Akt

1 1|       pychy. - Uciekaj, synu:~ona z piekieł idąca.~SYN~Ojcze,
2 1|     myśl ma skrzydła. Jest ci ona tym ptakiem, który tu jest
3 2|       śmierci mojej, ale jest ona na tej drodze możliwa.~MASKA
4 2|    tym bardziej i lepiej, gdy ona będzie w naszych rękach.~
5 2|     ją wzięli dla siebie, już ona ich i dla nich. Niech żyje
6 3|       myśl dalsza? Nie jestże ona potrzebną tu?~GŁOS 2~O tak,
7 3|      nas nic nie obchodzi. Co ona nas może obchodzić?~GŁOS
8 3| krynicy wieczystej. - Odrodzi ona mnie ku wierze nieśmiertelnej... ~
9 3|     mysi mą wyzwoliła;~czegóż ona się kłania?!~REŻYSER~Otrzymała