Akt

  1 1|     KONRAD~Przychodzę wprząc was do dzieła.~CHÓR~Czego żądasz - ?~
  2 1|      ROBOTNIK~Oczy nasze nawykły do mroku.~INNY ROBOTNIK~Mrok
  3 1|  guwernantkę mnie półpanki~biorą do swoich dworów;~jestem gwiazdą
  4 1|        jakby sala sejmowa - stół do kart, gra w kości.~Stroić,
  5 1|          kunsztem sztuki pozwani do życia.~Grajcie - a z pełnej
  6 1|       więcej wszędzie,~gdzie się do sztuki dzwon dodaje.~A więc
  7 1|    dodaje.~A więc w "Kościuszce" do przysięgi,~z dna wód w "
  8 1|         MUZA~Niebianką zstąpiłam do tych bram~i Sztukę, której
  9 1|       wami głoszę!~Serca w górę! Do góry głowy! Dumne czoła!~
 10 1|          słowom moim!~ ~REŻYSER~(do Maszynisty, któremu daje
 11 1|         tych kiedy,~wrócimy znów do dawnych wad.~KARMAZYN~Zapomnim
 12 1|     tajemnicę.~CHÓR~(wznosi ręce do przysięgi).~PREZES~A teraz
 13 1|          teraz pogodni zasiądźmy do wspólnego stołu i pamiętajmy
 14 1|             SCENA 4.~KAZNODZIEJA~Do góry, bracia, do góry,~gdzie
 15 1|     KAZNODZIEJA~Do góry, bracia, do góry,~gdzie orzeł, ptak
 16 1|     nasze głowy~osłonę skrzydeł.~Do góry, bracia, do lotu,~do
 17 1|       skrzydeł.~Do góry, bracia, do lotu,~do wyżyn, uniesień
 18 1|        Do góry, bracia, do lotu,~do wyżyn, uniesień ducha,~pod
 19 1|        Bóg moich wywodów słucha.~Do góry, bracia, do góry.~Zapominajcie
 20 1|         słucha.~Do góry, bracia, do góry.~Zapominajcie doli,~
 21 1|        ściganej marą straszydeł.~Do góry, bracia, do góry,~gdzie
 22 1|     straszydeł.~Do góry, bracia, do góry,~gdzie orzeł, ptak
 23 1|     skrzydeł.~Za chmury, bracia, do lotu,~do wyżyn, gdzie Bóg
 24 1|         chmury, bracia, do lotu,~do wyżyn, gdzie Bóg wszechwłady,~
 25 1|          dusze, dźwigając dusze,~do góry, bracia, do góry,~gdzie
 26 1|          dusze,~do góry, bracia, do góry,~gdzie orzeł, ptak
 27 1|     Polskę we mnie głosi!!!~CHÓR~Do góry myślą, do góry,~gdzie
 28 1|     głosi!!!~CHÓR~Do góry myślą, do góry,~gdzie orzeł, ptak
 29 1|       SCENA 6.~MOWCA~Przez serce do serca droga.~Ogień, co tleje
 30 1|     Kochajcie! Ogień w iskierce!~Do serca droga przez serce. ~(
 31 1|      OJCIEC~Hen, dalej, spieszaj do dzieła!~Nie słuchaj...~SYN~
 32 1|       serce moje gram;~śmiej się do mych lic rumianych,~duszę
 33 1|  HARFIARKA~Sen - przelotny sen -~Do dalszych idę scen.~(Oto
 34 1|          lećcie hen.~Kłońcie się do moich lic,~do różanych moich
 35 1|        Kłońcie się do moich lic,~do różanych moich ust...~Lotny
 36 1|          w śpiewek mój,~patrzcie do różanych lic.~Lotny sen.....
 37 1|         rycerza)~Potęgo, śpisz - do ciebie lgnę,~przebudzaj
 38 1|         powiedzie wszystkich was~do róż, do zbóż, do kras.~CHÓR~
 39 1| powiedzie wszystkich was~do róż, do zbóż, do kras.~CHÓR~To on?
 40 1|  wszystkich was~do róż, do zbóż, do kras.~CHÓR~To on? To ten?
 41 1|    WRÓŻKA~Hen...~Podajcie dloń - do gry, do gry!~Zobaczę, powiem,
 42 1|          Podajcie dloń - do gry, do gry!~Zobaczę, powiem, czy
 43 1|          nowa grupa osób wchodzi do katedry).~ ~SCENA 12.~STARZEC~
 44 1|       oto patrzcie, moje córki - do góry pojrzyjcie. Tam pod
 45 2|      będziecie psy, zaprzęgnięte do naszego rydwanu, i zginiecie!
 46 2|       goni, posłuszna woli~mojej do mnie wraca.~- - - - - - - - - - - - - - ~ ~
 47 2|        przyszło mi jeszcze nigdy do myśli, żeby trzasnąć w pysk
 48 2|          podłości, której byście do ręki nie wzięli i nie przyswoili
 49 2|   wszystko ułożył?~KONRAD~Cóż ci do tego!?~MASKA 4~?~KONRAD~
 50 2|          MASKA 4~?~KONRAD~Cóż ci do tego, kto zapalił słońca
 51 2|      KONRAD~O ile się to stosuje do tego, czego chcesz ty.~MASKA
 52 2|    odkrywać, i odsłaniać. Ale że do tego prowadzi...~MASKA 7~?~
 53 2|         Ariadny.~MASKA 7~Wiodącą do labiryntu.~KONRAD~Nie, tę,
 54 2|          on czyta z ich twarzy i do głębi zagląda oczyma. ~MASKA
 55 2|    KONRAD~A to porównanie należy do sztuki i jest... ogólnoludzkie...~
 56 2|      pytanie:~MASKA 10~Dążysz... do... gdzie?~KONRAD~Do... (
 57 2|    Dążysz... do... gdzie?~KONRAD~Do... (zatrzymuje się)~MASKA
 58 2|         zatrzymuje się)~MASKA 10~Do jakowegoś wyzwolenia.~KONRAD~
 59 2|       cóż?~KONRAD~Przyjmij tylko do wiadomości, że wyzwolenie
 60 2|         a nawet wolą będą trudne do opanowania - jak zawsze. - ~
 61 2| podkładzie tragicznym... No, ale do czegóż właściwie prowadziłem?~
 62 2|  właściwie prowadziłem?~MASKA 10~Do Śmierci.~KONRAD~Nie. - Do
 63 2|        Do Śmierci.~KONRAD~Nie. - Do wyzwolin.~MASKA 10~Jak terminator!?~
 64 2|        10~We Walhali!~KONRAD~Ale do czego ja to dążyłem - ?~
 65 2|          to dążyłem - ?~MASKA 10~Do nazwy i określenia tych
 66 2|         być...~KONRAD~A tobie co do tego, czym Polska ma być.
 67 2|         cha cha cha! Bierz kruż! Do studni, do studni; dalej,
 68 2|           Bierz kruż! Do studni, do studni; dalej, precz; pleć,
 69 2|     odpowiedzialni i że jesteśmy do niczego.~MASKA 14~Aha.~KONRAD~
 70 2|          my zawsze będziemy mieć do usług i do rozporządzenia
 71 2|         będziemy mieć do usług i do rozporządzenia tę lichą
 72 2|          Tak, tak.... przychodzę do przekonania ..................~(
 73 2|         przykłady, nim doszedłem do tego sam. Mogą mię stemplować
 74 2|    widzisz, odwołujesz się wciąż do mnie. Gdzież ta samoistność?~
 75 2|          A ty się wciąż zwracasz do mnie; nawet ci się o samoistności
 76 2|        nie to. - Ale znów wracam do mego sposobu myślenia: że
 77 2|        jest powietrzem.~MASKA 16~Do lotu!~KONRAD~Do lotu!~MASKA
 78 2|         MASKA 16~Do lotu!~KONRAD~Do lotu!~MASKA 16~Więc ty duch
 79 2|     krasy chmur,~jak lotny puch.~Do nieśmiertelnych złotych
 80 2|       wielką.~MASKA 17~Kto to ma do siebie brać?~KONRAD~Kto?
 81 2|         ten, kto się nie poczuwa do niczego i jest spokojny.~
 82 2|          na cóż mamy się budzić? do czego?~KONRAD~Prawda. Po
 83 2|          chcieć, czy tworzyć - ? Do tworzenia trzeba artyzmu.
 84 2|          waszego bytu. Rzecz nie do osiągnięcia dla was. Więc
 85 2|          nie jesteśmy obowiązani do niczego, bo my nie jesteśmy
 86 2|          MASKA 18~A więc wracasz do narodu.~KONRAD~Wracam do
 87 2|         do narodu.~KONRAD~Wracam do nieśmiertelności.~MASKA
 88 2|         nie ja.~KONRAD~To ty. Bo do tych, którzy powtarzają
 89 2|     mocno dopomógł odpowiedziami do rozumowania.~KONRAD~Szedłem
 90 2|        19~O czym myślisz?~KONRAD~Do mnie należy moja mysi i
 91 2|          się: niewola. I oto to, do czego chcesz mnie przymusić.~
 92 2|          MASKA 19~No, ale wróćmy do - - rzeczowo. - My ofiarujemy
 93 2|         zmienić opinię o mnie, a do tego macie środki.~MASKA
 94 2|       pył... Jeszcze, jeszcze... do rana...~MASKA 19~Co... ty...
 95 2|       zbliżeniu się, bo urastają do potęgi widma, które wzbrania
 96 2|     widma, które wzbrania wstępu do Raju.~MASKA 20~Anioła.~KONRAD~
 97 2| świadomości, co moje...~KONRAD~I do czego ja mam prawo.~MASKA
 98 2|          przejęte... i groza się do zmysłów moich ciśnie...
 99 2|          we śnie,~i wpadną nagle do podziemu,~uległe przeznaczeniu
100 2|     Pamiętam, niegdyś wchodziłem~do księdza, do pustelni,~i
101 2|   niegdyś wchodziłem~do księdza, do pustelni,~i przystanąłem
102 2|       wędrówki długiej~mój naród do Wszechmocy!~Byś dal, co
103 2|    znaczy pochodnia?~Że ją dałem do ręki kobiecie,~co ogniska-ołtarza
104 3|         Za podniesieniem zasłony do aktu trzeciego z głębi sceny
105 3|    Niespodzianka, którą odnośnie do siebie on jeden wnieść może.~
106 3|          i resztki życia w grze.~Do tęsknej oto lgnę niewoli,~
107 3|     HOŁYSZ~Cha cha - dłoń dajcie do mej dłoni.~KARMAZYN~Zdobędziem
108 3|     jesteś cham, sam Bóg to dał,~do herbu biorę dziś acana,~
109 3|   zaprawdę to chwila~wielka, gdy do was mówię...~Radujcie się,
110 3|       ziemię kłamną.~Powiodę was do górnych sfer,~do szczytów,
111 3|     Powiodę was do górnych sfer,~do szczytów, szczytów ducha;~
112 3|          woła!~Przez wrota grobu do KOŚCIOŁA!!!~Weźmijcie wieńce
113 3|           Stamtąd nie ma powrotu~do marnych, niskich progów.~
114 3|      słowem walczący szermierze,~do Boga podnieśli człowieka,~
115 3|        klęski.~Krew żywą wziąłem do czary~na TOAST wielki i
116 3|      popiołów - na naszej drodze~do wieczystych zacisza kościołów.~
117 3|          Sprawa.~Przychylcie ust do napoju~zbędziecie trwogi
118 3|          zatrzasnął nimi zejście do podziemi, a rygle żelazne
119 3|          Teraz stanął na wrotach do grobu,~na brązowej spiżowej
120 3|            chcesz przychylić nam do ust czary trucizną pełnej,
121 3|          czuje!!!~Ty chcesz, bym do cię przypadł w jęku i słuchał
122 3|    żywych, a dzisiaj niezdolnych do czynów.~Nas przecie Szekspir
123 3|     wszystko znaczy?~STARY AKTOR~Do domu się śpieszę.~KONRAD~
124 3|          Czegóż tak ciągle dyga? Do ust wznosi ręce?~REŻYSER~
125 3|    oklaski przez chwilę.~KONRAD~(do Starego Aktora)~Cóż to?
126 3|         nic nie czekam.~Nawykłem do tych desek. Mogę precz. -
127 3|    skręcone rzędy ramp.~Zanieśli do dom kwiaty. - Rodzina już
128 3|        wstydzę, wstyd biorę wasz do lic...~Mój ojciec był bohater,
129 3|         my jesteśmy nic!~KONRAD~(do kogoś w kostiumie)~Marszałku,
130 3|         poprawiać cieśli.~AKTOR~(do Muzy)~Wszakżeż dyjadem nosisz
131 3|           rekwizytor!~REKWIZYTOR~Do usług.~KONRAD~Łuczywo!~REŻYSER~"
132 3|       sięgli ku wyżynom, powiodę do chwały!~Frazesem z was uczynię
133 3|         już dosyć teatru, wracam do rodziny.~Tu jest pustka - - -~
134 3|      płacze litość.~Z czym pójdę do dom, smutny, biedny?~Na