Akt

1 1|    już nie widziałem dalej, jeno krew i krew siostrzaną.~
2 1|     nasz stół, nie patrzmy; jeno braterskie sprzęgnijmy ręce
3 1|   SYN~Słyszę, ojcze.~OJCIEC~Jeno przed się idź i patrz przed
4 2|  ich jest własną.~Z Konrada jeno patrzą z twarzy:~czy wierzy,
5 2|   sceną duszy włada~i szuka jeno swojej duszy,~aż ta się
6 2|  mego serca, czysta krew. - Jeno krew żeby była czysta...
7 3| gdyby wśród nas był.~GŁOS l~Jeno nie widzimy go.~GŁOS 2~Owszem
8 3|      skąd wyjścia nie masz, jeno ogniki świecące próchnem.~
9 3|  twoim czarów wszędy Śmierć jeno ta: wieczysta i nieśmiertelność