Akt

1 1| czyli duchem pojeni,~skąd to idą te myśli Konrada?~Czarny
2 1|    wydarzeń, które około nas idą, wznieśmy się ponad sąd
3 1|     nim już niemłody.~I obaj idą w zawody,~że starość się
4 1|     Wróż!~(Odprowadzają ją i idą za nią tłumnie, a już nowa
5 2|  rzeczy bezwzględnych, które idą same ze się. Same z siebie.~
6 2|     czuję. - A ci, co za tym idą, co ją tworzą, ci nie widzą
7 2| Tworów małych, które gromadą idą, ale które wcale gromadą
8 2|   jest dla nas święta.~Niech idą w zapomnienia~niewoli gnuśne