Akt

  1 1|        mroku.~INNY ROBOTNIK~Mrok mnie miły i łagodny.~ROBOTNIK~
  2 1|        hrabianki;~za guwernantkę mnie półpanki~biorą do swoich
  3 1|      wielka dama...~a cały teatr mnie posłucha.~KONRAD~Kochanka
  4 1|       Oto ich widzę! Stoją około mnie żywi:~ci, kunsztem sztuki
  5 1|      błysną szerzej!~ ~KONRAD~Tu mnie ciasno.~REŻYSER~Szerzej,
  6 1|           KARMAZYN~Aleć strój na mnie dobrze leży?~HOŁYSZ~Wybornie!
  7 1|        po was znać.~KARMAZYN~Gdy mnie kto ujrzy, to uwierzy,~żem
  8 1|          z miny.~KARMAZYN~Żeście mnie równy, głoszę sam.~HOŁYSZ~
  9 1|      zastawie,~na skrypt pozwano mnie przed sąd.~Bóg wie, że jeszcze
 10 1|          dzisiaj z wami!~Sięgnie mnie tylko Boży-Gniew.~Nie zadrży
 11 1|        KAZNODZIEJA~Bóg Polskę we mnie głosi!!!~CHÓR~Do góry myślą,
 12 1|          nie wierzą.~Uznajcie we mnie książęcia,~sztandary przede
 13 1|         wieńce rzućcie kobiecie,~mnie wieniec cierniów wiązany.~
 14 1|           Widzę ją, oto idzie ku mnie i struny trąca:~ ~SCENA
 15 1|        się żalą i płaczą.~Sercem mnie k'sobie czuli.~We zgrzebnej
 16 1|      przebudzaj się - zrozumiesz mnie,~ty lwie! - Ja tajemnica! -
 17 1|     własnych słucham ech.~Cóż ze mnie ludziom - Bogu?~ECHO~Śmiech.~(
 18 2|          posłuszna woli~mojej do mnie wraca.~- - - - - - - - - - - - - - ~ ~
 19 2|    wkradła.~KONRAD~Tędy prowadzi mnie poczucie słuszności i żądza
 20 2|         Nie.~KONRAD~Rozumiem, że mnie tylko raczysz oceniać.~MASKA
 21 2|         2~?~KONRAD~Ty budzisz we mnie zupełnie nowe kombinacje
 22 2|     MASKA 3~Zależy...~KONRAD~Ode mnie!!~- - - - - - - - - - - - - - -~ ~
 23 2|          życie?~KONRAD~Życie dla mnie nie istnieje.~MASKA 4~?~
 24 2|   każących ducha i będzie bratem mnie i braci mojej.~MASKA 6~!!~
 25 2|          7~Tam.~KONRAD~Nie. - We mnie!~MASKA 7~A!~KONRAD~A prze
 26 2|         MASKA 7~A!~KONRAD~A prze mnie tam i pcha, i prowadzi...~
 27 2|        rozumiany, niejako pomimo mnie - nawet mimo mojej niejasności.~
 28 2|          odsuwa się).~MASKA 9~Ty mnie nie znasz.~KONRAD~Znam,
 29 2|      każdej innej drodze, przeze mnie nie wybranej i nie upatrzonej -
 30 2|         Jest to tak: jakby wkoło mnie w krąg, we wielkiej sali... ~
 31 2|    wielkiej sali... ~jakby wkoło mnie w krąg~we wielkiej kutej
 32 2| wyzwolenie.~KONRAD~Nie rozumiesz mnie. - Ja mam spełnić przeznaczenie.~
 33 2|        tym będę mówił, bo to dla mnie jasne. Ale - że to my, my
 34 2|      kłamany:~MASKA 15~Przejmuje mnie ta bezdenna głębokość myśli,
 35 2|    jakimi kto chce, i znaczki na mnie nakładać pocztowe, jakie
 36 2|           wolny! I nie dosięgnie mnie nikt, bo jestem tak daleki,
 37 2|        nad światem wieje. Gońcie mnie, wy bez skrzydeł i wy ze
 38 2|         Erynie! Nie dościgniecie mnie już Orestesem, którym ukląkł
 39 2|      KONRAD~A czego ty chcesz po mnie?! Gry?~MASKA 16~Odwagi.~
 40 2|          odwołujesz się wciąż do mnie. Gdzież ta samoistność?~
 41 2|         ty się wciąż zwracasz do mnie; nawet ci się o samoistności
 42 2|         o ile nie wynajdziesz na mnie figury i pozy artystycznej.~
 43 2|       cię.~MASKA 16~Przystrajasz mnie. Wdziewasz na mnie larwę
 44 2|  Przystrajasz mnie. Wdziewasz na mnie larwę marmuru, larwę sztuki -
 45 2|          sztuki - jaką chcesz, i mnie dusisz, mnie dławisz, zabijasz.~
 46 2|      jaką chcesz, i mnie dusisz, mnie dławisz, zabijasz.~KONRAD~
 47 2|          skwapliwie wyciągasz ku mnie rękę, gdy się otaczam tajemniczością.
 48 2|        Bo tę tajemnicę chcesz ze mnie wyciągnąć.~KONRAD~Masz ją.
 49 2|          16~Myślenie.~KONRAD~Dla mnie myślenie jest powietrzem.~
 50 2|       raj. ten obiecany~przykują mnie kajdany.~MASKA 16~A jakież
 51 2|     Konrad myślą dąży.~KONRAD~Co mnie obchodzi przede wszystkim
 52 2|          wszystkim mój naród? Co mnie obchodzi jego historia i
 53 2|    narodzie.~KONRAD~Nie obchodzi mnie nic wasz naród, bo ten wasz
 54 2|       tylko przykre. Powinniście mnie zabić, zabić. A wy westchniecie,
 55 2|         logiczne - i to jest ode mnie niezależne. Ja je odkrywam.
 56 2|        dlatego, że myślą, że tak mnie się zdaje.~MASKA 17~No,
 57 2|        17~No, więc komuż?~KONRAD~Mnie się zdaje...? Nie mnie,
 58 2|    KONRAD~Mnie się zdaje...? Nie mnie, nie mnie. Ale tak jest,
 59 2|          zdaje...? Nie mnie, nie mnie. Ale tak jest, tak jest
 60 2|       narodowości. Wy chcecie ze mnie uczynić niewolnika.~MASKA
 61 2|      widzicie myśli mojej, tylko mnie, a nie o mnie chodzi. Przeszkodziłeś
 62 2|       mojej, tylko mnie, a nie o mnie chodzi. Przeszkodziłeś mi.~
 63 2|     gdzie ja idę.~MASKA 18~Bo to mnie nie obchodzi.~KONRAD~A?!~
 64 2|            MASKA 18~A tak, bo to mnie nie obchodzi, gdzie ty idziesz?
 65 2|      obchodzi, gdzie ty idziesz? Mnie obchodzi: gdzie idzie naród.
 66 2|     obchodzi: gdzie idzie naród. Mnie nie obchodzi, gdzie ja idę.
 67 2|     tobie.~KONRAD~Na przykład na mnie.....~MASKA 18~Adie!~- - - - - - - - - ~ ~
 68 2|          czym myślisz?~KONRAD~Do mnie należy moja mysi i myśli
 69 2|     nowina i niespodzianki, a wy mnie nie stawiajcie płotów, ogrodzeń,
 70 2|          oto to, do czego chcesz mnie przymusić.~MASKA 19~Nie
 71 2|    bogacz.~KONRAD~I przyszliście mnie kraść.~MASKA 19~To jest
 72 2|         Chcecie zmienić opinię o mnie, a do tego macie środki.~
 73 2|         to męczy.~KONRAD~Ach, to mnie męczy... że liryzuję was
 74 2|          na wszystko, co dotyczy mnie. Nie słyszę nic, cokolwiek
 75 2|       jeśli są rzeczy, które ode mnie zależeć powinny, to grzechem
 76 2|         zasię kupić nie może ode mnie sąsiad mój ani brat, ani
 77 2|        nieskazitelni~pojrzeli ku mnie zdziwieni.~O Boże! pokutę
 78 2|       krzyż przyjmował;~lecz byś mnie. Boże, od męki,~od męki
 79 2|        męki krzyża zachował.~Byś mnie zachował od tego,~coś zasię
 80 2|   zachował od tego,~coś zasię za mnie przebył;~bym ja był z twoich
 81 2|       niej Anieli?~Domże to mój? Mnie żona?~Któż te słowa mi szepce?:~
 82 3|      rękach mrze~i pięknem wtedy mnie niewoli,~gdy kres się zbliża
 83 3|         moimi oczami~i strach we mnie,~jakobym już nie wierzył - ?~
 84 3|       zmierzył - ?~Czy będziecie mnie wierni,~gdy ja zachwieję
 85 3|            MÓWCA~O bracia, serce mnie boli.~Niechaj mnie chór
 86 3|         serce mnie boli.~Niechaj mnie chór wasz okoli.~Podajcie
 87 3|            a najboleśniejszą dla mnie: purpura wstydu, bijąca
 88 3|         tylko rozczynem będąca - mnie później rani i kościół mój
 89 3|        wieczystej. - Odrodzi ona mnie ku wierze nieśmiertelnej... ~
 90 3|      zyszczę przez śmierć, którą mnie zadajecie.~(Postąpił kilka
 91 3|          męką naród uwiodło.~Dla mnie żywota Prawo!!~GENIUSZ~O
 92 3|     świat władającą, wolą, co ze mnie jest i przychodzi ZWYCIĘŻAĆ!!~
 93 3|          bawisko twoje.~Pieścisz mnie i usypiasz, dnie rabując
 94 3|      wstrzymujesz? ~Nie uwiedzie mnie szept wiślany i fala wierzchnia,
 95 3|        twem szeptanem. Ty chcesz mnie stłumić mocą czaru~i miłość
 96 3|         kłamie. Musisz być moją, mnie niewolna, ja muszę twoim
 97 3|          jest żadną wadą,~bo dla mnie żyją te postacie.~Was, gdy
 98 3|       gada?~KONRAD~Kto to przeze mnie mówi...? Duch rzekł, że
 99 3|         w roli?~STARY AKTOR~Rola mnie nie żywi.~Przy tym o mnie
100 3|        mnie nie żywi.~Przy tym o mnie nie dbają i na mnie są krzywi.~
101 3|        tym o mnie nie dbają i na mnie są krzywi.~Ja nie dbam. -
102 3|          na scenę.~KONRAD~Chcesz mnie skrócić o głowę.~AKTOR~Kwestie
103 3|      przez was, wy wielcy przeze mnie!~CHÓR~Brawo!~REDAKTOR~Ave
104 3|       KONRAD~Odejmij węże! splot mnie ściska!~Odejmij węże!! splot
105 3|     ściska!~Odejmij węże!! splot mnie dusi!~CHÓR~Kto nocą w nasze
106 3|         wy ze mną!~Wieniec wężów mnie pali!~Chwyćcie dłoń! w oczach