Akt

 1 1|   scenę,~niechajże ujrzę, jak dusza wam płonie;~niechaj zobaczę
 2 1|     ostoją,~za myślą, za moją duszą,~niech klątwy ciebie przymuszą~
 3 1|  rumianych,~duszę twoją znam.~Dusza w tobie się żaliła,~spostrzegłam
 4 1|       była:~wróżyłam ci wiek.~Dusza twoja w źródle piła~zapomniany
 5 2|     jakież to kajdany?~KONRAD~DUSZA.~- - - - - - - - - - - - - - - -~ ~
 6 2|        Nie wiecie, co to jest dusza, siłą, która jest tym, czym
 7 2|      jest tym, czym nie chce. Dusza, która jest nieśmiertelna
 8 2| żywiołową siłą,~którą posiada DUSZA WOLNA.~Płonąca, jest tą
 9 3| obecną jest jego myśl.~GŁOS l~Dusza.~GŁOS 2~Myśl!~GŁOS l~A jego
10 3|    dal widzę nieskończoności.~Dusza się moja rozszerza~i płynie,
11 3|   głusza;~tęskni samotna moja dusza~i nad mą dolą płacze litość.~