Akt

  1 1|            i wysiadają na scenę).~~Ja w teatrzykach amatorskich~
  2 1|          przyjść z pochodnią -~jak ja z gałązką wawrzynu.~A jakież
  3 1|            MELANKOLIĘ zagram sama:~ja jako rola, wielka dama...~
  4 1|           dziecko fruwasz;~dopiero ja dać władzę mogę,~dopiero
  5 1|           dać władzę mogę,~dopiero ja cię wyprowadzę~w świat...~
  6 1|          im. Muzo, podaj ton.~MUZA~Ja już gotowa.~KONRAD~Oto ich
  7 1|          Sercem szczerem.~Tak, jak ją widzim współcześnie dokoła.~
  8 1|       słowo więzi długo,~nim swoją ją uczyni sługą~i wypowie z
  9 1|         wśród różnych grup).~Widzę ją, oto idzie ku mnie i struny
 10 1|           i cichy.~Złociste stroją ją szarfy:~strój pychy. - Uciekaj,
 11 1|         idąca.~SYN~Ojcze, łachmany ją kryją.~Jej struny się żalą
 12 1|          przeczystej krynicy,~kędy ja młodość odzyszczę,~ty w
 13 1|           się żaliła,~spostrzegłam ją raz:~na rozstaju w źródle
 14 1|         Pójdź za mną...~SYN~Kocham ją.~OJCIEC~Miłość, synu, zabija.~
 15 1|           SYN~Ty moja...~HARFIARKA~Ja niczyja...~OJCIEC~Uciekaj
 16 1|          ująć nazwę mą w litery? -~Ja tajemnica. - Jakże zwać,~
 17 1|          Cóż oni -! Ślepce - Czyli ja?~Ktoś jęczy - - -~ECHO~Wichr.~
 18 1|         ECHO~To ty. - - -~SAMOTNIK~Ja.---~ ~(podchodzi ku posągowi
 19 1|        zrozumiesz mnie,~ty lwie! - Ja tajemnica! - Drgniesz?!~
 20 1|            jesteś ty? - Kim jestem ja?~Czym będzie świat, czym
 21 1|              ECHO~Nie.~SAMOTNIK~To ja - to ja - mych własnych
 22 1|           Nie.~SAMOTNIK~To ja - to ja - mych własnych słucham
 23 1|            nie! - Daj ręce, daj! -~Ja zgadnę, skąd on rodem?~CHÓR~
 24 1|            mąż? Czy dzicię?~WRÓŻKA~Ja nie wiem nic - ujrzycie!~
 25 1|   Zwiastunką jestem. - Może już...~Ja wróżka, zwiastun, wróż.~
 26 1|           CHÓR~Wróż!~(Odprowadzają ją i idą za nią tłumnie, a
 27 2|           walczy własną,~by ujrzeć ją dla siebie jasną.~Choć przeto
 28 2|      klasyfikacji przekonań, skoro ja się podejmuję każdego zmieścić
 29 2|           raczysz oceniać.~MASKA 2~Ja umiem stać wyżej.~KONRAD~
 30 2|        pysk Jowisza.~MASKA 2~Budzę ja! I kogóż to obudziłem?...~
 31 2|            KONRAD~Tam.~MASKA 5~Nie ja sam znaczę sobie czas ani
 32 2|           i Słowiańszczyzną i snuć ją w mgłach oparnych z łąk
 33 2|            złotym tęczy łęku, snuć ją z tych mgieł oparnych z
 34 2|            Naszej rozmowie.~KONRAD~Ja właśnie tyle tylko chcę
 35 2|            dla wybranych. Rozumiem ją tak i nie rozumiem jej inaczej.~
 36 2|          Edyp.~MASKA 8~Więc to nie ja jestem z tych, którzy stoją
 37 2|          stoją u skraju lasów, ani ja jestem z tych, którym przydajesz
 38 2|          tym Edypem?~KONRAD~Jestem ja.~MASKA 8~A!~KONRAD~I brat
 39 2|     własnością i tęsknotą.~MASKA 8~Ja?!!~KONRAD~Oto Polska jest
 40 2|      pustka, która cię otacza - że ją masz w sobie.~KONRAD~A...
 41 2|           stanie poza mną także. I ja nie potrzebuję się o niego
 42 2|       Walhali!~KONRAD~Ale do czego ja to dążyłem - ?~MASKA 10~
 43 2|       KONRAD~Nie rozumiesz mnie. - Ja mam spełnić przeznaczenie.~
 44 2|          pytasz? Ty mi się pytasz! Ja słyszę to pytanie: CO MAM
 45 2|          pytanie: CO MAM CZYNIĆ? - Ja, który tylko wciąż słyszałem: "
 46 2|           nie - bo ty.~MASKA 11~Bo ja co?~KONRAD~Bo ty: kłamiesz!~
 47 2|        kłamiesz!~MASKA 11~?~KONRAD~Ja wiem, czego ty chcesz: że
 48 2|           11~A ty chcesz?~KONRAD~A ja chcę tego, co jest wszędzie.~
 49 2|         Choćby i niedorzeczność. A ja tę obojętność nazwę podłością,
 50 2|        obchodzi?~MASKA 15~?~KONRAD~Ja nie chcę, abyś ty się tym
 51 2|   interesował, to jest: opiekował. Ja chcę, żeby te rzeczy były
 52 2|        tylko jedna).~Wolny! wolny! Ja tu ogłaszam się wolny i
 53 2|           lasów, i zbóż, i warzyw. Ja jestem wolny, wolny, wolny!
 54 2|         Wiesz ty, co to znaczy, że ja: jestem wyzwolon?~MASKA
 55 2|              Jaka? gdzie? Kto? Kto ją zdejmie?~MASKA 16~Orestes.~
 56 2|           Orestes.~KONRAD~Orestes! Ja! - A ja jestem wolny!~MASKA
 57 2|            KONRAD~Orestes! Ja! - A ja jestem wolny!~MASKA 16~Nie
 58 2|            się śni o samoistności. Ja zaś ją w tobie widzę z daleka.~
 59 2|         śni o samoistności. Ja zaś ją w tobie widzę z daleka.~
 60 2|           widzę z daleka.~KONRAD~A ja - ?~MASKA 16~A ty jesteś,
 61 2|            Albo prościej:~MASKA 16~Ja dla ciebie nie istnieję
 62 2|        mnie wyciągnąć.~KONRAD~Masz ją. Miej i idź z nią lub zostań.
 63 2|            z nią lub zostań. Uznam ją i będę ją szanował. Zgadnę
 64 2|            zostań. Uznam ją i będę ją szanował. Zgadnę ją sam,
 65 2|           będę ją szanował. Zgadnę ją sam, jeśli jest. A że jest,
 66 2|   niedościgłą, więc stąd uznajecie ją tak skwapliwie w tej waszej
 67 2|        wprzódy - wprzódy. A kto mi ją odbierze?!~MASKA 17~Nie
 68 2|            odbierze?!~MASKA 17~Nie ja.~KONRAD~Nie ty. - Nikt.
 69 2| nieodwołalna. Jest sama ze siebie. Ja ją tylko odkrywam. Ja tylko
 70 2|            Jest sama ze siebie. Ja ją tylko odkrywam. Ja tylko
 71 2|      siebie. Ja ją tylko odkrywam. Ja tylko ją poznaję, tę, co
 72 2|           tylko odkrywam. Ja tylko ją poznaję, tę, co jest, ją:
 73 2|           ją poznaję, tę, co jest, ją: TAJEMNICĘ. Ją niezgadnioną,
 74 2|            co jest, ją: TAJEMNICĘ. Ją niezgadnioną, ją wielką.~
 75 2|        TAJEMNICĘ. Ją niezgadnioną, ją wielką.~MASKA 17~Kto to
 76 2|     pogłębili duszę narodową i już ją wzięli dla siebie, już ona
 77 2|        KONRAD~A cóż ty myślisz, że ja nie jestem partią?~MASKA
 78 2|           17~A więc reprezentujesz ją sam jeden.~KONRAD~Nie -
 79 2|          jest ode mnie niezależne. Ja je odkrywam. Ja je tropię.
 80 2|        niezależne. Ja je odkrywam. Ja je tropię. I nieraz jasnowidzę.
 81 2|            A ci, co za tym idą, co ją tworzą, ci nie widzą nic
 82 2|         mniejsza o to, czym jestem ja i co się ze mną stanie lub
 83 2|           poddania, i uległości, a ja nie? Dlaczego wy czujecie
 84 2|         się poddani i w jarzmie, a ja nie? Czy wy nie macie duszy?~
 85 2|          od Boga, a wy mówicie, że ją znacie, i zatracacie jej
 86 2|         Nią nie jesteście. Bo mieć ją i nie być nią: to nielogiczne.
 87 2|         Przeszkodziłem, ale to nie ja.~KONRAD~To ty. Bo do tych,
 88 2|            cudze, należysz ty, nie ja, który cudze przeżywam.~
 89 2|        rozumowania.~KONRAD~Szedłem ja, nie ty.~MASKA 18~I ja właśnie
 90 2|     Szedłem ja, nie ty.~MASKA 18~I ja właśnie li tylko tego chcę,
 91 2|          chcę, żebyś ty szedł, nie ja.~KONRAD~Ale ty nie wiesz,
 92 2|            Ale ty nie wiesz, gdzie ja idę.~MASKA 18~Bo to mnie
 93 2|           Mnie nie obchodzi, gdzie ja idę. Ja się nad tym nie
 94 2|            obchodzi, gdzie ja idę. Ja się nad tym nie namyślam
 95 2|      działania myślowego u ciebie. Ja się nad tym nie zatrzymuję.
 96 2|            Ty? - Co! Ty?!~MASKA 18~Ja obserwuję naród. Ja jestem
 97 2|       MASKA 18~Ja obserwuję naród. Ja jestem obserwator. A ty...~
 98 2|       obserwator. A ty...~KONRAD~A ja tym żyję!!~MASKA 18~I to
 99 2|    jesteśmy przeciw Polsce.~KONRAD~Ja nie myślę o Polsce.~MASKA
100 2|         klatka!~MASKA 19~Ha, jeśli ją czujesz.~KONRAD~Ja jej nie
101 2|           jeśli ją czujesz.~KONRAD~Ja jej nie czuję.~MASKA 19~
102 2|            twoich poglądów.~KONRAD~Ja wam ich nie wyjawię.~MASKA
103 2|        Więc jest - tylko odzierasz ją z szat poezji.~KONRAD~Więc
104 2|       MASKA 19~Ty wiesz - ?~KONRAD~Ja wiem. Lampę trzyma człowiek
105 2|           A na lampę dmuchnąć mogę ja i wtenczas co...?~MASKA
106 2|          pokój alegorii i temu, co ja chcę..... Ujrzycie inne
107 2|             Ujrzycie inne światło, ja wam nawet pokażę drogę...
108 2|    rozumiesz Sztuki.~MASKA 19~Ależ ja rozumiem sztukę i wiem,
109 2|      uważasz za fałsz.~MASKA 19~Tu ja uznam za konieczne otoczyć
110 2|         niełatwe zadanie.~KONRAD~I ja sam w twoich oczach winienem
111 2|           nic, cokolwiek kto mówi. Ja mam swój sąd własny. A zdobyć
112 2|         siła. Dajemy ci pole. Może ją zużytkujesz?~KONRAD~Ja jej
113 2|        Może ją zużytkujesz?~KONRAD~Ja jej nie myślę zużytkowywać.~
114 2|         czujesz, mimo poezji. Czyś ją ty może czuł przez poezję?
115 2|          moje...~KONRAD~I do czego ja mam prawo.~MASKA 20~Prawo.~
116 2|  samodzielnie.~MASKA 22~!~KONRAD~A ja zamierzyłem patrzeć na ten
117 2|         zasię za mnie przebył;~bym ja był z twoich wiernych,~a
118 2|          niewolnikiem nie był.~Bym ja miał z Ciebie siłę,~jak
119 2|            to znaczy pochodnia?~Że ją dałem do ręki kobiecie,~
120 2|         może,~ze Konrad z jej ręki ją bierze,~że święcić kazała
121 3|        cała jej wtedy widna krasa,~ja wtedy ku piękności drżę.~
122 3|         serca smętkiem oddźwiękną,~ja będę wtedy waszą panią,~
123 3|         będziecie mnie wierni,~gdy ja zachwieję się i padnę u
124 3|           płonącym było zarzewiem,~ja więc ogniem szczerym płonący,~
125 3|          wiele z tego, czym jestem ja i co ja czuję. ~Ja waszych
126 3|          tego, czym jestem ja i co ja czuję. ~Ja waszych tych
127 3|          jestem ja i co ja czuję. ~Ja waszych tych serc mówiących
128 3|    wierzchnia, która kłamie, czyje ją kolwiek wiosło łamie, temu
129 3|           być moją, mnie niewolna, ja muszę twoim Panem.~Przez
130 3|        gdzie byt dłużej.~Prosperem ja go tylko nazywam~ot, tak,
131 3|            dzierż - nie słucha.~To ja sam - ha! poniosły rozszalałe
132 3|         dbają i na mnie są krzywi.~Ja nie dbam. - Już skończyłem.
133 3|          Mój ojciec był bohater, a ja to jestem nic.~W błazeństwie
134 3|           w komedii wiecznej prób,~ja się rumienię, wstydzę, wstyd
135 3|         publika ceni.~Trzeba umieć ją zająć - entuzjazm jest,
136 3|        głos opinii.~KONRAD~Głasnął ją po twarzy...~AKTOR~To jest
137 3|          finale momentu: -~Za mną! Ja wam ukażę nowe ideały,~nowe
138 3|           uczynię mocarne półbogi!~Ja będę wielkość przez was,