Akt

 1 1|       idąc myślą i słowem.~SYN~Słyszę, ojcze.~OJCIEC~Jeno przed
 2 1|   mojej i ze słowa mojego.~SYN~Słyszę, ojcze.~OJCIEC~Niechaj nie
 3 1|       prawdę słowa mojego.~SYN~Słyszę, ojcze.~(Tu na scenę wchodzi
 4 2|    kręgi rzeczy, które widzę i słyszę. Zaś gaśnie wszystko, co
 5 2|     KONRAD~Nie pierwszy raz to słyszę z ust twoich. Dowodzi to
 6 2|   pytasz? Ty mi się pytasz! Ja słyszę to pytanie: CO MAM CZYNIĆ? -
 7 2|     ton.~KONRAD~Cicho. - - Już słyszę głos. Tym wołaniem, tym
 8 2|       i cokolwiek w tym sensie słyszę, nie słyszę właśnie wcale
 9 2|       w tym sensie słyszę, nie słyszę właśnie wcale zupełnie.
10 2| wszystko, co dotyczy mnie. Nie słyszę nic, cokolwiek kto mówi.
11 3|    nasze mrą na ustach moich i słyszę inną mowę duszy mojej: mowę