Akt

  1 1|      dziwnie zasłuchany:~KONRAD~Idę z daleka, nie wiem, z raju
  2 1|             Idę z daleka, nie wiem, z raju czyli z piekła.~Błyskawic
  3 1|              nie wiem, z raju czyli z piekła.~Błyskawic gradem~
  4 1|       Błyskawic gradem~drży ziemia, z której pochodzę,~we krwi
  5 1|           Tam hen, ujęty łańcuchem,~z wyprężonymi ramiony,~uwięzgłem
  6 1|           jestem niesion skrzydłami~z płomieniem w licach.~Ogień,
  7 1|           przypomnieć chciał rzecz, z dawna już jemu znaną)~Tam,
  8 1|           ciemnie dróg. -~Zejmijcie z prawej ręki.~CHÓR~Znaki
  9 1|            i męki.~KONRAD~Zejmijcie z rąk i stop.~CHÓR~Krwią ubroczone
 10 1|             zemsty - dzieła dokonam z wami i na czyn~twój patrzeć
 11 1|      zawezwę was, abyście wystąpili z czynem.~ROBOTNIK~Co rozkażesz - ?~
 12 1|        wymagają dysputy.~(Usuwa się z pierwszego planu. Wchodzi
 13 1|             MUZA~To harfiarka Lila,~z rodu Wenedów.~KONRAD~Zmartwychwstała.~
 14 1|             powinien był tu przyjść z pochodnią -~jak ja z gałązką
 15 1|        przyjść z pochodnią -~jak ja z gałązką wawrzynu.~A jakież
 16 1|         Wziąłem to Imię - zgadniesz z czynu:~czym będę, zgadniesz,
 17 1|       chcesz?~KONRAD~Wyzwolin.~MUZA~Z czego? - Czy chcesz ducha~
 18 1|           Dalej wy, wy husaria - wy z hrabią Henrykiem~na czele,
 19 1|           niedobitki - Sztandar ten z Maryjką.~Szaraczki, wy artyści,
 20 1|       pozwani do życia.~Grajcie - a z pełnej duszy. Dobądźcie
 21 1|             pełnej duszy. Dobądźcie z ukrycia,~co w was tajne,
 22 1|       Będzie bohaterem:~kto wejdzie z wieńcem u czoła!~"Tam-tam"
 23 1|           Kościuszce" do przysięgi,~z dna wód w "Zaczarowanym
 24 1|         Zaczarowanym kole";~raz się z nim w górne idzie sprzęgi,~
 25 1|         sprzęgi,~raz się znów staje z nim na dole.~Jest "tam-tam"
 26 1|            w stanie dzwon Zygmuntów~z przedziwną oddać dokładnością,~
 27 1|          funtów~i każdy dźwignie go z łatwością,~co uprzystępnia
 28 1|           imitującym nastrój dzwonu~z przedziwną subtelnością
 29 1|   rozświetliła;~podnosi się zasłona z gazy,~która dotychczas wszystko
 30 1|          kryta.~Gdy się już uporano z gazą,~Muza, której grę rozpocząć
 31 1|         układa,~wreszcie rozpoczyna z emfazą:~MUZA~Niebianką zstąpiłam
 32 1|           daremną?~O Pieśni, co się z tobą stanie?~Będzieszli
 33 1|       smucisz się, i czoło kryjesz,~z rękoma w krzyż załamanemi~
 34 1|             się dnia,~przybywamy tu z zapowiedzią -~tragiczną
 35 1|            górne, wysokie tony,~jak z wieżyc bijące dzwony.~Przybywamy
 36 1|        bijące dzwony.~Przybywamy tu z zapowiedzią.~Tragiczną będzie
 37 1|           aspan na to?~HOŁYSZ~Świat z nas drwi.~KARMAZYN~Myśleć
 38 1|          kto ujrzy, to uwierzy,~żem z tych, co królom byli brać. ~
 39 1|       HOŁYSZ~Żeście karmazyn, widać z miny.~KARMAZYN~Żeście mnie
 40 1|     sumienie~i miód niełatwie zwali z nóg.~HOŁYSZ~Srebra rodowe
 41 1|             złoty pług.~Dziś umiesz z pychą znieść niewolę.~KARMAZYN~
 42 1| Rzeczpospolita znaczy: my.~KARMAZYN~Z nami się pasie, z nami tyje;~
 43 1|          KARMAZYN~Z nami się pasie, z nami tyje;~że chudnie, to
 44 1|         szlachcic brat, niech siada z nami,~będziemy grać karabelami,~
 45 1|            Co mi tam jutro, dzisiaj z wami!~Sięgnie mnie tylko
 46 1|           ją uczyni sługą~i wypowie z wiarą najgłębszą,~im płytszą
 47 1|             naszych przypomnienie i z ręką na sercu w przyszłość
 48 1|             nasze tajemnicą zejdzie z nami w grób.Przysięgamy
 49 1|         ruch,~palące krótkie stówo;~z pogardą patrzy w tamten
 50 1|            nagrody,~którą weźmiecie z zagłady~zła i niewoli, i
 51 1|             ciche:~olbrzymy, tytany z mogił,~we wieńcach nieśmiertelności,~
 52 1|     zwycięstwo znaczy kościoła,~gdy z zamku-kastelu Anioła~działa
 53 1|             niebios złotym Aniołem,~z tymi szablami krzywymi~i
 54 1|             ze wzniesionymi oczyma,~z półdobytymi szablami?~Klęczący
 55 1|         nich pośród waży:~u którego z nich więcej jej w twarzy.~
 56 1|        które pocznie się przed tobą z myśli mojej i ze słowa mojego.~
 57 1|         pychy. - Uciekaj, synu:~ona z piekieł idąca.~SYN~Ojcze,
 58 1|     odzyszczę,~ty w męża wzrośniesz z młodzieńca.~HARFIARKA~Przychodzę
 59 1|         rodzimy kąt,~kędy dwór twój z wielkim drzewem~lip woniących
 60 1|             walczy świat;~gdzie syn z ojcem stacza bój,~kędy z
 61 1|            z ojcem stacza bój,~kędy z bratem walczy brat,~jeden
 62 1|        jeden car, a drugi kat.~Kędy z ojcem walczy syn,~kto ma
 63 1|            idę dalej, biedny człek,~z roku w rok, z wieku w wiek,~
 64 1|         biedny człek,~z roku w rok, z wieku w wiek,~łachman kryje
 65 1|        buduje dla się,~aż w myślach z tronu w otchłań runie.~I
 66 1|       starych kronik, które czytał,~z orłów wypchanych pakułami,~
 67 1|          orłów wypchanych pakułami,~z broszur, gdzie jaką mysi
 68 1|          gdzie jaką mysi zachwytał,~z strzęp szalów (niegdyś były
 69 1|         innych poprowadzę.~Płaszczu z purpury - gronostaje, puchy:~
 70 1|           Piorunie, stój!~Rozpocznę z Bogiem bój.~Anioły płaczą
 71 1|           wbiegła, jak Ariel chyża,~z szybkiego biegu zapłoniona.~
 72 1|       powiem, czy to ty -?~CHÓR~Kto z nas?~WRÓŻKA~Ty nie - ty
 73 1|           nie. - On przyjdzie k'wam~z otwartych scieżaj bram.~
 74 1|          gdzie miłość, litość, żal,~z tych dal przywiodą go Anieli.~
 75 1|            ta okrutna zaduma,~która z onych posągi czyni - ?~Jakie
 76 2|              czyli ich jest własną.~Z Konrada jeno patrzą z twarzy:~
 77 2|       własną.~Z Konrada jeno patrzą z twarzy:~czy wierzy, czyli
 78 2|          wierzy, czyli tylko marzy;~z Konrada zgadnąć chcą z oblicza:~
 79 2|              z Konrada zgadnąć chcą z oblicza:~pewny, czy tylko
 80 2|        pewny, czy tylko li oblicza;~z Konrada zgadnąć chcący z
 81 2|            z Konrada zgadnąć chcący z lic:~czy wie już, czyli
 82 2|           czy się ku żywym garnie~i z czym pójdzie, co dalej zamierza?~
 83 2|          swe męczarnie.~W tej walce z myślą walczy własną,~by
 84 2|            jasną.~Choć przeto maska z nim co gada,~on jeden sceną
 85 2|           pęto.~Lecz nie znać nigdy z takiej twarzy,~co w myślach
 86 2|         runów tajemnicze.~Człowiek, z myślenia ciągłą walką,~tragiczną
 87 2|         kurtyna się odsłania,~razem z nim wszyscy tłumnie wchodzą,~
 88 2|            łupież pieniężną, zdartą z tej ziemi, której złoto
 89 2|             ze współczuciem. Jestem z mojej nienawiści dumny.~
 90 2|    tajemnicą, a taką jest i Genezis z ducha.~KONRAD~I jedyną drogą
 91 2|           KONRAD~Czynisz to zresztą z myślą innych.~MASKA 5~Zwłaszcza
 92 2|           innych.~MASKA 5~Zwłaszcza z niedorzeczną myślą cudzą.~
 93 2|            KONRAD~A powtarzanie ich z nudów i sycenie się nimi
 94 2|            nudów i sycenie się nimi z nudów...~MASKA 5~No... no...~
 95 2|           snuć ją w mgłach oparnych z łąk i w złotym tęczy łęku,
 96 2|          złotym tęczy łęku, snuć ją z tych mgieł oparnych z łąk,
 97 2|            ją z tych mgieł oparnych z łąk, złotego tęczy łęku,
 98 2|            łąk, złotego tęczy łęku, z pól o smutnawym wdzięku,
 99 2|          gdzieś za ścianą,~już nowa z miną jest udaną:~MASKA 7~
100 2|        tylko SZTUKA. Czyli więc, że z myślenia chaotycznego ostoi
101 2|            tradycją. Czyli więc, że z myślenia chaotycznego ostoi
102 2|           Nie, tę, którą dzierżąc i z kłębka rozwijając, zejść
103 2|          Nie pierwszy raz to słyszę z ust twoich. Dowodzi to tylko,
104 2|       tajemnice. Edyp czytać będzie z ich oblicza, a one zrozumią
105 2|      zrozumią i zgadną, że on czyta z ich twarzy i do głębi zagląda
106 2|             8~Więc to nie ja jestem z tych, którzy stoją u skraju
107 2|         skraju lasów, ani ja jestem z tych, którym przydajesz
108 2|          KONRAD~Tak jest. Ty jesteś z tych, którzy wszędzie, wszędzie
109 2|           znam.~MASKA 9~Podaję rękę z radą.~KONRAD~Wiem, wiem,
110 2|       Dopokąd nie stanę przed którą z nich blisko, to ich nie
111 2|              KONRAD~Bogów!~MASKA 10~Z którymi walczysz.~KONRAD~
112 2|        MASKA 11~Tylko?~KONRAD~Tylko z usunięciem oszustwa narodowego.~
113 2|       narodowego.~MASKA 11~?~KONRAD~Z usunięciem kradzieży narodu;
114 2|            okradają naród!~MASKA 11~Z czego?~KONRAD~Po pierwsze
115 2|           czego?~KONRAD~Po pierwsze z duszy! z duszy! z duszy!
116 2|         KONRAD~Po pierwsze z duszy! z duszy! z duszy! Duszę mu
117 2|          pierwsze z duszy! z duszy! z duszy! Duszę mu kradną!!!~- - - - - - - - - - - - - - - ~ ~
118 2|         którzy by się urodzić mieli z czystej krwi narodu.~MASKA
119 2|          myślą. Że się prędko godzą z warunkami i że nie czują
120 2|             podłogą;~już nowa sunie z miną srogą.~KONRAD~My mamy
121 2|           No tak, tak.~KONRAD~A nam z okazji tej właśnie polowy,
122 2|          charakteru, nie wiedzą, co z tym począć, i kapitulują.~
123 2|          narodowości i solidarności z lichą częścią naszego narodu.
124 2|         które idą same ze się. Same z siebie.~MASKA 15~A!~- - - - - - - - - - - - - - - - ~ ~(
125 2|       płukać, mogą mię kraść i brać z moich skrzyń i komór, z
126 2|             z moich skrzyń i komór, z moich pól i moich lasów,
127 2|            sobie nie zdajesz sprawy z tego, co ty mówisz. Ty nie
128 2|           nad kilka słów... a każde z nich decyduje o moim życiu.~
129 2|             Ja zaś ją w tobie widzę z daleka.~KONRAD~A ja - ?~
130 2|             Tak. Strumień ma płynąć z mego serca, czysta krew. -
131 2|            żeby była czysta... A wy z niej pijcie.~MASKA 16~Jacy "
132 2|       KONRAD~Przeznaczenie. Już się z nim zetknąłem i - - nie
133 2|          jest sama ze się.~MASKA 16~Z ducha?~KONRAD~Z ducha! I
134 2|            MASKA 16~Z ducha?~KONRAD~Z ducha! I że każdy czuje
135 2|         może być innego?~MASKA 16~A z tego widzę: żeś tylko artysta.~
136 2|            tylko artysta.~KONRAD~A! z tego nareszcie widzisz,
137 2|         Przepaść. -~MASKA 16~Któryż z nas zechce skoczyć - ?~KONRAD~
138 2|          KONRAD~Masz ją. Miej i idź z nią lub zostań. Uznam ją
139 2|            o tym wiem mimo ciebie - z logiki założenia, z logiki
140 2|        ciebie - z logiki założenia, z logiki artyzmu. I teraz
141 2|          wasza poezja, jest plotką, z którą się nie walczy. Poezje
142 2|             snuję logicznie właśnie z tego, com zaczynał.~MASKA
143 2|         potrzebna? Jedynie niezgoda z was co jeszcze wytwarza,
144 2|            was co jeszcze wytwarza, z was, którzy jesteście niczym,
145 2|            co się ze mną stanie lub z moimi dziełami, ale że ten
146 2|            zapadną,~gdy nowa weszła z miną składną.~KONRAD~Co
147 2|     zatrzymuję. Porównuję się tylko z tobą, kiedy wywodów twoich
148 2|           jest - tylko odzierasz ją z szat poezji.~KONRAD~Więc
149 2|           słyszeć, tężyć słuch,~jak z kwiatów spada kwietny puch,~
150 2|         konarach drzew:~od których, z jakich stron~słonecznych
151 2|          KONRAD~Przyznasz mi, że my z coraz większą mówimy rezerwą
152 2|         jest bezwzględnie i którego z niczyjego poczucia wyrugować
153 2|           budować poczynam wszystko z rzeczy lotnej jak słowo
154 2|            napojem słodowym, któren z jęczmionowych ziaren zalewkami
155 2|            żeleźca wpojonego w mur, z dala rozświetlał komorę;
156 2|           nieprawość, która w niej, z pięknie brzęczącego metalu
157 2|            mnie przebył;~bym ja był z twoich wiernych,~a niewolnikiem
158 2|   niewolnikiem nie był.~Bym ja miał z Ciebie siłę,~jak wierzę
159 2|          nad moją głową.~Byś zwiódł z wędrówki długiej~mój naród
160 2|              Zwyciężę na tej ziemi,~z tej ziemi PAŃSTWO wskrzeszę.~
161 2|             te słowa mi szepce?:~ta z tobą dolę podzieli.~Koniec
162 2|            W czyimże to szeptaniu?:~z tą ślubem sprzęgniesz ręce...~(
163 2|           Klęka).~HESTIA~(Występuje z izby, gdzie światło. Podwoje
164 2|        uchylam od cię mąk,~zdejmuję z czoła znamię trwóg,~byś
165 2|             Bóg?~HESTIA~Ty masz być z Bożych sług.~KONRAD~O, wiem,
166 2|            Co Bóg rozwiązał - łącz!~Z rozkazu i woli Boga!~KONRAD~
167 2|      płonące!~Świecisz w nocy, jako z płomieni~patrzące żywe słońce!~
168 2|       Pochodnię weź!~KONRAD~(bierze z jej ręki pochodnię płonącą)~ ~
169 2|        dziwicie się może,~ze Konrad z jej ręki ją bierze,~że święcić
170 3|           zasłony do aktu trzeciego z głębi sceny słychać rozmowę
171 3|         wyrywa!~GŁOS l~Że on... Cóż z nim się dzieje?~GŁOS 2~Co
172 3|           nim się dzieje?~GŁOS 2~Co z nim się dzieje? On sam niknie
173 3|             GŁOS 1~Co?~GŁOS 2~Życie z tym wszystkim, co mamy my.~
174 3|            me mógł, by nas wyruszyć z posad, by nami zatrząść,
175 3|       samego i jemu dało...~GŁOS l~(z maskq i gestem zaciekawienia).~
176 3|      Geniusz, który przy nich stał,~z ręką nad nimi podniesioną,~
177 3|                Czy chcecie, bym się z nim zmierzył - ?~Czy będziecie
178 3|   niewiedzący - ?~Czyli chcecie być z panów myśli, czyli sług !?~
179 3|           wzrokiem - ?~Podzielę się z wami Słowem:~Oto przeznaczeń
180 3|          męczeństwie naszym żyjąca.~Z kielicha daj nam pić - Śmierć
181 3|             Geniusz odszedł od nich z dala~i inne duchy już zapala,~
182 3|        myślach i czynach jest wiele z tego, czym jestem ja i co
183 3|            Czegóż wy chcecie, czego z ziemi,~żądzami żarci niesytemi - - !?~
184 3|            Czegóż wy chcecie, czego z roli,~oracze nędzy, marnej
185 3|           sidła~i pęta wasze spadną z rąk:~przez mękę kaźni zbyjcie
186 3|            sceny)~Przyjmiecie tutaj z mojej dłoni~pokarm i napój
187 3|          wybraną POLSKĘ, wywróżoną,~z marnoty życia wyzwoloną,~
188 3|            marnoty życia wyzwoloną,~z Ducha, z Ducha poczętą!!!~
189 3|           życia wyzwoloną,~z Ducha, z Ducha poczętą!!!~Tam wielkość!
190 3|              niosę ze krwi i ciała, z woli żywej i żywej Potęgi -
191 3|          bije tam serce w onych ani z głazu nie drgnie ku nam
192 3|        chciała nas budzić i czyniła z nas męże!! ~Precz!!~Kochanku
193 3|            zaznaczyć, że nie zrywam~z tradycją teatralnych manekinów,~
194 3|        kurtyna,~ale jest to kurtyna z gazy.~Sztuka grana się kończy;~
195 3|    Konradowa.~Wszyscy inni wychodzą z ról,~choć pozostają w kostiumach.~
196 3|          matka - ho, to twój ojciec z bronią~walczył za świętość
197 3|             Wszakżeż dyjadem nosisz z fałszywych, kamieni.~REŻYSER~(
198 3|       półszlachetne dusze, półwiara z półcnotą.~KONRAD~Któż tamten,
199 3|            Hola, chłopcy, dajcie no z kąta pakiet nowy.~Raźno,
200 3|         powiodę do chwały!~Frazesem z was uczynię mocarne półbogi!~
201 3|        Kramarze świętości!~REŻYSER~(z wyrzutem ku Konradowi)~To
202 3|          nad mą dolą płacze litość.~Z czym pójdę do dom, smutny,
203 3|           świątynią były.~Jak wyjdę z kręgu czarów Sztuki?~Sam
204 3|           rozprysnął zloty,~wylęgłe z jadów, trucizn, win.~CHÓR~
205 3|            Na czyn! Na czyn!~KONRAD~Z głębin, gdzie zapadł zloty
206 3|           ciemno!~Wy ze mną!!!~CHÓR~Z tobą wszędy!~My z tobą!~
207 3|              CHÓR~Z tobą wszędy!~My z tobą!~KONRAD~Wszędy noc -~
208 3|            przysiężony brat!~KONRAD~Z wami wieczystosć lat!~CHÓR~
209 3|             ktoś, co przyjdzie tan.~z kluczami~(może wyrobnik,
210 3|       błękitny ranek~Konrad-Erynnis z Eryniami,~zaprzysiężony