Akt

 1 1|      przypomnieć chciał rzecz, z dawna już jemu znaną)~Tam, kędyś trzeba
 2 1|                chlusnęła ku oczom. Nic już nie widziałem dalej, jeno
 3 1|                nim myśl polską zamknąć już,~by się te iskry ducho-żerne,~
 4 1|              im skrócony szemat.~A gdy już wszystko gotowe,~rozkazać
 5 1|                 Ledwo powiedział co, a już się stało:~Już dekorację
 6 1|        powiedział co, a już się stało:~Już dekorację znoszą całą;~już
 7 1|             Już dekorację znoszą całą;~już ustawiają, piętrzą, ładzą.~
 8 1|               Muzo, podaj ton.~MUZA~Ja już gotowa.~KONRAD~Oto ich widzę!
 9 1|                melodyją dźwięku rwącą,~już wiem: żeś Ty jest w ruch
10 1|         PÓJDŹCIE ZE MNĄ,~i wołasz wiek już nadaremno.~Oni się, co najwyżej,
11 1|                wszystko kryta.~Gdy się już uporano z gazą,~Muza, której
12 1|       dźwiękiem stów:~KARMAZYN~Sto lat już jęczym w więzach lwy.~Cóż
13 1|           daremne szukać pary.~Dzisiaj już nie ma dawnych wiar.~HOŁYSZ~
14 1|              jego maska.~Syn przed nim już niemłody.~I obaj idą w zawody,~
15 1|                dalszych idę scen.~(Oto już przy innej gromadzie przystanęła).~ ~
16 1|                  nic" dzwoniąca).~(Oto już przy innej gromadzie przystanęła).~
17 1|                to "nic" dzwonią).~(Oto już przy innej gromadzie przystanęła).~
18 1|              to arfa "nic" dzwoniła).~(Już coraz dalej ginie w tłumie,~
19 1|                 Przez ten czas, na was już~szron zejdzie i pleśń...~
20 1|               stąpię... przepaść, paść już mam~i kamienieję w granit-słup.~
21 1|                SCENA 11.~WRÓŻKA~Ho ho, już wbiegła, jak Ariel chyża,~
22 1|               Zwiastunką jestem, idzie już~TEN, co powiedzie wszystkich
23 1|                A kto?~WRÓŻKA~On blisko już, może wśród was,~u drzwi,
24 1|            drzwi, u progu - może tam -~już idzie... ino jest w półśnie.~
25 1|          świeci Iza.~Czekajcie - cyt - już idzie, już -~zatrzymał się
26 1|           Czekajcie - cyt - już idzie, już -~zatrzymał się wśród burz.~
27 1|              lecz gdzie...?~Czy dorósł już? - Czy mąż? Czy dzicię?~
28 1|              Zwiastunką jestem. - Może już...~Ja wróżka, zwiastun,
29 1|                i idą za nią tłumnie, a już nowa grupa osób wchodzi
30 2|          zgadnąć chcący z lic:~czy wie już, czyli me wie nic,~czy zna
31 2|                 ze jest sam na scenie,~już jedna koło niego krąży:~ ~
32 2|             gdzieś przepadła,~inna się już na scenę wkradła.~KONRAD~
33 2|                sercu. Wy chcecie żyć i już trawicie błoto i brud, i
34 2|               trawicie błoto i brud, i już was nie zadusza zgnilizna
35 2|        Zaledwie maska ta gdzieś znika,~już nowa za nim się pomyka.~
36 2|                pod scenę wpada,~a nowa już ku niemu gada:~MASKA 4~Wyczerpuje
37 2|          Zaledwie ta ze sceny schodzi,~już nowa drogę mu zagrodzi.~
38 2|              Ledwo przepadła u węgara,~już nowa wchodzi znów maszkara:~
39 2|            pomiędzy swoimi, ten wyzuty już będzie ze wstrętów życia,
40 2|              zanikła gdzieś za ścianą,~już nowa z miną jest udaną:~
41 2|                     Precz znikła; nowa już się skrada,~już za nim tropi,
42 2|           znikła; nowa już się skrada,~już za nim tropi, siedzi, bada.~
43 2|                 KONRAD~Smutek.~MASKA 9~Już skrzydła zwinięte? Ot to,
44 2|                          Znika, a nowa już powstanie,~by nowe zadać
45 2|              przepadła kędyś w płótna,~już nowa idzie bałamutna.~KONRAD~
46 2|                                Znikła; już inna jest na straży~i niby
47 2|                się tak klasyfikowało - już nią dziś nie jest - nie
48 2|             jest.~MASKA 13~?~KONRAD~To już umieją paplać wszyscy.~MASKA
49 2|            Zapada właśnie pod podłogą;~już nowa sunie z miną srogą.~
50 2|              tylko wpadła poza ściany,~już nowy idzie druh kłamany:~
51 2|          Erynie! Nie dościgniecie mnie już Orestesem, którym ukląkł
52 2|   przeznaczenie.~KONRAD~Przeznaczenie. Już się z nim zetknąłem i - -
53 2|          KONRAD~O tym wiem.~MASKA 16~I już nigdy spokoju...~KONRAD~
54 2|              nigdy spokoju...~KONRAD~I już nigdy spokoju.~MASKA 16~
55 2|                to ty jesteś chimera. I już teraz cię rozumiem, rozumiem.
56 2|          Przepadła poza ścianą a boku;~już nowa dotrzymuje kroku,~już
57 2|             już nowa dotrzymuje kroku,~już nowa koło niego krąży,~śledząc,
58 2|            wasza i zgodność wasza jest już dla was niedościgłą, więc
59 2|             późno. Świadomość przyszła już wprzódy - wprzódy. A kto
60 2|            czujący, czujący, wiedzący. Już ich widzę, już ich znam.
61 2|               wiedzący. Już ich widzę, już ich znam. Wszyscy są przewidujący,
62 2|             pogłębili duszę narodową i już ją wzięli dla siebie, już
63 2|              już ją wzięli dla siebie, już ona ich i dla nich. Niech
64 2|             ten ton.~KONRAD~Cicho. - - Już słyszę głos. Tym wołaniem,
65 2| Nieśmiertelność czuję.....~MASKA 18~To już raz było powiedziane.~KONRAD~
66 2|               tak - wiem. Tejże chwili już wiem, ale dla was znów to
67 2|                to jest przypomnienie i już znów myśl się dla was gubi,
68 2|          wspólność pracy.~KONRAD~Teraz już nic - już nic.~MASKA 19~
69 2|                 KONRAD~Teraz już nic - już nic.~MASKA 19~Zrywasz.~KONRAD~
70 2|               19~Co?~KONRAD~Was nie ma już. Wyście stracili swoją egzystencję.
71 2|           KONRAD~Przestaliście istnieć już.~MASKA 19~Skazujesz nas
72 2|                                        Już nowa - ledwo tamta pada -~
73 2|                                Znikła; już inna jest i bada~niepokojącą
74 2|              KONRAD~Oto gdy noc naszła już domostwo moje - w izbie
75 2|             nieledwo świt - niepokojem już serce moje przejęte... i
76 2|             twych znaków!~Nie ścierpię już niedoli~ani niewolnej nędzy.~
77 2|      zmartwychwstaniu,~że się moje dni już nagłe liczą,~że już jesteśmy
78 2|                dni już nagłe liczą,~że już jesteśmy na zaraniu.~HESTIA~
79 2|               się mają dzieły.~Że jest już czas, by ręce topór jęły~
80 3|                                        Już Geniusz od niej się oddala,
81 3|               władnym ruchem wzniósł i już włada nimi: duchem.~KARMAZYN~
82 3|          podniesioną,~porzucił byt ich już,~ku innym idąc, innych dusz~
83 3|                strach we mnie,~jakobym już nie wierzył - ?~Ktoś przede
84 3|               władnym ruchem~wzniósł i już włada nimi: duchem.~ ~MÓWCA~
85 3|                   Lecz Geniusz od nich już daleko,~już ku innym się
86 3|            Geniusz od nich już daleko,~już ku innym się ludziom zbliża,~
87 3|              innym się ludziom zbliża,~już swoją je otoczył opieką~
88 3|                                        Już Geniusz odszedł od nich
89 3|               nich z dala~i inne duchy już zapala,~i nad innymi wznosi
90 3|                ale głos twój, to jakby już GŁOS cudzy. Drżysz i niepokój
91 3|            mocą,~zapanujecie nad Nocą,~już wyzwoleni, wniebowzięci,~
92 3|           KONRAD~Co wy za jedni?~AKTOR~Już nas nie poznaje?~MUZA~Konrad
93 3|              są krzywi.~Ja nie dbam. - Już skończyłem. Już na nic nie
94 3|                dbam. - Już skończyłem. Już na nic nie czekam.~Nawykłem
95 3|               do dom kwiaty. - Rodzina już się zbiegła.~Patrzaj, co
96 3|             potępione... ?~REŻYSER~Mam już dosyć teatru, wracam do
97 3|          dźwięk w oddali.~ ~KONRAD~Sam już na wielkiej pustej scenie.~
98 3|                 CHÓR~Za tobą wszędy!~ ~Już biegą w stronę drzwi gromadą,~
99 3|              daremne, zawdy nadaremno.~Już biegą w stronę drzwi gromadą,~