Akt

  1 1|            Cóż tu czynić im dano?~Czy to rzesza biedaków bezdomna?~
  2 1|             czyli duchem pojeni,~skąd to idą te myśli Konrada?~Czarny
  3 1|         ogniwa,~na rękach ma kajdany.~To powolny, to rzutny,~to zapalny,
  4 1|               ma kajdany.~To powolny, to rzutny,~to zapalny, to smutny,~
  5 1|                To powolny, to rzutny,~to zapalny, to smutny,~w mowę
  6 1|                to rzutny,~to zapalny, to smutny,~w mowę własną dziwnie
  7 1|     otaczających go robotnikach)~Siła to wy.~CHÓR~Czego żądasz?~KONRAD~
  8 1|              sobie buja, wodzi,~coraz to wyżej, nie dba nic,~a światek
  9 1|             wszerz i wzdłuż.~Przecież to miejsce dość obszerne,~by
 10 1|                by w nie wstąpił duch.~To są syntezy pierwsze rzuty,~
 11 1|              KONRAD~Ta pierwsza?~MUZA~To harfiarka Lila,~z rodu Wenedów.~
 12 1|               KONRAD~A ta druga?~MUZA~To najmłodsza córa Popiela:~
 13 1|              i goni zamyślona.~KONRAD~To fryga~narodowa. - A tamte?~
 14 1|            przybrałeś?~KONRAD~Wziąłem to Imię - zgadniesz z czynu:~
 15 1|           Czynem!~MUZA~Gestem!~Czegóż to chcesz?~KONRAD~Wyzwolin.~
 16 1|          naród przedstawić.~ ~MUZA~A, to musi odbywać się tak,~by
 17 1|               Wznosi się kurtyna! -~ ~To rzekł i klasnął tu trzy
 18 1|             więzach lwy.~Cóż aspan na to?~HOŁYSZ~Świat z nas drwi.~
 19 1|        wyzwoli?~HOŁYSZ~Nie przyjdzie, to są złudne sny.~To w przewidzenie
 20 1|          przyjdzie, to są złudne sny.~To w przewidzenie wiara, w
 21 1|          KARMAZYN~Gdy mnie kto ujrzy, to uwierzy,~żem z tych, co
 22 1|         Niechaj swojego swój uściska!~To jutro będzie, co ma być.~
 23 1|              z nami tyje;~że chudnie, to są głodnych sny.~HOŁYSZ~
 24 1|         Niechaj swojego swój uściska.~To jutro będzie, co ma być.~- - - - - - - - - - - ~
 25 1|              rolę,~choć nie wiem, jak to skończy się.~KARMAZYN~Cóż
 26 1|             skończy się.~KARMAZYN~Cóż to za gawiedź za krzesłami?~(
 27 1|       Poloniae żyje w nas!~HOŁYSZ~Cóż to za gawiedź za krzesłami?~
 28 1|               oparło. Kto nam wydrzeć to słowo zechce, ten najdzie
 29 1|     Słuchajcie! ROMA LOCUTA,~wyrzekła to w waszej Sprawie:~Niech
 30 1|               od różanych ust.~Miłość to czar i kłam.~SYN~Kocham...~
 31 1|               gady~pełzają śród traw.~To się tobie śni:~W kosodrzewy
 32 1|              rzutem arfę trąca,~jakby to słowo: "nic" dzwoniąca).~(
 33 1|               przemknie dłonią,~jakby to struny to "nic" dzwonią).~(
 34 1|               dłonią,~jakby to struny to "nic" dzwonią).~(Oto już
 35 1|           rzutem strun trąciła,~jakby to arfa "nic" dzwoniła).~(Już
 36 1|      wiosennych moich lic,~lecz słowa to.... nic.~(Od głębi sceny
 37 1|            Ktoś płacze, drży - -~ECHO~To ty. - - -~SAMOTNIK~Ja.---~ ~(
 38 1|          wróci - ?~ECHO~Nie.~SAMOTNIK~To ja - to ja - mych własnych
 39 1|            ECHO~Nie.~SAMOTNIK~To ja - to ja - mych własnych słucham
 40 1|           patrzy, i wzrokiem bada,~że to w głąb duszy zajrzeć chcąca -~
 41 1|                do zbóż, do kras.~CHÓR~To on? To ten? To tamten...?~
 42 1|            zbóż, do kras.~CHÓR~To on? To ten? To tamten...?~WRÓŻKA~
 43 1|             kras.~CHÓR~To on? To ten? To tamten...?~WRÓŻKA~Hen...~
 44 1|             gry!~Zobaczę, powiem, czy to ty -?~CHÓR~Kto z nas?~WRÓŻKA~
 45 1|          otwartych scieżaj bram.~CHÓR~To ten! -~WRÓŻKA~O nie! - Daj
 46 1|              CHÓR~Ten błysk...~WRÓŻKA~To moja świeci Iza.~Czekajcie -
 47 1|         szeregów!~CHÓR~Konrad!~WRÓŻKA~To imię!~CHÓR~Konrad!!~WRÓŻKA~
 48 1|            wróż.~Rękę swoją daj!~Może to ty -? Może to on -?~To tamten
 49 1|               daj!~Może to ty -? Może to on -?~To tamten może -?~
 50 1|           Może to ty -? Może to on -?~To tamten może -?~CHÓR~Wróż!~(
 51 1|          idzie staruszek-ojciec siwy;~to głową rzuci jak orzeł,~to
 52 1|             to głową rzuci jak orzeł,~to głowę zwiesi i przystanie.~
 53 1|          kładzie na nie,~jakoby przez to rąk wezwanie~ducha wielkiego
 54 1|       ścianach wielkiej katedry.~Więc to tutaj - oto patrzcie, moje
 55 1|           ścianom zapylonym patrzcie, to najszerszy myśli polskiej
 56 1|              w ten kościół wnijdzie - to~wielkiej tajemnicy daje
 57 1|               A jeźli nie my żyjący - to duchy nasze tu przyjdą i
 58 1|              nie my żyjący doczekamy, to duchy nasze tu przyjdą na
 59 1|                Wchodzi Geniusz)~Czyli to muzyka te dziwne dźwięki,~
 60 1|             biega tułacze,~czyli ptak to jaki u okien zbłąkany?~Gołębie
 61 1|               okien zbłąkany?~Gołębie to może biją skrzydły?~Czy
 62 2|            grodzą.~ ~KONRAD~Warchoły, to wy! - Wy, co liżecie obcych
 63 2|           wolno ich grabić. Warchoły, to wy, co~się nie czujecie
 64 2|            KONRAD~.....!~MASKA l~I że to jest żądza swobody.~KONRAD~......
 65 2|              prawie zawsze krwią, ale to żądza słuszności, a nie
 66 2|           MASKA 2~Nie rozumiesz - ale to nie przeszkadza, abyś mówił.
 67 2|              Rozumiem. A tymi innymi, to jest demokratą czy ludowcem,
 68 2|             MASKA 2~Budzę ja! I kogóż to obudziłem?...~KONRAD~Oto
 69 2|             Nienawidzimy się wzajem i to nie jest nasze najgorsze
 70 2|           nasze najgorsze złe. Niemal to jest nasze najlepsze.~MASKA
 71 2|               najdalsze kręgi.~KONRAD~To jest kłamstwo, którego powtórzenie
 72 2|              3~??~KONRAD~No, przecież to jasne, że my nie myślimy
 73 2|           MASKA 3~A!~KONRAD~Chciałbyś to, co mówię, określić...~MASKA
 74 2|           zgoła o sobie.~MASKA 4~Któż to wszystko ułożył?~KONRAD~
 75 2|             nikt kresu mi nie wskaże. To są niewiadome.~KONRAD~Nie
 76 2|             nie można.~KONRAD~Czynisz to zresztą z myślą innych.~
 77 2|      niedorzeczną myślą cudzą.~KONRAD~To pięknie. Ale to jest uzurpowanie
 78 2|                KONRAD~To pięknie. Ale to jest uzurpowanie prawa.
 79 2|            kto chce.~KONRAD~O ile się to stosuje do tego, czego chcesz
 80 2|                KONRAD~Wcale nie. Jest to tylko wola literacka, cenzura
 81 2|               nie jestem.~KONRAD~Jest to zatem tego pokroju talent.~
 82 2|           rozbrzmiewa rechot.~MASKA 5~To wszystko wiem.~KONRAD~To
 83 2|              To wszystko wiem.~KONRAD~To wszystko jest i poza tobą,
 84 2|             poza tobą, i poza mną, bo to są rzeczy, które są i dla
 85 2|                tak, tak...~MASKA 5~O, to jest to wszystko, czegoś
 86 2|             tak...~MASKA 5~O, to jest to wszystko, czegoś jeszcze
 87 2|               nie pogłębił.~KONRAD~O, to jest wszystko, co my na
 88 2|               razie umiemy.~MASKA 5~A to jest wszystko.~KONRAD~To
 89 2|              to jest wszystko.~KONRAD~To jest NIC!!!~- - - - - - - - - - - - - - - -~ ~
 90 2|           będą wszędy.~MASKA 6~Będzie to gromada jakaś czy gmina?~
 91 2|              czy gmina?~KONRAD~Będzie to: KOŚCIÓŁ WOJUJĄCY.~MASKA
 92 2|             KONRAD~A zdaje mi się, że to jest najważniejsze, co tu
 93 2|           MASKA 7~A Sztuka?~KONRAD~O, to jest właśnie Sztuka!~MASKA
 94 2|            wcale.~MASKA 7~??~KONRAD~A to zależy od...~MASKA 7~Od... ?~
 95 2|             rysów zbroi.~MASKA 8~Jest to przede wszystkim niejasność
 96 2|               KONRAD~Nie pierwszy raz to słyszę z ust twoich. Dowodzi
 97 2|          słyszę z ust twoich. Dowodzi to tylko, że tłumaczę się wyraźniej,
 98 2|              rozumiany.~KONRAD~Ciebie to drażni, że jestem rozumiany,
 99 2|         zginie jak Edyp.~MASKA 8~Więc to nie ja jestem z tych, którzy
100 2|              KONRAD~- Nie ty.~MASKA 8~To jasne - tak, to jasne.~KONRAD~
101 2|               MASKA 8~To jasne - tak, to jasne.~KONRAD~A więc się
102 2|              syn.~MASKA 8~A!~KONRAD~A to porównanie należy do sztuki
103 2|        chciałeś przede wszystkim, aby to była Polska ten las, Wielkość
104 2|         KONRAD~?~MASKA 9~Traci. - Cóż to chcesz zapowiedzieć?~KONRAD~
105 2|          Dopełnić.~MASKA 9~!~KONRAD~A to jest różnica. - Dopełnić!
106 2|             ujawni się przez czyn?!~A to wszystko jest frazes, poza
107 2|           oczy, jak twoja pierś. Oto, to jest ta pustka, która cię
108 2|             Już skrzydła zwinięte? Ot to, co znaczy przypinać cudze
109 2|                MASKA 9~A wiesz, gdzie to prowadzi?~KONRAD~No tak.~
110 2|               ale w każdym razie jest to: zabić się.~KONRAD~Jest
111 2|                zabić się.~KONRAD~Jest to zabić siebie... siebie,
112 2|              której się zażywa. - Ale to dopiero początek... I jeszcze
113 2|               Otóż więc myślę.~KONRAD~To znaczy ledwo: słuchasz:~
114 2|               gdzie można ginąć - ale to będzie PRZYPADEK. Więc nie
115 2|              KONRAD~A więc dobrze, bo to odwraca moją myśl. Tak tak...
116 2|                MASKA 10~?~KONRAD~Jest to zresztą to, co przynosi
117 2|                KONRAD~Jest to zresztą to, co przynosi każde działanie.~
118 2|             10~Aha!~KONRAD~Czyli - że to, co było po tylekroć razy,
119 2|               tyle set razy.~MASKA 10~To jest:~KONRAD~Odbędzie się
120 2|            przed którą z nich blisko, to ich nie umiem wskazać, ale
121 2|             MASKA 10 ~Ha!~KONRAD~Jest to tak: jakby wkoło mnie w
122 2|      podnóżach wysokich posągi.~Jakby to było we Walhali.~MASKA 10~
123 2|                KONRAD~Ale do czego ja to dążyłem - ?~MASKA 10~Do
124 2|               radości, że ty mi się o to pytasz? Ty mi się pytasz!
125 2|              mi się pytasz! Ja słyszę to pytanie: CO MAM CZYNIĆ? -
126 2|              mi wstrętne i nieznośne, to jest to robienie Polski
127 2|         wstrętne i nieznośne, to jest to robienie Polski na każdym
128 2|         codziennie.~MASKA 11~?~KONRAD~To manifestowanie polskości.~
129 2|               MASKA 11~Ach!~KONRAD~Bo to tak wygląda, jakby Polski
130 2|              te się dadzą zmienić, bo to są chwilowe rzeczy, bardzo
131 2|        chwilowe.~MASKA 11~?~KONRAD~Bo to są rzeczy jednego dnia.~
132 2|              Nie o tym będę mówił, bo to dla mnie jasne. Ale - że
133 2|              dla mnie jasne. Ale - że to my, my przyczyną, że się
134 2|               No, cóż złego?~KONRAD~A to złego, że każdy uczciwy
135 2|             śmieciach i BYŁ!~MASKA 11~To jest zamykanie gęby.~KONRAD~
136 2|               się naród.~MASKA 11~Ha! To cenzura!~KONRAD~A tak. Powinna
137 2|           krwi narodu.~MASKA 12~Jakże to?~KONRAD~Nie pozwolić prostytuować
138 2|              KONRAD~Jeżeli tak czyni, to czyni podłość.~MASKA 12~?!~
139 2|               potomstwa.~MASKA 12~Jak to?~KONRAD~Że wytwarza się
140 2|           MASKA 12~Jak?!~KONRAD~Przez to, że o niczym nie myślą.
141 2|                Tego nie powinniśmy, a to tylko może zrobić...~MASKA
142 2|                KONRAD~Poezją nie jest to, co my dotychczas za poezję
143 2|               jest.~MASKA 13~?~KONRAD~To już umieją paplać wszyscy.~
144 2|           MASKA 13~?!?~KONRAD~Tak, bo to jest nadużycie, nadużycie,
145 2|               KONRAD~O, ta głowa - o, to serce - o, ta pierś - o,
146 2|              serce - o, ta pierś - o, to ramię - oczy - usta - głos!~
147 2|       oszukują, że my powinniśmy mieć to poczucie solidarności narodowej.~
148 2|               tak, tak.~KONRAD~A mimo to żyją jako kompleks ludzi,
149 2|              W nas chcą wmówić, że za to jesteśmy odpowiedzialni
150 2|               sobą. - Tak.~KONRAD~No, to znaczy, że my... (zamyśla
151 2|              MASKA 14~Tak.~KONRAD~Ale to nie znaczy, że naród ulega.~
152 2|          KONRAD~Więc my tracimy przez to, że wyrabiamy niepotrzebnie
153 2|          częścią naszego narodu. Jest to rzeczą złą i niepotrzebną.~
154 2|              przez mękę i ból.~KONRAD~To nie to.~MASKA 15~Ta, że
155 2|             mękę i ból.~KONRAD~To nie to.~MASKA 15~Ta, że tak powiem,
156 2|                Więc...~KONRAD~Ale cóż to ciebie obchodzi?~MASKA 15~?~
157 2|               ty się tym interesował, to jest: opiekował. Ja chcę,
158 2|         przechodzą mimo. Wiesz ty, co to znaczy, że ja: jestem wyzwolon?~
159 2|            Jacy "wy"?~KONRAD~Wszystko to, co nie jest mną.~MASKA
160 2|             jest mną.~MASKA 16~Możesz to uważać za swoje przeznaczenie.~
161 2|           chcę wiedzieć.~MASKA 16~No, to zrozum, że inni tak samo:
162 2|             budują.~KONRAD~Więc i nie to. - Ale znów wracam do mego
163 2|        wznosić wolno, i uleci, gdy mu to znaczono.~MASKA 16~Aha.
164 2|              16~Aha. Orle loty. A cóż to ma być? Czy tylko retoryka
165 2|            MASKA 16~Chimera.~KONRAD~A to ty jesteś chimera. I już
166 2|                MASKA 16~No tak. - Ale to znaczy...~KONRAD~Co?~MASKA
167 2|            kajdany.~MASKA 16~A jakież to kajdany?~KONRAD~DUSZA.~- - - - - - - - - - - - - - - -~ ~
168 2|              niczym, niczym.~MASKA 17~To przykre.~KONRAD~To tylko
169 2|           MASKA 17~To przykre.~KONRAD~To tylko przykre? To śmierć
170 2|              KONRAD~To tylko przykre? To śmierć dla inteligentnego
171 2|   inteligentnego człowieka! A dla was to tylko przykre. Powinniście
172 2|          zabić. A wy westchniecie, że to przykre.~MASKA 17~Zabijasz
173 2|         KONRAD~Zabijam się sam. Ale i to wszystko będzie za późno.
174 2|               ją wielką.~MASKA 17~Kto to ma do siebie brać?~KONRAD~
175 2|               Nie - i tak.~MASKA 17~I to nazywasz logiczne.~KONRAD~
176 2|              rzeczy jest logiczne - i to jest ode mnie niezależne.
177 2|             poza mną i poza wami - że to są naukowe pewniki, to co
178 2|             że to są naukowe pewniki, to co w artyzmie i poezji odkrywam.
179 2|            istotne? - - Że mniejsza o to, czym jestem ja i co się
180 2|            ale że ten mój każdy krok, to jest krok ku...~MASKA 17~
181 2|           macie duszy? Nie wiecie, co to jest dusza, siłą, która
182 2|             Bo mieć ją i nie być nią: to nielogiczne. Wy śpicie.
183 2|               przede wszystkim ty. Bo to, co ty mówisz, to jest senność,
184 2|              ty. Bo to, co ty mówisz, to jest senność, to jest spanie,
185 2|              mówisz, to jest senność, to jest spanie, ale to śpisz
186 2|          senność, to jest spanie, ale to śpisz ty.~KONRAD~A wy?~MASKA
187 2|           jasnowidzącego.~MASKA 18~No to mów, co widzisz - ?~KONRAD~.....
188 2|       Poczekaj, poczekaj, poczekaj. - To musi mieć formę artystyczną.....
189 2|   Nieśmiertelność czuję.....~MASKA 18~To już raz było powiedziane.~
190 2|            już wiem, ale dla was znów to jest przypomnienie i już
191 2|          MASKA 18~Przeszkodziłem, ale to nie ja.~KONRAD~To ty. Bo
192 2| Przeszkodziłem, ale to nie ja.~KONRAD~To ty. Bo do tych, którzy powtarzają
193 2|             przeżywam.~MASKA 18~Jakże to przeżyć takie słowo, jak:
194 2|               nieśmiertelność.~KONRAD~To go nie powtarzaj!~MASKA
195 2|             powtarzaj!~MASKA 18~Kiedy to piękne i to jest prawie
196 2|            MASKA 18~Kiedy to piękne i to jest prawie tyle trochę
197 2|             gdzie ja idę.~MASKA 18~Bo to mnie nie obchodzi.~KONRAD~
198 2|         KONRAD~A?!~MASKA 18~A tak, bo to mnie nie obchodzi, gdzie
199 2|              ja tym żyję!!~MASKA 18~I to cała różnica.~KONRAD~Niemała.~
200 2|               lepsze?~KONRAD~Więc jak to? Jak to? Ty jesteś obserwatorem
201 2|               KONRAD~Więc jak to? Jak to? Ty jesteś obserwatorem
202 2|         mówcie mi na każdym kroku, że to klatka!~MASKA 19~Ha, jeśli
203 2|            nazywa się: niewola. I oto to, do czego chcesz mnie przymusić.~
204 2|     przyszliście mnie kraść.~MASKA 19~To jest idea. Napisz to jako
205 2|               19~To jest idea. Napisz to jako artykuł.~KONRAD~Bo
206 2|              mamy egzystencję.~KONRAD~To nie jest egzystencja, ta
207 2|           MASKA 19~Ach, tak... ciebie to męczy.~KONRAD~Ach, to mnie
208 2|          ciebie to męczy.~KONRAD~Ach, to mnie męczy... że liryzuję
209 2|            rozumiem sztukę i wiem, że to nie frazes.~KONRAD~Ani fałsz.~
210 2|              wymianę myśli".~MASKA 19~To tak rzadkie.~KONRAD~I chciałbyś,
211 2|            się wypowiedział.~MASKA 19~To niełatwe zadanie.~KONRAD~
212 2|         sądzić cię będę.~KONRAD~... - To zbacza i nie tędy chodzi
213 2|              było mi bardzo ciężko. I to jest cała moja siła.~MASKA
214 2|            cała moja siła.~MASKA 19~I to jest cała twoja siła. Dajemy
215 2|         zużytkowywać.~MASKA 19~Ale... to niepodobna, aby nie-miała...~
216 2|               19~Ty myślisz o Polsce! To widoczne!~KONRAD~Tak? . . . . . . . . . . . . . . . ~- - - - - - - - - - - - - - -~ ~
217 2|               męki i bólu.~MASKA 20~I to jest fałsz.~KONRAD~I to
218 2|               to jest fałsz.~KONRAD~I to jest fałsz. A to jest sprawiedliwość
219 2|             KONRAD~I to jest fałsz. A to jest sprawiedliwość poezji.~
220 2|           czuł przez poezję? Ale nie, to był upór - i tylko wobec
221 2|            Ale ta siła wobec drugich, to nie może być poezja.~MASKA
222 2|          MASKA 20~A tak: wola?~KONRAD~To, czego chcę, żądam, musi
223 2|             ode mnie zależeć powinny, to grzechem jest pytać się
224 2|          MASKA 20~Prawo.~KONRAD~I nie to prawo przez kogokolwiek
225 2|               i uznawane; - ale przez to prawo, które poza prawami
226 2|        rozkazem.~MASKA 20~Więc byłoby to prawo boskie.~KONRAD~Prawo
227 2|           półgłosem kolędy. Aniołowie to obstąpili kolebkę chórem:~
228 2|              miecze ślesz i karę.~Byś to, cos zapowiedział,~dopełnił
229 2|              Około niej Anieli?~Domże to mój? Mnie żona?~Któż te
230 2|               mojej udręce.~W czyimże to szeptaniu?:~z tą ślubem
231 2|            ciemnie dróg.~KONRAD~Tyżeś to moja święta?~HESTIA~Na czoło
232 2|              A może wy nie wiecie,~co to znaczy pochodnia?~Że ją
233 2|             wiedzy, tym daleki,~coraz to dalej bieży, leci:~ogniem
234 2|               własnym spala - świeci!~To są te gwiazdy, co spadają~
235 3|               GŁOS 2~Mam najzupełniej to wrażenie, jak gdyby wśród
236 3|            ani domyślać?~GŁOS 2~Jakaż to myśl?~GŁOS l~Niespodzianka,
237 3|              dla niego...~GŁOS 2~Nie, to uświęcenie jego właśnie,
238 3|            rosnąc w nas.~GŁOS l~Jakże to?~GŁOS 2~Zapala płomienie,
239 3|                Znaj, mości chamie, co to szabla.~Szabla to jest szlachecka
240 3|          chamie, co to szabla.~Szabla to jest szlachecka broń.~Siekierą
241 3|               że jesteś cham, sam Bóg to dał,~do herbu biorę dziś
242 3|            mych dróg,~i nie wiem -~li to Szatan czy Bóg - ?~Czy chcecie,
243 3|            mierni - ?~Czy wierzycie w to, że Słowo moje~płonącym
244 3|              I mówię wam, że zaprawdę to chwila~wielka, gdy do was
245 3|             dłoń ku czołu ich poniża;~to znów nią nad nimi zatoczy~
246 3|           grobu.~O Chrystusie! Czyjaż to ręka? Chrystusie! Wielkość
247 3|            ręka? Chrystusie! Wielkość to i Świętość twoja w męczeństwie
248 3|        słuchać, ojcze, ale głos twój, to jakby już GŁOS cudzy. Drżysz
249 3|               głowy nasze kieruje. On to nad myślą naszą zaciąży.
250 3|           odwrócę się odeń zraniony i to jest ten grot, który mi
251 3|         spalasz je w czczy dym!~Tyżeś to wzeszła nad domostwa, nad
252 3|           Wolą!~ZWYCIĘSTWO! - - - nie to, które wyrzeka się ciała
253 3|            Wielkość ta twoich posągów to fałsz udany i zwodliwy!
254 3|          najmilsze oczom zagony, igra to i bawisko twoje.~Pieścisz
255 3|     Geniusz-Prospero znika.~(Nie jest to wcale ten Prospero~ze Szekspirowskiej
256 3|              przedstawił, i określił;~to przecie tę mu wytknę wadę,~
257 3|        polskiego nie wymyślił;~jednak to nie jest żadną wadą,~bo
258 3|             zapadła kurtyna,~ale jest to kurtyna z gazy.~Sztuka grana
259 3|              giną~we mgłach - ha, cóż to - świetlna zawierucha!~Automedonie,
260 3|            lejce dzierż - nie słucha.~To ja sam - ha! poniosły rozszalałe
261 3|          przez niego gada?~KONRAD~Kto to przeze mnie mówi...? Duch
262 3|            rzekł, że nawiedzi, jeżeli to, com przyrzekł... Cóżeście
263 3|            MUZA~Skończyłeś rolę - cóż to - jeszcze rola?~KONRAD~Rola -
264 3|          REŻYSER~Cha cha!~KONRAD~Ach, to wy aktory!~Tak - to wszystko
265 3|              Ach, to wy aktory!~Tak - to wszystko udanie -~STARY
266 3|             Horacy!~STARY AKTOR~Dokąd to prowadzi?~KONRAD~Oto wynoszą
267 3|             złudną tandetę!~Wiesz, co to wszystko znaczy?~STARY AKTOR~
268 3|                do Starego Aktora)~Cóż to? Nie w roli?~STARY AKTOR~
269 3|              i znaczenie.~Efemeryczne to, przez jeden wieczór lamp,~
270 3|           Patrzaj, co przyniósł tata! To mąż mój!? To mój syn!?~A
271 3|          przyniósł tata! To mąż mój!? To mój syn!?~A serce żonie
272 3|              szumnych szarf,~i pyta: "To te kwiaty dla ciebie? skąd
273 3|               kwiaty dla ciebie? skąd to, czyje?"~"Mój synu - mówi
274 3|               synu - mówi matka - ho, to twój ojciec z bronią~walczył
275 3|              ojciec był bohater, a ja to jestem nic.~W błazeństwie
276 3|            reżyser wykreśli.~MUZA~Jak to - chcesz biżuterie dać poprawiać
277 3|         Głasnął ją po twarzy...~AKTOR~To jest jego kochanka.~KONRAD~
278 3|                kokietuje...?~AKTOR~My to widzim co wieczór.~KONRAD~
279 3|           zabroniłem grobu!~Jakżeż wy to żyć chcecie - - - ?~MUZA~
280 3|              z wyrzutem ku Konradowi)~To droga samolubstwa - tam
281 3|            AKTORZY~Ciemno!~KONRAD~Cóż to, ront pod bramami?~REŻYSER~
282 3|           REŻYSER~Zamykają bramy.~Cóż to, chcesz sam pozostać?~KONRAD~
283 3|              uchyli wrót --....~wtedy to w ten błękitny ranek~Konrad-Erynnis