Akt

  1 1|        okrywa,~ręce wiążą ogniwa,~na rękach ma kajdany.~To powolny,
  2 1|           Czego żądasz - ?~KONRAD~Na was myśl moja spoczęła.~(
  3 1|   ROBOTNIK~Śród parcia ludu onego na ostrza bagnetów, padła mi
  4 1|    siostra moja, a krew chlusnęła na moją pierś - chlusnęła ku
  5 1|           dzieła dokonam z wami i na czyn~twój patrzeć będę.~
  6 1|        obaczyli, ktobykolwiek był na waszej drodze, przystąpcie
  7 1|          w głębi we złotej konsze na kółkach i wysiadają na scenę).~~
  8 1|     konsze na kółkach i wysiadają na scenę).~~Ja w teatrzykach
  9 1|              Wyznaj - ułożę rzecz na sceny~I MELANKOLIĘ zagram
 10 1|           Że wszystko więc polega na...~MUZA~Wypowiedzeniu.~KONRAD~
 11 1|    wszystko gotowe,~rozkazać grać na rozpoczęcie~poloneza, jeśli
 12 1|     rzeszą się gromadzą,~kostiumy na się nawdziewają~te, w których
 13 1|             wy z hrabią Henrykiem~na czele, niedobitki - Sztandar
 14 1|          raz się znów staje z nim na dole.~Jest "tam-tam" rzeczą
 15 1|   częstych wrażeń tęsknią głodni:~na ten użytek "tam-tam" starczy.~
 16 1|           rozdane! - kto zaczyna?~Na miejsca! - Wznosi się kurtyna! -~ ~
 17 1|           moja wybieży przede mną~na wasze spotkanie.~O Pieśni,
 18 1|      uderzenia wydający, a wysoko na górnym pomoście sceny ukryty).~
 19 1|          w więzach lwy.~Cóż aspan na to?~HOŁYSZ~Świat z nas drwi.~
 20 1|        krew łaknąć krwi.~KARMAZYN~Na synów patrzeć serce boli.~
 21 1|        patrzeć serce boli.~HOŁYSZ~Na wnuki patrzeć: hańba, tfy!~
 22 1|          los.~KARMAZYN~Aleć strój na mnie dobrze leży?~HOŁYSZ~
 23 1|     przepadło moje mienie.~HOŁYSZ~Na mej chudobie cięży dług.~
 24 1|     Srebra rodowe mam w zastawie,~na skrypt pozwano mnie przed
 25 1|           krzesłami?~Widzisz, tam na brzeszczocie krew?~KARMAZYN~
 26 1|           przed cepami.~Rzucajcie na stół złoty siew!~Będziemy
 27 1|        Wiwat my!~(Inna znów grupa na siebie uwagę zwraca, a w
 28 1|     będzie i lepszą.~Rękę połóżmy na naszym sercu i słuchajmy,
 29 1|    naszych przypomnienie i z ręką na sercu w przyszłość patrzmy.~
 30 1|        nasze, spokojni i powolni, na sercach kładli ręce i w
 31 1|        głowami).~(Inna znów grupa na siebie uwagę zwraca, a w
 32 1|        duch,~gdy mówi jedno wciąż na nowo.~Jest młody, ogień
 33 1|       Polska!!~ ~(Inna znów grupa na siebie uwagę zwraca, a w
 34 1|           ptak białopióry,~Polskę na skrzydłach ponosi~CHÓR~Polskę
 35 1|      białopióry!~(Inna znów grupa na siebie uwagę zwraca, a w
 36 1|       SCENA 5.~PRYMAS~O dumni, wy na kolana~przed jasnym obliczem
 37 1|           obliczem Pana.~W proch, na kolana, w pył~a duch wasz
 38 1|     niebieskich włości. ~Padajcie na kolana,~by była wysłuchana~
 39 1|          Daj nam sił, daj nam sił~na żywot wieczny - -~PRYMAS~
 40 1|          pokorę, w pokorę, dumni!~Na kolana!~CHÓR~Na kolana!!~
 41 1|            dumni!~Na kolana!~CHÓR~Na kolana!!~PRYMAS~Klęczący,
 42 1|        postawie.~Dobądźcie szabel na poły.~Nad wami grobu sklepienie~
 43 1|     poznaję delije, żupany~i dumę na czele kwitnącą.~Na kolana,
 44 1|           dumę na czele kwitnącą.~Na kolana, Rycerze-Polacy,~
 45 1|         wiekiem przywarli.~PRYMAS~Na kolana!~CHÓR~Na kolana!~ ~(
 46 1|            PRYMAS~Na kolana!~CHÓR~Na kolana!~ ~(Inna znów grupa
 47 1|        kolana!~ ~(Inna znów grupa na siebie uwagę zwraca, a w
 48 1|          Niechaj nie zatrzyma cię na drodze twej żadna ręka zbrodnicza
 49 1|            SYN~Słyszę, ojcze.~(Tu na scenę wchodzi Harfiarka,
 50 1|      HARFIARKA~Przychodzę śpiewać na zgliszcze.~(Przystanęła
 51 1|        Serce mi wzięła.~HARFIARKA~Na tych strunach nanizanych~
 52 1|      żaliła,~spostrzegłam ją raz:~na rozstaju w źródle piła,~
 53 1|           kwietne sady~daty chłód na skroń.~Brzęczą... Słyszysz
 54 1|       znój~i ciężar podjąć trosk?~Na bój, przez krew na bój!~
 55 1|         trosk?~Na bój, przez krew na bój!~W mrowisko, hej,~za
 56 1|           za wichrem wiej,~za mną na rozstaje dróg,~kędy w borów
 57 1|   Zanucimy pieśń.~Przez ten czas, na was już~szron zejdzie i
 58 1|         przepaść! - Nicość, trup,~na dnie tam trup... !~Szatani
 59 1|                Szatani śmieją się na dnie...~Słyszycie śmiech?~
 60 1|      Tutaj nowa osoba pojawia się na scenie:)~ ~SCENA 11.~WRÓŻKA~
 61 1|      każdą znakiem krzyża~i krzyż na czole swym powtórzy.~I w
 62 1|         dziewczyny~i ręce kładzie na nie,~jakoby przez to rąk
 63 1|         to duchy nasze tu przyjdą na świadectwo kościołowi myśli
 64 1|        ubiór i strój jego: Sława.~Na czole wiecha ogromna~zeschniętej
 65 1|        Ręce ponad nimi rozpostarł~na znaki jakoweś tajemne~i
 66 2|            Gdy sądzi, ze jest sam na scenie,~już jedna koło niego
 67 2|    napływa. -~I niczego nie widzę na dalekiej drodze~od moich
 68 2|           przepadła,~inna się już na scenę wkradła.~KONRAD~Tędy
 69 2|        dalej, i tak dalej?~KONRAD~Na przykład ty jesteś arystokratą?~
 70 2|            Wy chcecie żyć i plwać na wszystką rękę, która was
 71 2|        miłość.~MASKA 3~?--~KONRAD~Na nienawiść trzeba się zdobyć!~
 72 2|          KONRAD~A bramy wszystkie na scieżaj otwiera tutaj sztuka,~
 73 2|   oczeretów gąszcz i gęsty szuwar na stawiskach, kędy nocą świecą
 74 2|           to jest wszystko, co my na razie umiemy.~MASKA 5~A
 75 2|        mojej.~MASKA 6~!!~KONRAD~A na dzień onego wielkiego Święta,
 76 2|          Królewskie groby.~KONRAD~Na dzień wielkiego święta,
 77 2|      drogi podkopów, i te ścieżki na wyżynie zawrotnej dachu.~
 78 2| metaforach i porównaniach.~KONRAD~Na terenie sztuki.~MASKA 8~
 79 2|       Śmierć można mieć nie tylko na drodze samobójczej.~MASKA
 80 2|       śmierci mojej, ale jest ona na tej drodze możliwa.~MASKA
 81 2|           10~Jest zresztą możliwa na każdej innej.~KONRAD~A więc
 82 2|          moja, skoro możliwa jest na każdej innej drodze, przeze
 83 2|       sali ~Bogowie rzędem stali:~na podnóżach wysokich posągi.~
 84 2|          którzy czekają.~MASKA 10~Na kogo?~KONRAD~Na ogień. Na
 85 2|          MASKA 10~Na kogo?~KONRAD~Na ogień. Na nikogo nie czekają,
 86 2|         Na kogo?~KONRAD~Na ogień. Na nikogo nie czekają, ale
 87 2|           jest to robienie Polski na każdym kroku i codziennie.~
 88 2|            bo wszystkiego zostało na okaz, po trochu; ... pokazywać,
 89 2|          MASKA 11~?~KONRAD~Po co, na co? Bez tych manifestacji
 90 2|           siedział w swoim kącie, na swoich śmieciach i BYŁ!~
 91 2|             Znikła; już inna jest na straży~i niby myśl w zadumie
 92 2|       wierzysz.~MASKA 15~?~KONRAD~Na co mamy być Chrystusem narodów,
 93 2|     Chrystusem narodów, wyłącznie na mękę i krzyż, i dla cudzego
 94 2|        jest złote.~(Kładzie palec na ustach).~- - - - - - - - - - - - - - - - - ~(
 95 2|        jakimi kto chce, i znaczki na mnie nakładać pocztowe,
 96 2| Przyzwyczaiłeś się wszystko kłaść na jedną kartę.~KONRAD~Gdybym
 97 2|          jednak przypuszczasz, że na pewnej wyżynie stoję.~MASKA
 98 2|        MASKA 16~O ile nie stajesz na tej, którą ci budują.~KONRAD~
 99 2|      wcale, o ile nie wynajdziesz na mnie figury i pozy artystycznej.~
100 2|      Przystrajasz mnie. Wdziewasz na mnie larwę marmuru, larwę
101 2|       wierzy, której się nie ufa, na której się nie polega. Poezja
102 2|   skwapliwie w tej waszej poezji. Na co wam zgoda potrzebna?
103 2|            Wy śpicie. ~MASKA 18~A na cóż mamy się budzić? do
104 2|     obserwatorem narodu?~MASKA 18~Na przykład na tobie.~KONRAD~
105 2|      narodu?~MASKA 18~Na przykład na tobie.~KONRAD~Na przykład
106 2|         przykład na tobie.~KONRAD~Na przykład na mnie.....~MASKA
107 2|         tobie.~KONRAD~Na przykład na mnie.....~MASKA 18~Adie!~- - - - - - - - - ~ ~
108 2|         żelaznych - nie mówcie mi na każdym kroku, że to klatka!~
109 2|            MASKA 19~Skazujesz nas na śmierć.~KONRAD~Wyście pomarli.
110 2|            MASKA 19~Bah!~KONRAD~A na lampę dmuchnąć mogę ja i
111 2|           zupełnie. Jestem głuchy na wszystko, co dotyczy mnie.
112 2|           pól~ptactwo się podnosi na żer.~MASKA 19~Nasze jutro - ?~
113 2|  słonecznym blasku złotych chmur,~na chleb na przyszły rok.~
114 2|           złotych chmur,~na chleb na przyszły rok.~ Chcę patrzeć,
115 2|        słabości, niemocy leży tu, na tej ścieżce, gdzie wiodą
116 2|        Polskę!~MASKA 21~?!~KONRAD~Na obłok ten patrzę, biegnący
117 2|          mysi Konrada.~KONRAD~Oto na co patrzę, gdy Noc zapadła,
118 2|          A ja zamierzyłem patrzeć na ten ciąg nieprzerwany dramatów.~
119 2|           we własnym domu~i krzyż na progu znaczę.~Krzyż znaczę
120 2|       znaczę Boży nie przeto,~bym na się krzyż przyjmował;~lecz
121 2|        przygniotę jędzy.~Zwyciężę na tej ziemi,~z tej ziemi PAŃSTWO
122 2|      Tyżeś to moja święta?~HESTIA~Na czoło twoje kładę dłoń,~
123 2|      nagłe liczą,~że już jesteśmy na zaraniu.~HESTIA~Panem będziesz
124 2|     Aniołem.~Zgromadź mnogie ludy na wiec:~niech siędą społem
125 2|  znaczonych słowy,~by naród wstał na krwawą rzeź.~KONRAD~Płomień
126 3|             AKT TRZECI~W KATEDRZE NA WAWELU~(Za podniesieniem
127 3|           KARMAZYN~Zdobędziem się na wielki czyn.~HOŁYSZ~Sumienie
128 3|        mój lity pas.~KARMAZYN~Gdy na narodu staniesz czele,~pamiętaj
129 3|           KARMAZYN~Zdobędziem się na wielki czyn!~HOŁYSZ~Nasze
130 3|           rodzi wola,~gdy bierzem na ruinach ślub.~Znaj, mości
131 3|         po pyskach tłuc,~wylecieć na husarii czele,~wszystko
132 3|      świątyni - a modły nasze mrą na ustach moich i słyszę inną
133 3|     purpura wstydu, bijąca ogniem na twarz moją.~Polskę miałem
134 3|        Oto ręce moje, dłonie moje na błogosławieństwo nad głowy
135 3|           staje ciemną:~mrok padł na ludzi i na ściany,~a naród
136 3|      ciemną:~mrok padł na ludzi i na ściany,~a naród w niego
137 3|          zatraca, gubi, marnieje, na codzienną zamieszana strawę,
138 3|         śmiertelną. ~- Żyjcie wy, na śmierć moją patrząc. - Odejdę
139 3|           staje ciemną:~mrok padł na ludzi i na ściany,~a naród
140 3|      ciemną:~mrok padł na ludzi i na ściany,~a naród w niego
141 3|           staje ciemną:~mrok padł na ludzi i na ściany,~a naród
142 3|      ciemną:~mrok padł na ludzi i na ściany,~a naród w niego
143 3|              Weźmijcie wieńce róż na czoła!~Ta jedna, jedyna
144 3|         GENIUSZ~Oto myśl szczytna~na wyżynach niedościgłych lotu.~
145 3|    bezsilnej obuchem,~w kajdanach na rękach, drżący,~wy trwożni -
146 3|        Krew żywą wziąłem do czary~na TOAST wielki i górny:~za
147 3|       stawiła swe urny~popiołów - na naszej drodze~do wieczystych
148 3|       dzwoni - -~(Roztwierają się na oścież wielkie podwoje katedry
149 3|                          podbiega na przód)~Sława! narodzie!
150 3|      pochodnią, która tu zgasa). ~Na wrotach grobu stoję!~Państwo
151 3|   narodzie. Sława!!!~Teraz stanął na wrotach do grobu,~na brązowej
152 3|       stanął na wrotach do grobu,~na brązowej spiżowej pokrywie; -~
153 3|           powieki ich przymknięte na dolę i żywot nasz! ~Złudo
154 3|        stróżu labiryntów, wodzisz na pokuszenie miłość naszą
155 3|          Dziadach" duszki~znikają na zaklęcie guślarza -~ten,
156 3|         rampy.~Pełne światło pada na scenę.~ ~KONRAD~Zawrót -
157 3|        Wasz umysł tak dzieli~myśl na rolę i nicość powszednią,~
158 3|        dla kogo teatr?: - pułapka na myszy.~Oni sami się wskażą:
159 3|        arkusiki, farsa, muszę być na próbie...~KONRAD~Reżyserze -
160 3|       Przy tym o mnie nie dbają i na mnie są krzywi.~Ja nie dbam. -
161 3|       dbam. - Już skończyłem. Już na nic nie czekam.~Nawykłem
162 3|   święciłem dzień trzydziestu lat na scenie.~Oklaski miałem ich,
163 3|       świętość naszą i zdobył się na czyn..."~(Legł w sześćdziesiątym
164 3|   momencie, kiedy Konrad wychodzi na scenę.~KONRAD~Chcesz mnie
165 3|   entuzjazm jest, jeśli~ktoś umie na tych strunach zagrać jak
166 3|          tych strunach zagrać jak na harfie:~jeśli nie umie,
167 3|            jeśli nie umie, nie ma na co się porywać.~Gadaj sercem,
168 3|        AKTOR~Po spektaklu.~KONRAD~Na jego się ramieniu wspiera,
169 3|          laska,~ten jest władcą - na SCENIE - reszta marność
170 3|          i znowu wielkość - kwiat na polskiej roli.~Wielkość,
171 3|            REKWIZYTOR~Ze światłem na drucie.~Hola, chłopcy, dajcie
172 3|    pojęciu najszerszem,~idąc niby na czele, tłum za tobą niby...~
173 3|       gdyby~rzeczywistość...~MUZA~Na scenie udana symbolem.~KONRAD~
174 3|    gnębiącej ciasnocie,~w trudach na drodze życia wiązani daremnie,~
175 3|           odwieczny:~przez chwilę na koturnach - resztę czasu
176 3|        mną?~REŻYSER~Czyli czekasz na kogo - ?~KONRAD~...Spotkać
177 3|       godzina przestrogi.~REŻYSER~Na flecie grać nie umiem...~
178 3|           w ciemnej hali.~W zegar na wieży uderzono~na północ. - -
179 3|           zegar na wieży uderzono~na północ. - - Ginie dźwięk
180 3|          oddali.~ ~KONRAD~Sam już na wielkiej pustej scenie.~
181 3|           wielkiej pustej scenie.~Na proch się moja myśl skruszyła.~
182 3|       rozpacz precz stąd żenie. -~Na Świętym Krzyżu północ biła.~
183 3|           do dom, smutny, biedny?~Na proch się moja myśl skruszyła:~
184 3|        ciemni sfer,~kto są?!~CHÓR~Na żer! na żer! na żer!~(Otwiera
185 3|       sfer,~kto są?!~CHÓR~Na żer! na żer! na żer!~(Otwiera się
186 3|         są?!~CHÓR~Na żer! na żer! na żer!~(Otwiera się przód
187 3|         jadów, trucizn, win.~CHÓR~Na czyn! Na czyn! Na czyn!~
188 3|       trucizn, win.~CHÓR~Na czyn! Na czyn! Na czyn!~KONRAD~Z
189 3|            CHÓR~Na czyn! Na czyn! Na czyn!~KONRAD~Z głębin, gdzie
190 3|        Erynie, bóstwa, potępione,~na czoło kładą mi koronę~wężowych
191 3|           Nadaremno.~Wracają znów na scenę-noc;~szukają wyjścia
192 3|        Potęgi ziemnych sfer!~CHÓR~Na żer! Na żer! Na żer!~ ~Daremno!
193 3|       ziemnych sfer!~CHÓR~Na żer! Na żer! Na żer!~ ~Daremno!
194 3|        sfer!~CHÓR~Na żer! Na żer! Na żer!~ ~Daremno! ryglem wrota
195 3|      jękną wsparte -~wracają znów na scenę-noc.~Ku innej stronie
196 3|        wami wieczystosć lat!~CHÓR~Na Żer! Na Żer! Na Żer!!~ ~
197 3|     wieczystosć lat!~CHÓR~Na Żer! Na Żer! Na Żer!!~ ~Daremno!
198 3|         lat!~CHÓR~Na Żer! Na Żer! Na Żer!!~ ~Daremno! ryglem
199 3|       kraty,~gdy Eos różano-włosa~na niebios wystąpi skłon~i
200 3|         kochanek,~wybieży w świat~na LOT,~na szary świt, w błękitny
201 3|           wybieży w świat~na LOT,~na szary świt, w błękitny świt,~