Akt

1 1| wstąpił duch,~gdy mówi jedno wciąż na nowo.~Jest młody, ogień
2 1|  oczach znać:~całuje, ściska wciąż swą brać.~Podajmy sobie
3 1|  ręce braterskie i jedno ino wciąż wołajmy: Polska, Polska.~
4 1|     idź silą młodzi~naprzód, wciąż dalej patrzący,~dalej i
5 2|    CZYNIĆ? - Ja, który tylko wciąż słyszałem: "co myślisz ?"
6 2|      widzisz, odwołujesz się wciąż do mnie. Gdzież ta samoistność?~
7 2| samoistność?~KONRAD~A ty się wciąż zwracasz do mnie; nawet