| Table of Contents | Words: Alphabetical - Frequency - Inverse - Length - Statistics | Help | IntraText Library |
| Stanislaw Wyspianski Wyzwolenie IntraText - Concordances (Hapax - words occurring once) |
Akt
1506 3| tych desek. Mogę precz. - Odwlekam.~Goniłem niegdyś sławę, 1507 2| ty?~MASKA 16~Ot, widzisz, odwołujesz się wciąż do mnie. Gdzież 1508 3| powszedniości pospolitej - odwrócę się odeń zraniony i to jest 1509 2| MASKA 19~Więc jest - tylko odzierasz ją z szat poezji.~KONRAD~ 1510 1| krynicy,~kędy ja młodość odzyszczę,~ty w męża wzrośniesz z 1511 3| widzim co wieczór.~KONRAD~Ofelia? Maryla?!~AKTOR~Talent jej 1512 2| wróćmy do - - rzeczowo. - My ofiarujemy ci wspólność pracy.~KONRAD~ 1513 2| żarów świętą siłę,~choćby w ofierze dla narodu,~mniema, że ogniem 1514 1| KARMAZYN~Po kniejach niosły het ogary~braci szlacheckiej głośny 1515 1| kuta,~wiekom się wieczysta ogłasza,~żywotem świętych bogatą.~ 1516 2| jedna).~Wolny! wolny! Ja tu ogłaszam się wolny i nikt ducha mego 1517 1| stopy.~KONRAD~Przeszedłem ognie prób;~czoło poorał cierń.~ 1518 3| skąd wyjścia nie masz, jeno ogniki świecące próchnem.~Czarodzieju! 1519 2| dałem do ręki kobiecie,~co ogniska-ołtarza strzeże?~wy dziwicie się 1520 1| płaszcz go okrywa,~ręce wiążą ogniwa,~na rękach ma kajdany.~To 1521 2| należy do sztuki i jest... ogólnoludzkie...~MASKA 8~Hm - tak.~KONRAD~ 1522 1| bel weźmiecie, którym się ogrodzą i otoczą - i rzućcie precz, 1523 2| mnie nie stawiajcie płotów, ogrodzeń, sieci żelaznych - nie mówcie 1524 3| sam, bo płmieni tych jest ogrom i burza, i płonący las.~ 1525 2| Mój ci jest poskłonie, po ogromach płynący. Własnością jest 1526 2| patrzę, biegnący skłonem ogromnym, i powitanie mu posyłam 1527 3| prośby nie posłucha -~w Imię Ojca, Syna, Ducha:~czy widzisz 1528 1| budujemy. Burzymy, co zbudowali ojcowie nasi.~KONRAD~Będziecie budować 1529 2| jest: i ziemia, i kraj, i ojczyzna, i ludzie.~MASKA 11~I naród.~ 1530 2| niczym uczuć sąsiada, i oka bliźniego nie obrażę - a 1531 2| bo wszystkiego zostało na okaz, po trochu; ... pokazywać, 1532 2| tak, tak.~KONRAD~A nam z okazji tej właśnie polowy, która 1533 1| tułacze,~czyli ptak to jaki u okien zbłąkany?~Gołębie to może 1534 3| Niechaj mnie chór wasz okoli.~Podajcie ręce - zimne wasze 1535 2| naród! złodziei, którzy okradają naród!~MASKA 11~Z czego?~ 1536 1| słońce. - Wstąg, wstążek, okrasy!~Niechaj ich ujrzę razem, 1537 2| MASKA 10~Do nazwy i określenia tych bogów.~KONRAD~Bogów!~ 1538 2| 3~A!~KONRAD~Ostatecznym określeniem, i wszystko, co myślę, zależy...?~ 1539 2| Chciałbyś to, co mówię, określić...~MASKA 3~Jako optymistyczne 1540 3| doskonale~znał i przedstawił, i określił;~to przecie tę mu wytknę 1541 1| się wlekła~głową wężów, okropnym widziadłem,~wyjąc: ZEMSTA.~ 1542 1| jest Polską, kamień każdy i okruch każdy, a człowiek, który 1543 1| młodości, co zlękniona,~w okrutnym jakimś marsie czoła;~czy 1544 1| nędzę niech pierś nasza okryje tajemnicą i nieszczęście 1545 1| Konrada?~Czarny płaszcz go okrywa,~ręce wiążą ogniwa,~na rękach 1546 2| niedościgniona, którą trzeba okupić krwią i prawie zawsze krwią, 1547 3| pada w załomy sklepień i po olbrzymach tych ciosanych ku nam się 1548 3| wierzył - ?~Ktoś przede mną, olbrzymi, stanął~i przesłonił jasność 1549 1| cieniem.~Ktożeś jest, widmo olbrzymie?~Kto jesteś, wielki i dumny?~ 1550 1| wywyższone,~świętością ciche:~olbrzymy, tytany z mogił,~we wieńcach 1551 2| wiele!? I cóż tam w tym Olimpie spokoju mówią o Polsce?~ 1552 1| przesypano bowiem kilka ołowianych kul przez blaszaną rynnę, 1553 1| rozstaju w źródle piła,~kędy ołtarz-głaz.~U ołtarzam służką była:~ 1554 2| Orestesem, którym ukląkł u ołtarza i któremu Bóg promienia 1555 1| piła,~kędy ołtarz-głaz.~U ołtarzam służką była:~wróżyłam ci 1556 3| GENIUSZ~Tam oto stawiłem ołtarze!~CHÓR~Zgnilizna, próchna 1557 2| gromadzą,~w niej alfa myśli i omega.~W niewiadomości człowiek 1558 3| złowróżbna.~Tyżeś mrowiskiem opadła w najmilsze oczom zagony, 1559 2| nie starczy sił i skrzydła opadną wam w zimnie w pół drogi. 1560 2| nawet wolą będą trudne do opanowania - jak zawsze. - ~MASKA 10~ 1561 2| zmysłów moich ciśnie... i opanowuję po chwili pierwszy zmysł: 1562 1| nic, co by się temu słowu oparło. Kto nam wydrzeć to słowo 1563 3| zbliża,~już swoją je otoczył opieką~i dłoń ku czołu ich poniża;~ 1564 2| tym interesował, to jest: opiekował. Ja chcę, żeby te rzeczy 1565 2| o czyny. Chcecie zmienić opinię o mnie, a do tego macie 1566 3| witany?~AKTOR~Redaktor, głos opinii.~KONRAD~Głasnął ją po twarzy...~ 1567 1| wiązany.~Cierniami serce oplotę,~w słońcu je przyjmę za 1568 3| husarii czele,~wszystko oporne zwalić, zmóc.~Mieć Boga 1569 3| wy chcecie, czego z roli,~oracze nędzy, marnej doli,~niewolne 1570 3| wyrzekać, co roła dać może orana, i który chcesz, byśmy owoc 1571 2| jesteście wyzwoleni. Męka Orestesa przeszła nad całą ziemią 1572 2| Nie dościgniecie mnie już Orestesem, którym ukląkł u ołtarza 1573 1| skrzydły?~Czy kto potrącił w organie~klawisze - i zadął wichrem?~ 1574 2| jasne.~KONRAD~A więc się orientujesz.~MASKA 8~W metaforach i 1575 3| przejdzie rolna, przez pierś twą ORKA - płużny miecz!~POEZJO, 1576 1| nazywa się narzędzie~w orkiestrze, które dzwon udaje.~Jak 1577 2| znaczono.~MASKA 16~Aha. Orle loty. A cóż to ma być? Czy 1578 1| kronik, które czytał,~z orłów wypchanych pakułami,~z broszur, 1579 1| strójcie się w ornaty,~w ornamenta, złotogłów, we świąteczne 1580 1| Strójcie, strójcie się w ornaty,~w ornamenta, złotogłów, 1581 2| będziesz go wiódł przez orne pola, czyli po stokach wzgórz, 1582 1| Przyjdzie za mną pszczelny rój,~orszak mój. - -~Zanucimy pieśń.~ 1583 3| Roztwierają się na oścież wielkie podwoje katedry 1584 2| nie zastanawiam: co jest osią działania myślowego u ciebie. 1585 2| sięgają żądaniem, niż człowiek osiągnąć i zdobyć może.~MASKA 7~Wiem. 1586 2| waszego bytu. Rzecz nie do osiągnięcia dla was. Więc śpijcie.~MASKA 1587 2| muszą upaść, żadnych ludzi, osobistości; oni wszyscy muszą upaść, 1588 1| lity pas.~Jedyny wielki ostał kult:~honor Poloniae żyje 1589 2| plotki? Tak, plotki. Bo ostatecznie wszystko, co wam daje wasza 1590 2| definicją...~MASKA 3~A!~KONRAD~Ostatecznym określeniem, i wszystko, 1591 1| stoi gromada chłopstwa).~Ostatek złota idzie w pult.~Kto 1592 1| śniegów:~tam marzną waszych ostatki szeregów!~CHÓR~Konrad!~WRÓŻKA~ 1593 1| brzmieć przestaniesz~i ton ostatni twój zawarczy...~Gdy więc 1594 3| Piękno! Duszy tajemnica:~ostatnie chwile skonu,~gdy róż śmiertelny 1595 1| moją -~niech tobie będzie ostoją,~za myślą, za moją duszą,~ 1596 1| Śród parcia ludu onego na ostrza bagnetów, padła mi u stóp 1597 1| wiecha ogromna~zeschniętej ostu gałęzi.~Oblicze jako spiż 1598 3| tych ciosanych ku nam się osuwa, nas w cienie i mroki grążąc.~ 1599 2| KONRAD~Bo ty chcesz tę ideę oświetlić po swojemu.~MASKA 19~My 1600 2| niewielką mieszkalną i drzewko oświetlone i ustrojone, zawieszone 1601 3| brednią.~Nędzarze!~MUZA~Ach, oszalał Konrad.~KONRAD~Moja swatko,~ 1602 2| MASKA 14~?~KONRAD~I tym nas oszukują, że my powinniśmy mieć to 1603 2| kto chce. I jacy tam będą~oszuści, mogą w moich kieszeniach 1604 2| usunięciem kradzieży narodu; oszustów, którzy rujnują naród! złodziei, 1605 2| KONRAD~Tylko z usunięciem oszustwa narodowego.~MASKA 11~?~KONRAD~ 1606 2| jest nadużycie, nadużycie, oszustwo, zbrodnia, kłamstwo, fałsz, 1607 2| złodzieje i rozbójce, i oszusty. I gorsi, i lepsi.~MASKA 1608 1| wniść~siłą!! ~(patrzy się po otaczających go robotnikach)~Siła to 1609 2| wyciągasz ku mnie rękę, gdy się otaczam tajemniczością. Bo tę tajemnicę 1610 1| aż w myślach z tronu w otchłań runie.~I znów zapada w myśl 1611 1| weźmiecie, którym się ogrodzą i otoczą - i rzućcie precz, jako 1612 3| wstają widma trwóg!~CHÓR~Otoczcie kołem, zawrzeć krąg,~kochanka 1613 2| KONRAD~Zagadki, Sfinksy. Otoczeni jesteśmy lasami, u skraju 1614 3| ręku mając,~wzrok wydarty,~otoczon chórem, w wieńcu żmij,~jako 1615 1| ginie w tłumie,~coraz innymi otoczona).~Przyjdzie za mną pszczelny 1616 3| duszy nosi świat inny, innym otoczony.~Wszystko się załagodzi - 1617 2| Tu ja uznam za konieczne otoczyć się tajemniczością.~KONRAD~ 1618 2| wszyscy tłumnie,~Konrada otoczywszy chórem;~gdziekolwiek chciałby 1619 3| świątyni.~Oto Wawel! Wawel!! Otoś stawił przede mną grobowce, 1620 3| przesłania mi oczy. O bracia moi, otoście ze mną w świątyni - a modły 1621 3| zbyłeś?~Przeciwnik urojony! - Otożeś bez godła!~KONRAD~A wieszże 1622 3| ona się kłania?!~REŻYSER~Otrzymała wieńce.~KONRAD~Czegóż tak 1623 1| dzienną płacono.~Scena wielka otwarta:~Kościół Boga czy Czarta,~ 1624 1| On przyjdzie k'wam~z otwartych scieżaj bram.~CHÓR~To ten! -~ 1625 2| pokoju. Tejże samej chwili otwierają się podwoje środkowej ściany 1626 1| wieczyście nieśmiertelna. - Otwierajcie oczy, córki moje - patrzcie, 1627 3| ukazywałeś mi niebo;~groby otwierasz przede mną.~GENIUSZ~Spokojność 1628 2| które będzie świętem narodu, otworzę zawory sklepów podziemnych 1629 3| Wszystko się załagodzi - wilk i owca syta.~Sztuka będzie, gdy 1630 3| muzyki Moniuszki,~przy której owe w "Dziadach" duszki~znikają 1631 3| orana, i który chcesz, byśmy owoc wszelki od ust odjęli.~Precz 1632 2| kłosy dostałe lecie, jako owoce sadu pielęgnowanego...~MASKA 1633 3| Jeno nie widzimy go.~GŁOS 2~Owszem widzimy go, chociaż go nie 1634 1| pany niebieskich włości. ~Padajcie na kolana,~by była wysłuchana~ 1635 1| onego na ostrza bagnetów, padła mi u stóp siostra moja, 1636 2| drzewach żywny sok...~i które padną za rok...~i że niczyich 1637 3| gdy ja zachwieję się i padnę u jego nóg,~niewiedzący - ?~ 1638 3| chłopcy, dajcie no z kąta pakiet nowy.~Raźno, chłopcy krakusy, 1639 1| czytał,~z orłów wypchanych pakułami,~z broszur, gdzie jaką mysi 1640 2| Budować wielki poczynam gmach, pałac, miasto. Jeruzalem buduję 1641 3| upiorze!~Nienawiść niosę palącą!~GENIUSZ~Przeklęty! Nie 1642 1| ukochałem~szałem~i w żądzy palącej posiadłem~ciałem! -~Jestem 1643 2| tajniki i najskrytsze ulice pałacowe przejść. I te górnych pięter, 1644 3| posłysz zgrzytu i jęku~i ognia palących skroni~nie zaznaj...~KONRAD~ 1645 2| Oto tego, który wskazuje palcem hołotę!~MASKA 2~!? - -~KONRAD~ 1646 2| Strzec tobie ognia, który palę~rękoma mojemi.~Wziąć tobie 1647 2| milczenie jest złote.~(Kładzie palec na ustach).~- - - - - - - - - - - - - - - - - ~( 1648 1| SCENA 3.~PRZODOWNIK~Palone buty, zapalny ruch,~palące 1649 3| napojem.~Precz! Chcesz, abyśmy pamięć wlekli w mąk kaźnie i więzienia 1650 1| Trzeba dekoracje ustawić,~pamiętać o każdym sprzęcie,~umieścić 1651 3| na narodu staniesz czele,~pamiętaj nas, wspominaj nas.~HOŁYSZ~ 1652 1| zasiądźmy do wspólnego stołu i pamiętajmy jedno: nie wymawiać nigdy 1653 3| karabele, chamie bracie,~i za pan brat ze szlachtą siądź.~ 1654 1| złotym~będzie dusz waszych pancerzem. Błogosławieństwo idzie 1655 3| oddźwiękną,~ja będę wtedy waszą panią,~a wiedzcie, żem jest tą, 1656 3| KARMAZYN~Niech cię Najświętsza Panna chroni.~Będzieszli ciekaw, 1657 3| Czyli chcecie być z panów myśli, czyli sług !?~Czyli 1658 3| Syna, Ducha:~czy widzisz pański krzyż?~Śmierć niosłeś w 1659 2| działają cenzury we wszystkich państwach wszystkich narodów.~MASKA 1660 2| być mitem, mitem narodów, państwem ponad państwy, prześcigającym 1661 3| kołysasz snem wspomnień. W państwie twoim czarów wszędy Śmierć 1662 2| narodów, państwem ponad państwy, prześcigającym wszystkie, 1663 3| nad chaty, nad naszymi panująca mężami. Widmo niedościgłe 1664 1| wieńcach nieśmiertelności,~pany niebieskich włości. ~Padajcie 1665 1| CHÓR~Czerń.~ROBOTNIK~Śród parcia ludu onego na ostrza bagnetów, 1666 2| składną.~KONRAD~Co jakie parę staj lat... co wiek, co... 1667 2| Dopiero mówiłeś przeciw partii.~KONRAD~A cóż ty myślisz, 1668 1| Dziś nam daremne szukać pary.~Dzisiaj już nie ma dawnych 1669 1| Gdzie stąpię... przepaść, paść już mam~i kamienieję w granit-słup.~ 1670 1| łąk kobiercu,~po skalnych paściach, krzesanicach~jestem niesion 1671 2| orli lotny duch,~nad skały, paście, lasy,~w tęczowe krasy chmur,~ 1672 1| my.~KARMAZYN~Z nami się pasie, z nami tyje;~że chudnie, 1673 1| dzieło,~potrzeba męki, trudu, pasji,~bólu, skarg, żalu, smętku, 1674 3| Poznaję cię, ćmo krasa, pasożycie dusz, szarańczo złowróżbna.~ 1675 1| kontusze;~znoście mi lite pasy, krzywce, karabele,~chłopskie 1676 1| Siermiężni wy, przystańcie około Pasyjki.~Dalej wy, wy husaria - 1677 2| MASKA 18~Czego?~KONRAD~Patriotyzmu.~MASKA 18~Ha!?~KONRAD Dlaczego 1678 3| Żyjcie wy, na śmierć moją patrząc. - Odejdę precz - precz 1679 2| w nocy, jako z płomieni~patrzące żywe słońce!~HESTIA~Pochodnię 1680 1| młodzi~naprzód, wciąż dalej patrzący,~dalej i dalej, i dalej,~ 1681 1| pod gwiazdy, duchem wzwyż.~Patrzajcie, oto krzyż!~Bóg moich wywodów 1682 2| MASKA 2~Nauka i sztuka patrzenia, sztuka życia i zrozumienie 1683 2| gwiazdy, co spadają~w noc. Patrzycie w nie: - - Znikają.~ ~ 1684 1| kładli ręce i w przyszłość patrzyli coraz dalszą.~CHÓR~(kiwa 1685 1| zastygłych jest kraterów paweżą;~myśl każdą, słowo więzi 1686 2| KONRAD~A prze mnie tam i pcha, i prowadzi...~MASKA 7~?~ 1687 2| Bogu, że go dosiągł i że go pchnął w nędzę, i że dał mu świetność, 1688 2| matematyka i statyka obrotów i pędu światów, a więc i naszego - 1689 1| burz.~Słyszycie wicher, pędzi chmury śniegów:~tam marzną 1690 3| szary świt uchyli bram,~gdy pękną bron zapory, kraty,~gdy 1691 2| myśli głębną toń,~gadów pełną nieczystych.~KONRAD~Ty ogień 1692 2| pięknie brzęczącą; - misę tę pełnię napojem słodowym, któren 1693 3| trucizną pełnej, czary jadem pełnionej, która jest przeszłością 1694 3| zatoczy~szeroki, wielki, pełny ruch~i znów jest władcą 1695 1| uważ.~MUZA~Wiem, zamiast pełnym latać lotem~nieledwie jako 1696 1| Słyszysz rój? - Patrz, gady~pełzają śród traw.~To się tobie 1697 2| ma mówić i swoje DRAMATIS PERSONAE wyprowadzić. Ma więc wyjść 1698 2| poznać, że larwy dźwiga pęto.~Lecz nie znać nigdy z takiej 1699 2| jednak przypuszczasz, że na pewnej wyżynie stoję.~MASKA 16~ 1700 1| nowa forma,~czy konieczna?~Pewno jaka sprawa odwieczna; -~ 1701 2| przypadkowe? - Mówisz, jak o pewności. Jako o rzeczach pewnych 1702 2| zgadnąć chcą z oblicza:~pewny, czy tylko li oblicza;~z 1703 2| pewności. Jako o rzeczach pewnych i niezawodnych. ~KONRAD~ 1704 3| żyjąca.~Z kielicha daj nam pić - Śmierć naszą w twoim domu. ~ 1705 2| u proga.~I nie zwolić ni piędzi ziemi.~Co Bóg rozwiązał - 1706 1| nie wiem, z raju czyli z piekła.~Błyskawic gradem~drży ziemia, 1707 2| zdaniu, gdzie jest zawarta piękność i myśl głęboka a niepokojąca.~ 1708 2| dostałe lecie, jako owoce sadu pielęgnowanego...~MASKA 6~!!!. . . . . . . . . . .~ 1709 2| wyciągacie dłoń chciwą po pieniądze - po łupież pieniężną, zdartą 1710 2| po pieniądze - po łupież pieniężną, zdartą z tej ziemi, której 1711 1| wymagają dysputy.~(Usuwa się z pierwszego planu. Wchodzi Muza).~KONRAD~ 1712 2| Przypisujesz sobie zatem pierwszorzędną wagę.~MASKA 7~Naszej rozmowie.~ 1713 2| bieg i rozwó myśli jest pierwszorzędnej wagi.~KONRAD~Przypisujesz 1714 3| choćby cerą,~jak o tym mowa w pierwszym akcie;~zresztą go widzieliście 1715 2| brzuchem bezczelników i pięścią sługi. Wy lokaje i fagasy 1716 3| igra to i bawisko twoje.~Pieścisz mnie i usypiasz, dnie rabując 1717 2| pałacowe przejść. I te górnych pięter, i te podziemu, i te dalekie 1718 1| znoszą całą;~już ustawiają, piętrzą, ładzą.~Aktorzy rzeszą się 1719 3| rozstajnych dążeń, uwodzicielu!~Piewco dróg błędnych i stróżu labiryntów, 1720 2| była czysta... A wy z niej pijcie.~MASKA 16~Jacy "wy"?~KONRAD~ 1721 1| wybawia,~ze w mózgownicy swej pionka posunie.~Wloką się za nim 1722 1| Boży-dom:~daleko hen. - Piorunie, stój!~Rozpocznę z Bogiem 1723 1| jakoby dalekie uderzenie piorunu -~przesypano bowiem kilka 1724 2| wiodących w lochy, ku rozległym piwnicom, kędy leżą prochy wielkich 1725 1| gromolice,~co nosicie w płachtach błyskawice,~wy, o których 1726 1| Przecież pracę ich dzienną płacono.~Scena wielka otwarta:~Kościół 1727 1| nasze.~STARZEC~Tutaj możecie płakać - a żadna łza wasza nie 1728 1| płowe,~gdy je niejedna plama plami,~świecą jak pełne 1729 1| płowe,~gdy je niejedna plama plami,~świecą jak pełne gwiazd 1730 1| Usuwa się z pierwszego planu. Wchodzi Muza).~KONRAD~O 1731 1| te myśli Konrada?~Czarny płaszcz go okrywa,~ręce wiążą ogniwa,~ 1732 1| Wloką się za nim dziwne płaszcze~ze starych kronik, które 1733 1| którą innych poprowadzę.~Płaszczu z purpury - gronostaje, 1734 3| Was, gdy dziś polską znam plejadą -~cóż angielskiego w sobie 1735 1| was już~szron zejdzie i pleśń...~Ha, cóż - ?~Muszę iść - - 1736 3| przy których gaśnie sam, bo płmieni tych jest ogrom i burza, 1737 3| co świeciły,~rzucone w płócien wielkie łuki,~łachmany, 1738 2| napoje i jadło; ciałem, które płodzi i rozwija się, i gnije. 1739 2| Świecisz w nocy, jako z płomieni~patrzące żywe słońce!~HESTIA~ 1740 3| mną, Sławo?~Zwyciężaj siłą płomienia!~Ta jedna, jedyna droga!~( 1741 1| jestem niesion skrzydłami~z płomieniem w licach.~Ogień, płomienie 1742 2| weź.~KONRAD~Oczy! gwiazdy płonące!~Świecisz w nocy, jako z 1743 3| polem!~Mów, mów - widzę, że płoniesz.~MUZA~... Braknie mi talentu.~ 1744 2| daje wasza poezja, jest plotką, z którą się nie walczy. 1745 2| a wy mnie nie stawiajcie płotów, ogrodzeń, sieci żelaznych - 1746 1| dzisiaj w koronkę zdarte, płowe,~gdy je niejedna plama plami,~ 1747 2| dobrych ziół i złych~i jak od płowych zżętych pól~ptactwo się 1748 1| pierś im szedł twój złoty pług.~Dziś umiesz z pychą znieść 1749 1| A tamte?~MUZA~Dziewki od pługa.~(Postacie, o których mowa, 1750 2| w moich kieszeniach ręce płukać, mogą mię kraść i brać z 1751 2| wodę, lej potoki, kaskady, pluskaj! Bierz kruż, dalej!~MASKA 1752 3| przez pierś twą ORKA - płużny miecz!~POEZJO, PRECZ!!!! 1753 2| lasów. Wy chcecie żyć i plwać na wszystką rękę, która 1754 2| KONRAD~Aha! Tak. Strumień ma płynąć z mego serca, czysta krew. - 1755 2| jest poskłonie, po ogromach płynący. Własnością jest moją i 1756 1| wypowie z wiarą najgłębszą,~im płytszą będzie i lepszą.~Rękę połóżmy 1757 2| KONRAD~Tworzący ten las pnączów, przez który przedrzeć się 1758 1| Tęsknisz doń - - ?~Hej, pobiegłbyś stąd.~Gdyby tobie kwietne 1759 2| twój wstąpi~i śpiące niech pobudzi.~Niech się królestwo stanie~ 1760 3| Marnotrawco! - i czemuż wraz pochodni zbyłeś?~Przeciwnik urojony! - 1761 1| gradem~drży ziemia, z której pochodzę,~we krwi brodzę,~nazywam 1762 2| która jest nieśmiertelna i pochodzi od Boga, a wy mówicie, że 1763 1| tu głowy ku piersi mojej pochylcie... Słyszycie? Jedno jest 1764 1| książęcia,~sztandary przede mną pochylić.~Roma mi udziela zaklęcia,~ 1765 3| napój niepamięci.~(Postąpił, pochylił się i podźwignął ciężkich, 1766 2| zawieszone u stropu. Nad kolebką pochylona matka ssać daje pierś dzieciątku 1767 1| modry staw;~ty nad wodą pochylony,~patrzysz w ton.~Tęskno 1768 3| nasza rola,~przynajmniej was pociągniem w grób.~Jedneśmy razem żęli 1769 3| echo.~O lęku - tyżeś mi pociechą...~Noc rozwiesiła czarne 1770 2| charakteru, nie wiedzą, co z tym począć, i kapitulują.~MASKA 14~ 1771 3| wyzwoloną,~z Ducha, z Ducha poczętą!!!~Tam wielkość! Wielkość 1772 1| wpatruj widziadło, które pocznie się przed tobą z myśli mojej 1773 2| znaczki na mnie nakładać pocztowe, jakie kto chce. I jacy 1774 2| bierze ten, kto się nie poczuwa do niczego i jest spokojny.~ 1775 3| żegnaj mi. Od dziś moja poczyna się wola.~Zdobyłem dzisiaj 1776 2| ku świątyniom.~MASKA 6~Poczynasz myśleć.~KONRAD~Pójdą, gdziekolwiek 1777 2| MASKA 9~Chyba że kto rękę poda.~(podaje rękę).~KONRAD~Nie, 1778 1| szermierkę słowa -~a ty im. Muzo, podaj ton.~MUZA~Ja już gotowa.~ 1779 3| wznosi ręce,~duchowej je podając męce:~STARZEC~Czy uważałyście, 1780 3| podbiega na przód)~Sława! narodzie! 1781 1| SAMOTNIK~Ja.---~ ~(podchodzi ku posągowi rycerza)~Potęgo, 1782 2| Dlaczego wy czujecie się poddani i w jarzmie, a ja nie? Czy 1783 2| macie poczucie niewoli i poddania, i uległości, a ja nie? 1784 2| czujecie Polską i żywym poddaństwa i niewoli protestem. Wy 1785 2| przekonań, skoro ja się podejmuję każdego zmieścić w starym 1786 2| podziemu, i te dalekie drogi podkopów, i te ścieżki na wyżynie 1787 3| SCENIE - reszta marność podła.~Wielkość i znowu wielkość - 1788 2| władzą,~której sile ciało podlega,~potęgą - duchy, gdy się 1789 3| się wskażą: nikczemni i podli.~Sumienie gryźć ich będzie, 1790 3| scenie pustej.~Głucho odbija podłóg echo.~O lęku - tyżeś mi 1791 2| Zapada właśnie pod podłogą;~już nowa sunie z miną srogą.~ 1792 2| Wy chcecie żyć i nie ma podłości, której byście do ręki nie 1793 2| co liżecie obcych wrogów podłoże, czołgacie się u obcych 1794 1| lecz przejdziesz wskroś podłych i nikczemnych ty jeden uświęcony, 1795 3| W KATEDRZE NA WAWELU~(Za podniesieniem zasłony do aktu trzeciego 1796 3| walczący szermierze,~do Boga podnieśli człowieka,~Śmierci przyjmując 1797 2| KONRAD~Ilekroć pierś podniosę,~nie czuję żadnych kłamstw,~ 1798 3| wprawnego, a obecnością moją podnoszę was i myśl waszą uświęcam. 1799 2| Bogowie rzędem stali:~na podnóżach wysokich posągi.~Jakby to 1800 2| nielogiczne. Wy śpicie. Jesteście podobni ludziom, co śpią: ludziom, 1801 2| demokratą, ludowcem i tym podobnym, albo socjalistą i tak dalej, 1802 1| przystąpcie nieubłagalni i podporę wyrwiecie, o którą wsparty, 1803 2| przedrzeć się nie może gromada podróżników; - tworzący ten oczeretów 1804 3| Cóżeście słyszeli? Oni mię podsłuchali - i myśl mą wydadzą. ~MUZA~ 1805 1| Teatr stary.~MUZA~Silne ma podstawy budowy.~Chcesz tworzyć...?~ 1806 3| dramat polatuje~i oto, co mi podszeptuje:~Gdy szary świt uchyli bram,~ 1807 1| katedry).~ ~SCENA 12.~STARZEC~Podtrzymywany przez dwie dziewy,~idzie 1808 3| przed moim wzrokiem - ?~Podzielę się z wami Słowem:~Oto przeznaczeń 1809 2| szepce?:~ta z tobą dolę podzieli.~Koniec memu błąkaniu,~koniec 1810 3| zatrzasnął nimi zejście do podziemi, a rygle żelazne przetknął 1811 3| wodze,~zstępujcie ze mną w podziemie,~kędy przeszłość stawiła 1812 3| zejdziecie ze mną w sklep podziemny,~gdzie żyje duchem świat 1813 2| otworzę zawory sklepów podziemnych i zejdziemy po schodach, 1814 3| Postąpił, pochylił się i podźwignął ciężkich, spiżowych drzwi, 1815 2| uważaliśmy. Nawet ta treść poetyczna, którą się tak klasyfikowało - 1816 2| przeciętne umysły nastroić poetycznie. Czyli że...~MASKA 13~?~ 1817 3| twą ORKA - płużny miecz!~POEZJO, PRECZ!!!! JESTEŚ TYRANEM!!~ 1818 1| rozstajne, w błędne drogi.~Poganki, błędnice, bogi.~Idź mężem, 1819 1| palące krótkie stówo;~z pogardą patrzy w tamten tłum,~gdzie 1820 3| nie wiem, dokąd dążę.~Pogasły światła, co świeciły,~rzucone 1821 3| wieczór lamp,~a gaśnie, gdy pogasną skręcone rzędy ramp.~Zanieśli 1822 1| Synu mój najmileńszy, nie poglądaj ku prawej stronie ani ku 1823 2| razie nie rozumiemy twoich poglądów.~KONRAD~Ja wam ich nie wyjawię.~ 1824 2| wszystko, czegoś jeszcze nie pogłębił.~KONRAD~O, to jest wszystko, 1825 2| przewidujący, zgadują, poznali, pogłębili duszę narodową i już ją 1826 1| przysięgi).~PREZES~A teraz pogodni zasiądźmy do wspólnego stołu 1827 1| słońce wstrzyma~nad wami, co pogotowiu,~ze wzniesionymi oczyma,~ 1828 3| przywodzisz. Oto chcesz je pogrążyć w niechybną NOC~ŚMIERCI, 1829 3| różne idzie ręce - każdego pogrzeje,~jak świętość odpustowa - 1830 3| szlachcie Bóg dał karabele,~pohańców bić, po pyskach tłuc,~wylecieć 1831 1| Śmiech.~(Tutaj nowa osoba pojawia się na scenie:)~ ~SCENA 1832 3| dolą płacze litość.~Z czym pójdę do dom, smutny, biedny?~ 1833 1| puszczony,~że wołasz, wołasz: PÓJDŹCIE ZE MNĄ,~i wołasz wiek już 1834 3| najmniejszego nie miał cale~pojęcia naszej POLSKIEJ DUSZY -~ 1835 2| gromadą nie są i które giną pojedynczo.~MASKA 22~!~KONRAD~Każdy 1836 1| zdziwieni,~czyli duchem pojeni,~skąd to idą te myśli Konrada?~ 1837 1| nad śmiertelną mogiłą,~nim pojmie ich martwota,~i wznieść 1838 1| czerwona,~we krwi centaurów pojona,~zwycięstwo znaczy kościoła,~ 1839 1| Oblicze jako spiż ciemne.~Pojrzał. - Wszystkich oczy w uwięzi~ 1840 2| ci czyści i nieskazitelni~pojrzeli ku mnie zdziwieni.~O Boże! 1841 1| rupiecie stargane. I ani pojrzycie, co czynić wam przyjdzie.~ 1842 1| patrzcie, moje córki - do góry pojrzyjcie. Tam pod sklepieniem zatrzymuje 1843 3| Przyjmiecie tutaj z mojej dłoni~pokarm i napój niepamięci.~(Postąpił, 1844 2| inne światło, ja wam nawet pokażę drogę... Ale wam dobiec 1845 3| fałszywych, kamieni.~REŻYSER~(pokazując Aktora)~On o czym innym 1846 1| Republiki trzeba żyć.~HOŁYSZ~Póki jesteśmy, Polska żyje,~Rzeczpospolita 1847 2| odbierają dumę i każą się pokorzyć; tymi, co mu odbierają pychę 1848 2| KONRAD~Jest to zatem tego pokroju talent.~MASKA 5~!~KONRAD~ 1849 2| mi wyzwolić się.~MASKA 10~Pokruszyć te potęgi.~KONRAD~Nie wiem.~ 1850 2| rydwanu, i zginiecie! I pokryje waszą podłość NIEPAMIĘĆ!~- - - - - - - - - - - - - - - -~ ~ 1851 3| o bracia moi. Czoło moje pokryła chmura i oto ręka czyjaś 1852 3| grobu,~na brązowej spiżowej pokrywie; -~gorejąc - tchem jednym 1853 1| jego postawa;~jako spiżowe pokrywy,~jego ubiór i strój jego: 1854 3| stróżu labiryntów, wodzisz na pokuszenie miłość naszą i miłość naszą 1855 2| mnie zdziwieni.~O Boże! pokutę przebyłem~i długie lata 1856 2| grzechy twoje dawne spełnione pokutował. Jak wiele było twojej chwały 1857 2| złego, że każdy uczciwy Polak, jak skoro zacznie gadać, 1858 2| MASKA 11~Każdemu uczciwemu Polakowi. No, cóż złego?~KONRAD~A 1859 1| Tęskno mi.~HARFIARKA~Leć, polatuj w wichrach burz,~kędy walczy 1860 3| goniec.~poza ten dramat polatuje~i oto, co mi podszeptuje:~ 1861 3| Frazesem z was uczynię mocarne półbogi!~Ja będę wielkość przez 1862 3| półszlachetne dusze, półwiara z półcnotą.~KONRAD~Któż tamten, co 1863 1| ze wzniesionymi oczyma,~z półdobytymi szablami?~Klęczący Rycerze-Polacy!~ 1864 3| znika, jak gasnąca świeca,~w półdźwiękach i półszeptach tonu.~Weselcie 1865 3| kłamstwo, świeć nad całym polem!~Mów, mów - widzę, że płoniesz.~ 1866 2| i przed którym wszystko polęże.~MASKA 18~Uderz w ten ton.~ 1867 2| kołysze się w takt nuconej półgłosem kolędy. Aniołowie to obstąpili 1868 1| wżre się w ciszę,~w ciszę półgwarną, półszemrzącą,~niech ino 1869 3| REŻYSER.~Ach, wstążka...~MUZA~Półjedwabna!~KONRAD~Ach., frezie!~MUZA~ 1870 2| znosić, i słuchać, że kobieta Polka przeistacza dom męża obcego 1871 1| nadpłyną.~Są eteryczne.~KONRAD~Polki?!~MUZA~Słyną!~KONRAD~Ta 1872 1| Tu rozpoczyna szereg mów~polonez, grany dźwiękiem stów:~KARMAZYN~ 1873 1| rozkazać grać na rozpoczęcie~poloneza, jeśli polski temat,~i rzucić, 1874 1| gawiedź za krzesłami.~Wiwat Polonia! Wiwat my!~(Inna znów grupa 1875 1| wielki ostał kult:~honor Poloniae żyje w nas!~HOŁYSZ~Cóż to 1876 2| nam z okazji tej właśnie polowy, która jest złą... W nas 1877 1| płytszą będzie i lepszą.~Rękę połóżmy na naszym sercu i słuchajmy, 1878 1| hrabianki;~za guwernantkę mnie półpanki~biorą do swoich dworów;~ 1879 2| Poezje uważają u was jako półprawdy, jako rzecz, w którą się 1880 3| tę mu wytknę wadę,~że nic polskiego nie wymyślił;~jednak to 1881 2| KONRAD~Każdemu obywatelowi polskiemu, każdemu...~MASKA 11~Każdemu 1882 3| moja siła.~Czy jesteś, Polsko - tylko ze mną?~Sztuka mię 1883 2| KONRAD~To manifestowanie polskości.~MASKA 11~Ach!~KONRAD~Bo 1884 1| już idzie... ino jest w półśnie.~CHÓR~Cyt - Cyt!~WRÓŻKA~ 1885 3| Prostytucja!~REŻYSER~Reklama! półśrodek konieczny.~Oto rzeczy wieczystych 1886 1| ciszę,~w ciszę półgwarną, półszemrzącą,~niech ino wpadną pierwsze 1887 3| świeca,~w półdźwiękach i półszeptach tonu.~Weselcie się! w tej 1888 3| Półzłoto.~REŻYSER~Tak - półszlachetne dusze, półwiara z półcnotą.~ 1889 3| Tak - półszlachetne dusze, półwiara z półcnotą.~KONRAD~Któż 1890 1| postawie.~Dobądźcie szabel na poły.~Nad wami grobu sklepienie~ 1891 3| KONRAD~Ach., frezie!~MUZA~Półzłoto.~REŻYSER~Tak - półszlachetne 1892 2| na śmierć.~KONRAD~Wyście pomarli. Trupy i upiory. Nędza duszy!~ 1893 2| wstrętu...... Misa cynowa pomieści wszystką nieprawość, która 1894 2| państwo zaś jest w stanie pomieścić wszystkich, jakichkolwiek, 1895 2| masek twarze młode, stare,~pomięte rysą zmarszczków krętą;~ 1896 2| jestem rozumiany, niejako pomimo mnie - nawet mimo mojej 1897 1| Ustawić bohaterów groby,~pomniki: Boratyński-rycerz, rycerz-Kmita!~ 1898 1| wydający, a wysoko na górnym pomoście sceny ukryty).~MUZA~Ktokolwiek 1899 2| sklepień podziemu.~MASKA 6~Pomrzecie!~KONRAD~Wyzwoleni!!~- - - - - - - - - - - - - - ~ ~ 1900 2| znika,~już nowa za nim się pomyka.~KONRAD~Nienawidzimy się 1901 2| czekają ani tego, który ogień poniesie, ale ognia, ognia, żaru!~ 1902 3| słucha.~To ja sam - ha! poniosły rozszalałe konie. -~Zachwiał 1903 3| opieką~i dłoń ku czołu ich poniża;~to znów nią nad nimi zatoczy~ 1904 1| białopióry,~Polskę na skrzydłach ponosi~CHÓR~Polskę Bóg przez ciebie 1905 1| Przeszedłem ognie prób;~czoło poorał cierń.~CHÓR~Jesteś wolny.~ 1906 1| MUZA~To najmłodsza córa Popiela:~Zosia, co wszędy kogoś 1907 3| przeszłość stawiła swe urny~popiołów - na naszej drodze~do wieczystych 1908 2| twoich oczach winienem się popisać.~MASKA 19~Nie jesteś próżnym.~ 1909 1| rozpocząć wypada,~suknię poprawia i układa,~wreszcie rozpoczyna 1910 3| to - chcesz biżuterie dać poprawiać cieśli.~AKTOR~(do Muzy)~ 1911 1| wyszeptał~IDEĘ, którą innych poprowadzę.~Płaszczu z purpury - gronostaje, 1912 1| rycerz-Kmita!~Umocujcie je silnie, poprzystawiać drągi,~przyśrubować - ha, 1913 2| wojny, nie przez klęski i porażki wojenne, bo te się dadzą 1914 2| MASKA 8~W metaforach i porównaniach.~KONRAD~Na terenie sztuki.~ 1915 2| MASKA 8~A!~KONRAD~A to porównanie należy do sztuki i jest... 1916 2| nad tym nie zatrzymuję. Porównuję się tylko z tobą, kiedy 1917 3| Nas przecie Szekspir nie poruszy,~bo najmniejszego nie miał 1918 3| zagrać wypadało:~że ty, porwany dźwiękiem słów własnej wymowy,~ 1919 3| nie umie, nie ma na co się porywać.~Gadaj sercem, a będą głową 1920 1| wznieśmy się ponad sąd porywczy i młodzieńczych dni naszych 1921 1| lunę pożaru,~serdecznym porywem daru,~ust złotą, miodową 1922 3| w wybuchów strumiennym porywie:~Harpio narodu! siły ssiesz 1923 3| Oto rzeczy wieczystych porządek odwieczny:~przez chwilę 1924 3| ręką nad nimi podniesioną,~porzucił byt ich już,~ku innym idąc, 1925 3| mógł, by nas wyruszyć z posad, by nami zatrząść, nas burzyć.~ 1926 1| kolumny.~Stąpisz - drżą posady świątyni.~Skąd ten mrok 1927 1| co wszystkim włada.~Jako posąg jego postawa;~jako spiżowe 1928 3| kłamaną! Wielkość ta twoich posągów to fałsz udany i zwodliwy! 1929 1| SAMOTNIK~Ja.---~ ~(podchodzi ku posągowi rycerza)~Potęgo, śpisz - 1930 3| stawił przede mną grobowce, posążne postaci rycerzy - legli 1931 2| tą żywiołową siłą,~którą posiada DUSZA WOLNA.~Płonąca, jest 1932 3| w laurach kobietę:~Muza, posiadła serce - mysi mą wyzwoliła;~ 1933 1| szałem~i w żądzy palącej posiadłem~ciałem! -~Jestem w każdym 1934 2| sklepiony, umalowany błękitem i posiany srebrem gwiazd.~MASKA 6~ 1935 3| KARMAZYN~Cisnę w naród, co posiąść miał mój syn.~HOŁYSZ~Cha, 1936 3| czyn!~HOŁYSZ~Nasze biedy posiędą oni.~KARMAZYN~Zabierzcie, 1937 2| braterskie. Mój ci jest poskłonie, po ogromach płynący. Własnością 1938 2| która het ku morzu goni, posłuszna woli~mojej do mnie wraca.~- - - - - - - - - - - - - - ~ ~ 1939 1| skrzydłami trąca te rycerze pośpione. - Przysiadła ta mysi polska 1940 3| bije taranem powszedniości pospolitej - odwrócę się odeń zraniony 1941 1| zawody,~że starość się w nich pośród waży:~u którego z nich więcej 1942 3| Postąpił kilka kroków i pośrodku nich stanął).~Jest mowa 1943 3| przede mną grobowce, posążne postaci rycerzy - legli w sen kamienny, 1944 2| scena cała zapełnia się postaciami, które czołgają około niego, 1945 1| w mózgownicy swej pionka posunie.~Wloką się za nim dziwne 1946 2| ogromnym, i powitanie mu posyłam braterskie. Mój ci jest 1947 1| zrywając ręce w silnym ruchu, poszarpnął kajdan)~Zejmijcie mi kajdany.~ 1948 3| GENIUSZ~Przeklęty! Nie posłysz poszczęku,~kto w ślad za tobą goni.~ 1949 3| grzbietów - nie zwiedzie poszept oczeretów, trzcin chwiejnych, 1950 2| Poszła i właśnie wchodzi nowy~druh 1951 2| długo u wielu przemożnych potęg, które władały mysią moją - 1952 2| budzi, który daje silę, moc, potęgę.~MASKA 10~A!~KONRAD~Ognia 1953 1| nawdziewają~te, w których potem role grają.~Teatr narodu, 1954 2| Płomień ten boski kto odkryje,~potępion może być lub zbawion.~Gdy 1955 2| KONRAD~Nienawiść jest potężniejsza niż miłość.~MASKA 3~?--~ 1956 2| pleć; noś tę wodę, lej potoki, kaskady, pluskaj! Bierz 1957 2| później odezwie w charakterze potomstwa.~MASKA 12~Jak to?~KONRAD~ 1958 2| patrzeć, tężyć wzrok...~i potrącać mogiłę co krok.~MASKA 19~ 1959 2| nędzy, której nieszczęście potrącaliście sytym brzuchem bezczelników 1960 1| może biją skrzydły?~Czy kto potrącił w organie~klawisze - i zadął 1961 2| poza mną także. I ja nie potrzebuję się o niego troskać. Ten 1962 2| warunkami i że nie czują potrzeby zmiany.~MASKA 12~Przesada.~ 1963 2| które się niczym nie dadzą powiązać; rozumem ludzkim, a nawet 1964 2| przypadków, rzeczy luźnych, nie powiązanych, tych, które się niczym 1965 2| siędą społem za stołem~i powiedz im, jak ognia mają strzec,~ 1966 1| stawiam piękności~ ~Ledwo powiedział co, a już się stało:~Już 1967 2| MASKA 18~To już raz było powiedziane.~KONRAD~Może - tak - wiem. 1968 1| jestem, idzie już~TEN, co powiedzie wszystkich was~do róż, do 1969 3| legli w sen kamienny, powieki ich przymknięte na dolę 1970 2| KONRAD~Dla mnie myślenie jest powietrzem.~MASKA 16~Do lotu!~KONRAD~ 1971 3| chór zwrócony~i krzyż w powietrzu zakreślony:~Geniusz-Prospero 1972 2| To cenzura!~KONRAD~A tak. Powinna być cenzura narodowa.~MASKA 1973 2| dla was to tylko przykre. Powinniście mnie zabić, zabić. A wy 1974 2| ich życzeniem i dążeniem powinno być, żeby od tej myśli niezależne 1975 2| które ode mnie zależeć powinny, to grzechem jest pytać 1976 3| naszą zatruwasz! w uwodne powiódłszy sienie, sklepiska, skąd 1977 2| biegnący skłonem ogromnym, i powitanie mu posyłam braterskie. Mój 1978 3| Mówisz niejasno...~KONRAD~Powód, że rampy zgaszone...~Czy 1979 2| za wspólne, były zdolne powołać wspólność?~MASKA 20~Jak? 1980 1| będziemy ku świadectwu temu powołani? A jeźli nie my żyjący - 1981 2| MASKA 22~? - - - - - ~ ~Powoli inne maski włażą.~Weszły, 1982 1| na rękach ma kajdany.~To powolny, to rzutny,~to zapalny, 1983 3| kolwiek wiosło łamie, temu powolnych chyli grzbietów - nie zwiedzie 1984 1| stos,~trucizna, brzytwa i powrósła,~jeźli wam obrzydł, bracie, 1985 1| liche,~grążone w noc - ~tak powstaną wywyższone,~świętością ciche:~ 1986 2| Znika, a nowa już powstanie,~by nowe zadać mu pytanie:~ 1987 3| dzieli~myśl na rolę i nicość powszednią,~że skoro rolę wypowiecie 1988 3| mego ściany bije taranem powszedniości pospolitej - odwrócę się 1989 3| Miarowym słowem chór powtarza,~miarowa ozwie się muzyka.~ 1990 2| trochę piękna, które naprawdę powtarzać lubię.~KONRAD~Adie!~. . . . . . . . . . . . . .~ 1991 2| nieśmiertelność.~KONRAD~To go nie powtarzaj!~MASKA 18~Kiedy to piękne 1992 2| To ty. Bo do tych, którzy powtarzają cudze, należysz ty, nie 1993 2| potrzeba.~MASKA 5~A!~KONRAD~A powtarzanie ich z nudów i sycenie się 1994 3| sztukę skrócić, gdy jutro powtórzą,~w momencie, kiedy Konrad 1995 2| To jest kłamstwo, którego powtórzenie nie sprawia trudności nikomu.~ 1996 1| krzyża~i krzyż na czole swym powtórzy.~I w oczy patrzy, i wzrokiem 1997 1| rozprzeć wrota - -~nie patrzeć pozad...~Nim zwiędnie kwiatu świeży 1998 2| ciepła razem niesie dar,~i pożarami w gruz obala.~Rozjaśnia, 1999 1| CHÓR~Konrad!!~WRÓŻKA~W pożarów duszącym dymie~idzie...~ 2000 2| słońce i żegnać światło, pozdrowienie śląc mu od ust klnących. 2001 2| przystanąłem w sieni.~Pamiętam, gdy pozdrowiłem,~ci czyści i nieskazitelni~ 2002 2| taką wdzieje kto maszkarę,~poznać, że larwy dźwiga pęto.~Lecz 2003 1| CHÓR~Czego żądasz?~KONRAD~Poznałem w was siłę.~CHÓR~Czego żądasz - ?~ 2004 2| są przewidujący, zgadują, poznali, pogłębili duszę narodową 2005 1| słyszałem ciebie~i natychmiast poznam, gdy usłyszę.~Niech ino