Akt

  1 1|           dziwno rozgląda i bada.~Ci, co siedzą pod ścianą,~gdzie
  2 1|                  wyciąga ręce ku tym, co siedzą w uboczach i mrocznych
  3 1|          wystąpili z czynem.~ROBOTNIK~Co rozkażesz - ?~KONRAD~Będziecie
  4 1|              KONRAD~Będziecie czynić, co czynicie co wieczór w tym
  5 1|         Będziecie czynić, co czynicie co wieczór w tym oto gmachu.~
  6 1|           nasze. Synowie nasi zburzą, co my budujemy. Burzymy, co
  7 1|              co my budujemy. Burzymy, co zbudowali ojcowie nasi.~
  8 1|            stargane. I ani pojrzycie, co czynić wam przyjdzie.~ROBOTNIK~
  9 1|           cieniem przesłoni wszystko, co przed waszymi oczami.~ROBOTNIK~
 10 1|             się te iskry ducho-żerne,~co u rozstajnych siedzą dróg,~
 11 1|       najmłodsza córa Popiela:~Zosia, co wszędy kogoś ściga~i goni
 12 1|              biega~wolna: - czy sercu co dolega - ?~Wyznaj - ułożę
 13 1|               całe~i ogień rzucę ten, co pali w łonie,~i waszą zwołam
 14 1|          piękności~ ~Ledwo powiedział co, a już się stało:~Już dekorację
 15 1|           duszy. Dobądźcie z ukrycia,~co w was tajne, nie kryjcie. -
 16 1|             jakie wywołuje,~jest tym, co w sobie kto poczuje.~"Tam-tam"
 17 1|              dźwignie go z łatwością,~co uprzystępnia szerszej masie~
 18 1|               już nadaremno.~Oni się, co najwyżej, zasłuchają~i oczy
 19 1|           będziesz daremną?~O Pieśni, co się z tobą stanie?~Będzieszli
 20 1|       Przestworza! Hej, wy gromolice,~co nosicie w płachtach błyskawice,~
 21 1|              maską.~Ktokolwiek wiesz, co znaczy polska mowa,~przybywaj
 22 1|               to uwierzy,~żem z tych, co królom byli brać. ~HOŁYSZ~
 23 1|         swojego swój uściska.~O jutro co mi tam!~HOŁYSZ~Niechaj swojego
 24 1|         swojego swój uściska;~o jutro co mi tam.~- - - - - - - - - - - -~
 25 1|             uściska!~To jutro będzie, co ma być.~KARMAZYN~Dajcie
 26 1|             uściska.~To jutro będzie, co ma być.~- - - - - - - - - - - ~
 27 1|           brzeszczocie krew?~KARMAZYN~Co mi tam jutro, dzisiaj z
 28 1|              myśli naszej nie ma nic, co by się temu słowu oparło.
 29 1|         postawą Jednacy.~Gdzie Jozua, co słońce wstrzyma~nad wami,
 30 1|             słońce wstrzyma~nad wami, co pogotowiu,~ze wzniesionymi
 31 1|          serce do serca droga.~Ogień, co tleje w iskierce,~rozniecę
 32 1|           twarzy.~Czy w tej młodości, co zlękniona,~w okrutnym jakimś
 33 1|               lic...~Wrócę znów.~CHÓR~Co przyniesiesz?~HARFIARKA~
 34 1|     Zwiastunką jestem, idzie już~TEN, co powiedzie wszystkich was~
 35 1|             wichrem?~Skądże ten mrok, co pada - -- ?~Oto przychodzi
 36 1|                   Oto przychodzi ten, co wszystkim włada.~Jako posąg
 37 2|            maski znaczyć mają~takich, co myśl swą ukrywają~i nigdy
 38 2|              garnie~i z czym pójdzie, co dalej zamierza?~Badają. -
 39 2|               Choć przeto maska z nim co gada,~on jeden sceną duszy
 40 2|           znać nigdy z takiej twarzy,~co w myślach skrycie człowiek
 41 2|         KONRAD~Warchoły, to wy! - Wy, co liżecie obcych wrogów podłoże,
 42 2|              grabić. Warchoły, to wy, co~się nie czujecie Polską
 43 2|             za obraz, gdyby wszystko, co jest, działo się w imię
 44 2|               A!~KONRAD~Chciałbyś to, co mówię, określić...~MASKA
 45 2|              nadała.~KONRAD~Wszystko, co myślę, jest definicją...~
 46 2|              określeniem, i wszystko, co myślę, zależy...?~MASKA
 47 2|          słyszę. Zaś gaśnie wszystko, co utrzymywało się pustym dźwiękiem
 48 2|               KONRAD~Ale logiki tego, co jest, dojrzeć; logikę tę
 49 2|           Artystami są wszyscy. I ci, co o tym wiedzą, i ci, co o
 50 2|                co o tym wiedzą, i ci, co o tym nie wiedzą zgoła o
 51 2|             może nam zabrać wszystko, co dał.~MASKA 4~Bóg.~KONRAD.~
 52 2|           KONRAD~O, to jest wszystko, co my na razie umiemy.~MASKA
 53 2|         wszystkim trzeba tu odróżnić, co jest twoją myślą, a co moją.~
 54 2|                co jest twoją myślą, a co moją.~KONRAD~A zdaje mi
 55 2|             że to jest najważniejsze, co tu jest moją myślą, a co
 56 2|              co tu jest moją myślą, a co twoją.~MASKA 7~W sprawach
 57 2|               7~W sprawach tej miary, co ta, wszelki bieg i rozwó
 58 2|       myślenie nad nimi...~MASKA 7~No co...?~KONRAD~Nie ma żadnej
 59 2|               KONRAD~Miłość dla tego, co jest...~MASKA 7~Tam.~KONRAD~
 60 2|             KONRAD~Nienawiść ku temu, CO JEST TAM.~- - - - - - - - - - - - - -~ ~
 61 2|              nikt nie szuka jak tego, co jest jego duszy własnością
 62 2|            różnica. - Dopełnić! tego, co zapowiedziane, tego, co
 63 2|               co zapowiedziane, tego, co przepowiadane.~MASKA 9~?~
 64 2|             skrzydła zwinięte? Ot to, co znaczy przypinać cudze skrzydła.~
 65 2|              Więc: musimy coś zrobić, co by od nas zależało.~KONRAD~
 66 2|             KONRAD~Musimy coś zrobić, co by od nas zależało.~MASKA
 67 2|               że dzieje się tak dużo, co nie zależy od nikogo.~KONRAD~
 68 2|             KONRAD~Musimy coś zrobić, co by od nas zależało, zważywszy,
 69 2|               że dzieje się tak dużo, co nie zależy od nikogo.~- - - - - - - - - - - - - - ~ ~
 70 2|              Tak, bo nie mówisz tego, co myślałeś.~KONRAD~Bo chcę
 71 2|            KONRAD~Jest to zresztą to, co przynosi każde działanie.~
 72 2|            Aha!~KONRAD~Czyli - że to, co było po tylekroć razy, tyle
 73 2|            którymi walczysz.~KONRAD~O co...? o co - ?~MASKA 10~O
 74 2|           walczysz.~KONRAD~O co...? o co - ?~MASKA 10~O wyzwolenie.~
 75 2|             Ich i moje.~MASKA 10~?... Co masz czynić?~KONRAD~A!!!!
 76 2|              Pytasz mi się nareszcie, co mam czynić? Co mam czynić?
 77 2|             nareszcie, co mam czynić? Co mam czynić? O radości, że
 78 2|         pytasz! Ja słyszę to pytanie: CO MAM CZYNIĆ? - Ja, który
 79 2|               tylko wciąż słyszałem: "co myślisz ?" A! A! Co mam
 80 2|       słyszałem: "co myślisz ?" A! A! Co mam czynić - ? - - Mam spełnić
 81 2|             idzie bałamutna.~KONRAD~A co jest mi wstrętne i nieznośne,
 82 2|          udawać.~MASKA 11~?~KONRAD~Po co, na co? Bez tych manifestacji
 83 2|           MASKA 11~?~KONRAD~Po co, na co? Bez tych manifestacji wszystko
 84 2|              ma być...~KONRAD~A tobie co do tego, czym Polska ma
 85 2|                 bo ty.~MASKA 11~Bo ja co?~KONRAD~Bo ty: kłamiesz!~
 86 2|                KONRAD~A ja chcę tego, co jest wszędzie.~MASKA 11~?~
 87 2|             MASKA 11~?~KONRAD~I tego, co jest, CO JEST, tak, jak
 88 2|               KONRAD~I tego, co jest, CO JEST, tak, jak jest! tylko...~
 89 2|               obwiniać.~MASKA 12~Więc co?~KONRAD~I tacy się zmieszczą.
 90 2|            KONRAD~Poezją nie jest to, co my dotychczas za poezję
 91 2|                KONRAD~Alboż ty wiesz, co jest Słowo?~MASKA 13~?~KONRAD~
 92 2|               charakteru, nie wiedzą, co z tym począć, i kapitulują.~
 93 2|          MASKA 14~?~KONRAD~A będziemy co najmniej tacy, jak inni.~
 94 2|                                       Co tylko wpadła poza ściany,~
 95 2|        wierzysz.~MASKA 15~?~KONRAD~Na co mamy być Chrystusem narodów,
 96 2|             go przed oszustami, tymi, co mu kradną duszę za cenę
 97 2|            cenę rzeczy nieuchwytnych. Co mu odbierają dumę i każą
 98 2|              każą się pokorzyć; tymi, co mu odbierają pychę i każą
 99 2|           tymi chcę naród mój ocalić, co każą mu jak żebrakowi skomleć
100 2|              KONRAD~Wszak każdy naród co innego niż państwo. Naród
101 2|            przechodzą mimo. Wiesz ty, co to znaczy, że ja: jestem
102 2|            nie zdajesz sprawy z tego, co ty mówisz. Ty nie rozumiesz
103 2|              wy"?~KONRAD~Wszystko to, co nie jest mną.~MASKA 16~Możesz
104 2|            tej odrobiny, tego trochę, co wiedzieć mogą i czego się
105 2|                   KONRAD~Dlaczego? Po co?~MASKA 16~Bo przepaść, przed
106 2|               Ale to znaczy...~KONRAD~Co?~MASKA 16~Myślenie.~KONRAD~
107 2|             Konrad myślą dąży.~KONRAD~Co mnie obchodzi przede wszystkim
108 2|           przede wszystkim mój naród? Co mnie obchodzi jego historia
109 2|              Bo ostatecznie wszystko, co wam daje wasza poezja, jest
110 2|               w tej waszej poezji. Na co wam zgoda potrzebna? Jedynie
111 2|                Jedynie niezgoda z was co jeszcze wytwarza, z was,
112 2|              Ja tylko ją poznaję, tę, co jest, ją: TAJEMNICĘ. Ją
113 2|           równocześnie czuję. - A ci, co za tym idą, co ją tworzą,
114 2|                  A ci, co za tym idą, co ją tworzą, ci nie widzą
115 2|             to są naukowe pewniki, to co w artyzmie i poezji odkrywam.
116 2|       mniejsza o to, czym jestem ja i co się ze mną stanie lub z
117 2|         weszła z miną składną.~KONRAD~Co jakie parę staj lat... co
118 2|             Co jakie parę staj lat... co wiek, co... zjawia się człowiek,
119 2|             parę staj lat... co wiek, co... zjawia się człowiek,
120 2|           który nie może znieść tego, co jest.~MASKA 18~Czego?~KONRAD~
121 2|         Niewoli narodowości.~MASKA 18~Co?!~KONRAD~Niewoli narodowości.
122 2|              macie duszy? Nie wiecie, co to jest dusza, siłą, która
123 2|            Jesteście podobni ludziom, co śpią: ludziom, których duch
124 2|           przede wszystkim ty. Bo to, co ty mówisz, to jest senność,
125 2|              jesteśmy artyści.~KONRAD~Co jakiś czas zsyła Bóg człowieka
126 2|   jasnowidzącego.~MASKA 18~No to mów, co widzisz - ?~KONRAD~.....
127 2|           namyślam i nie zastanawiam: co jest osią działania myślowego
128 2|              dąży naród?~KONRAD~Ty? - Co! Ty?!~MASKA 18~Ja obserwuję
129 2|             KONRAD~Nie.~MASKA 19~Więc co? Kpisz?~KONRAD~Nie.~MASKA
130 2|           KONRAD~Was nie ma.~MASKA 19~Co?~KONRAD~Was nie ma już.
131 2|           dmuchnąć mogę ja i wtenczas co...?~MASKA 19~Wtenczas...~
132 2|          Dajmy pokój alegorii i temu, co ja chcę..... Ujrzycie inne
133 2|        jeszcze... do rana...~MASKA 19~Co... ty... mówisz - ?~KONRAD~
134 2|            Jestem głuchy na wszystko, co dotyczy mnie. Nie słyszę
135 2|            wzrok...~i potrącać mogiłę co krok.~MASKA 19~Nie rozumiem
136 2|             być poezja.~MASKA 20~Więc co?~KONRAD~Wola.~MASKA 20~A
137 2|       kamienia. Oto brak świadomości, co moje...~KONRAD~I do czego
138 2|           mysi Konrada.~KONRAD~Oto na co patrzę, gdy Noc zapadła,
139 2|            patrzę, gdy Noc zapadła, i co czynię...~MASKA 22~-- ?~
140 2|          patrzą się, każdy zaczajony,~co znaczy gest nie domówiony?~
141 2|        rozpraszał był mrok nocy, tej, co pokój i ukojenie niesie
142 2|               do Wszechmocy!~Byś dal, co mają inni,~GDY PRZYJDZIESZ
143 2|              trwóg,~byś był jako ten, co nie pamięta,~przez jakie
144 2|    posłanniczą.~Za ust twoich wymową,~co płynie żywiczną strugą,~
145 2|               zwolić ni piędzi ziemi.~Co Bóg rozwiązał - łącz!~Z
146 2|                 A może wy nie wiecie,~co to znaczy pochodnia?~Że
147 2|               dałem do ręki kobiecie,~co ogniska-ołtarza strzeże?~
148 2|              głodu:~wieczyście dalej, co jest dalej?~co będzie dalej,
149 2|      wieczyście dalej, co jest dalej?~co będzie dalej, za wiek, wieki?~
150 2|             świeci!~To są te gwiazdy, co spadają~w noc. Patrzycie
151 3|              Ta nas nic nie obchodzi. Co ona nas może obchodzić?~
152 3|              z nim się dzieje?~GŁOS 2~Co z nim się dzieje? On sam
153 3|          dymie.~GŁOS 2~On zginie tym, co było w nim złego i niepotrzebnego,
154 3| niepotrzebnego, i dodatkowego.~GŁOS 1~Co?~GŁOS 2~Życie z tym wszystkim,
155 3|              2~Życie z tym wszystkim, co mamy my.~GŁOS i~Więc my...~
156 3|        Wtenczas żyłby on.~GŁOS 2~Tym, co zbudziło jegoż samego i
157 3|              a wiedzcie, żem jest tą, co wy tęsknicie za nią.~- - - - - - - - - - - - - - - - -~ ~
158 3|               KARMAZYN~Cisnę w naród, co posiąść miał mój syn.~HOŁYSZ~
159 3|             oni.~KARMAZYN~Zabierzcie, co miał wziąć mój syn.~Podajcie
160 3|             ślub.~Znaj, mości chamie, co to szabla.~Szabla to jest
161 3|              z tego, czym jestem ja i co ja czuję. ~Ja waszych tych
162 3|              każesz nam się wyrzekać, co roła dać może orana, i który
163 3|               dnia dla litości onych, co marli męczeni, a ginęli
164 3|            nad świat władającą, wolą, co ze mnie jest i przychodzi
165 3|               ująć nas sidłem piękna, co zamarło i zgasło, i jęk
166 3|              mocą czaru~i miłość dać, co czynom kłamie. Musisz być
167 3|             Prawdę rzekłem!!!~REŻYSER~Co znaczy?~MUZA~Kto przez niego
168 3|           władzą.~AKTOR~Chory?~KONRAD~Co wy za jedni?~AKTOR~Już nas
169 3|                złudną tandetę!~Wiesz, co to wszystko znaczy?~STARY
170 3|             już się zbiegła.~Patrzaj, co przyniósł tata! To mąż mój!?
171 3|             jeśli nie umie, nie ma na co się porywać.~Gadaj sercem,
172 3|         półcnotą.~KONRAD~Któż tamten, co się wita, tak żywo witany?~
173 3|      kokietuje...?~AKTOR~My to widzim co wieczór.~KONRAD~Ofelia?
174 3|            marnuje.~Gdzieżem zaszedł? Co chciałem uczynić? - Czym
175 3|          dokąd dążę.~Pogasły światła, co świeciły,~rzucone w płócien
176 3|               wielkie łuki,~łachmany, co świątynią były.~Jak wyjdę
177 3|            ten dramat polatuje~i oto, co mi podszeptuje:~Gdy szary
178 3|           roraty -~znajdzie się ktoś, co przyjdzie tan.~z kluczami~(