tyle, kopę lat!~Mamy tu scenę - właśnie czytam~
 2 1|       Nic.~REŻYSER~Nic!? A my mamy wielką scenę:~dwadzieścia
 3 1|     HOŁYSZ~Choć miast karabel mamy kije,~odpędzim kijem głodne
 4 2|       z miną srogą.~KONRAD~My mamy za wiele poczucia solidarności
 5 2|       MASKA 15~?~KONRAD~Na co mamy być Chrystusem narodów,
 6 2|    śpicie. ~MASKA 18~A na cóż mamy się budzić? do czego?~KONRAD~
 7 2| Śmiercią.~KONRAD~Alboż my nie mamy tego samego. I tego Edypa,
 8 2|     widzisz, że jesteśmy i że mamy egzystencję.~KONRAD~To nie
 9 2|  Czyli że te rzeczy, które my mamy za poetyczne i które nam
10 2|  poezji.~MASKA 20~Więc czegóż mamy się wyzbyć?~KONRAD~Poezji.~
11 3|     Życie z tym wszystkim, co mamy my.~GŁOS i~Więc my...~GŁOS
12 3|      KONRAD~...Spotkać się tu mamy...~REŻYSER~Mówisz niejasno...~