Akt

1 2|  pierwszy raz to słyszę z ust twoich. Dowodzi to tylko, że tłumaczę
2 2|   tylko z tobą, kiedy wywodów twoich słucham, i badam: gdzie
3 2|     takim razie nie rozumiemy twoich poglądów.~KONRAD~Ja wam
4 2|    zadanie.~KONRAD~I ja sam w twoich oczach winienem się popisać.~
5 2|    mnie przebył;~bym ja był z twoich wiernych,~a niewolnikiem
6 2| zamykają się za nią).~Strzegę twoich ócz i twoich rąk,~uchylam
7 2|    nią).~Strzegę twoich ócz i twoich rąk,~uchylam od cię mąk,~
8 2|     drogę posłanniczą.~Za ust twoich wymową,~co płynie żywiczną
9 3| uwodzisz kłamaną! Wielkość ta twoich posągów to fałsz udany i