| Table of Contents | Words: Alphabetical - Frequency - Inverse - Length - Statistics | Help | IntraText Library |
| Stanislaw Wyspianski Wyzwolenie IntraText - Concordances (Hapax - words occurring once) |
Akt
3507 2| są rzeczy, które ode mnie zależeć powinny, to grzechem jest 3508 2| ta wasza. - Wy jesteście zależni od lampy, około której latacie 3509 2| było wolno grześć brata i żalić się jego wczesnej śmierci, 3510 1| znam.~Dusza w tobie się żaliła,~spostrzegłam ją raz:~na 3511 1| koszuli,~a tamci w wiecznej żałobie...~REŻYSER~Daj spokój garderobie.~ ~ 3512 1| hymnus tryumfu, a ty pieśń żałoby.~Dalej! Ustawić bohaterów 3513 3| jakoby coraz gęstszy pada w załomy sklepień i po olbrzymach 3514 2| wiem mimo ciebie - z logiki założenia, z logiki artyzmu. I teraz 3515 1| trudu, pasji,~bólu, skarg, żalu, smętku, lęku,~grozy, litości.~ 3516 3| ująć nas sidłem piękna, co zamarło i zgasło, i jęk chcesz obudzić 3517 2| tragiczną staje się tu lalką,~zamaskowany maską stałą,~jakby bez duszy 3518 1| KONRAD~Wiem: kościół, zamek, mogiłę.~Te postawię i zburzę.~( 3519 1| Patrz i uważ.~MUZA~Wiem, zamiast pełnym latać lotem~nieledwie 3520 2| z czym pójdzie, co dalej zamierza?~Badają. - Konrad się nie 3521 2| MASKA 22~!~KONRAD~A ja zamierzyłem patrzeć na ten ciąg nieprzerwany 3522 3| marnieje, na codzienną zamieszana strawę, zaś duchowa dań 3523 2| KONRAD~Tedy zamkną się za nami zawory sklepień 3524 1| obszerne,~by w nim myśl polską zamknąć już,~by się te iskry ducho-żerne,~ 3525 2| Powinien być, być, być. Być ze zamkniętą gębą.~MASKA 11~Ha!~KONRAD~ 3526 2| kamiennych i złocistych zamknione skrzyniach.~MASKA 6~Królewskie 3527 3| Wszyscy odeszli. Drzwi zamkniono.~Konrad pozostał w ciemnej 3528 1| tym ptakiem, który tu jest zamkniony i skrzydłami bije o kamień 3529 1| zwycięstwo znaczy kościoła,~gdy z zamku-kastelu Anioła~działa bojowe uderzą~ 3530 3| Najlepszą brać zabiłeś moją i zamsz jadem smutku.~Radość głoszę 3531 2| i BYŁ!~MASKA 11~To jest zamykanie gęby.~KONRAD~A tak. Powinien 3532 2| No, to znaczy, że my... (zamyśla się)... że my przecież nie 3533 1| wszędy kogoś ściga~i goni zamyślona.~KONRAD~To fryga~narodowa. - 3534 1| rzuceniu,~w przegięciu, smętku, zaniedbaniu,~w arfy miłosnym kołysaniu:~ 3535 3| pogasną skręcone rzędy ramp.~Zanieśli do dom kwiaty. - Rodzina 3536 1| i dudnienie gromu, coraz zanikającego w oddali - bo oto bardzo 3537 2| Ledwo zanikła gdzieś za ścianą,~już nowa 3538 1| zwiędnie kwiatu świeży liść,~zanim ptacy zaświergocą swój świt~ 3539 3| wystąpi skłon~i pierwszy zanucą ptaki ton~świergotów rannych -~ 3540 1| Muszę iść - - wrócę znów...~Zanucę wam PIEŚŃ~wiosennych moich 3541 1| pszczelny rój,~orszak mój. - -~Zanucimy pieśń.~Przez ten czas, na 3542 1| wyczekujący,~aż Śmierć je zgrabi, zaorze.~Zyskają zbawienie Boże.~ 3543 3| KONRAD~Z głębin, gdzie zapadł zloty róg,~wylęgłe wstają 3544 2| stokach wzgórz, czyli w gór zapadliska i skał pustosze.~KONRAD~- 3545 3| Precz!!~Kochanku ruin i zapadłych uroczysk chwalco! tyżeś 3546 2| Zaledwo za nią drzwi zapadną,~gdy nowa weszła z miną 3547 1| nam da znak?~KONRAD~- - Zapadnie jakoby smuga mroku i cieniem 3548 2| KONRAD~Cóż ci do tego, kto zapalił słońca i dał nienawiść narodom, 3549 3| WIELKOŚĆ was ducha ujmie mocą,~zapanujecie nad Nocą,~już wyzwoleni, 3550 3| zgłodniałych sępów chyże stado.~Zaparte wrota. Nadaremno.~Wracają 3551 2| wstrętów życia, oczyszczony ze zapędów złych i każących ducha i 3552 2| ich od innych.~MASKA 20~Zapewne, że wiele naszej słabości, 3553 1| chyża,~z szybkiego biegu zapłoniona.~Za dłonie ich bierze i 3554 1| czyjąś odkłada~i zda się zapominająca. - -~Ruchem tylko głowy 3555 1| Do góry, bracia, do góry.~Zapominajcie doli,~ściganej marą straszydeł.~ 3556 1| żadna łza wasza nie będzie zapomniana. Radujcie się - a żadna 3557 2| nas święta.~Niech idą w zapomnienia~niewoli gnuśne pęta.~Daj 3558 1| do dawnych wad.~KARMAZYN~Zapomnim jakoś naszej biedy.~Daj, 3559 3| uchyli bram,~gdy pękną bron zapory, kraty,~gdy Eos różano-włosa~ 3560 3| ciała i krwi i mocne się być zapowiada anielskimi skrzydły, a jego 3561 2| ślesz i karę.~Byś to, cos zapowiedział,~dopełnił w moim życiu:~ 3562 2| KONRAD~?~MASKA 9~Potęga, zapowiedziana słowem - traci.~KONRAD~?~ 3563 2| różnica. - Dopełnić! tego, co zapowiedziane, tego, co przepowiadane.~ 3564 2| 9~Traci. - Cóż to chcesz zapowiedzieć?~KONRAD~Spełnić.~MASKA 9~??~ 3565 3| koło...?~I mówię wam, że zaprawdę to chwila~wielka, gdy do 3566 2| społeczeństwa, którzy go zaprzedają.~MASKA 12~Jak?!~KONRAD~Przez 3567 2| sługi i wy będziecie psy, zaprzęgnięte do naszego rydwanu, i zginiecie! 3568 3| Konrad-Erynnis z Eryniami,~zaprzysiężony bóstwom brat,~niewolnik 3569 1| A tu ku murom i ścianom zapylonym patrzcie, to najszerszy 3570 2| Pochodnia, ogień, światło, żar~świeci i razem spala,~i 3571 2| liczą,~że już jesteśmy na zaraniu.~HESTIA~Panem będziesz moim 3572 3| czego z ziemi,~żądzami żarci niesytemi - - !?~Czegóż 3573 2| KONRAD~Zaginie!~Sztuka ma zarody nieśmiertelności i jedna 3574 3| improwizuje.~STARY AKTOR~Żartuje.~REŻYSER~Udaje.~AKTOR~Nie 3575 3| droga,~nim świt się blady zarumieni,~dopokąd szarość światła 3576 1| współcześnie dokoła.~KONRAD~Zarwijcie waszych serc - -~MUZA~Będzie 3577 3| Słowo moje~płonącym było zarzewiem,~ja więc ogniem szczerym 3578 1| PREZES~A teraz pogodni zasiądźmy do wspólnego stołu i pamiętajmy 3579 1| rozświetliła;~podnosi się zasłona z gazy,~która dotychczas 3580 2| swój naród.~KONRAD~Chcę go zasłonić przed oszustami.~MASKA 15~?~ 3581 2| oszustami.~MASKA 15~?~KONRAD~Zasłonię go przed oszustami, tymi, 3582 3| WAWELU~(Za podniesieniem zasłony do aktu trzeciego z głębi 3583 1| nadaremno.~Oni się, co najwyżej, zasłuchają~i oczy mgłą im łez napłyną.~ 3584 1| fal~i zbóż, i traw, i łóz.~Zasłuchani w śpiewek mój,~patrzcie 3585 3| szumów, śpiewów, gwaru, i w zasłuchaniu wstrzymał ramię, uśpiony 3586 3| gdzie złotych harf~muzyki zasłyszała. Oklaski w uszach dzwonią.~ 3587 2| nad tym nie namyślam i nie zastanawiam: co jest osią działania 3588 2| chciałby pójść i stąpić,~zastąpią jemu drogę murem.~Kiedy 3589 2| domostwo moje - w izbie zastawiam misę cynową, pięknie brzęczącą; - 3590 2| jakby kartki i karteczki zastawnicze - i kryć się, i udawać, 3591 2| myślach skrycie człowiek waży.~Zastygłe klątwą jej oblicze~w zygzaki 3592 1| zmarszczków linią wężą,~zastygłych jest kraterów paweżą;~myśl 3593 1| świeży liść,~zanim ptacy zaświergocą swój świt~nad śmiertelną 3594 2| MASKA 18~Tymczasem widzę, że zasypiasz przede wszystkim ty. Bo 3595 3| duch się marnuje.~Gdzieżem zaszedł? Co chciałem uczynić? - 3596 3| poniża;~to znów nią nad nimi zatoczy~szeroki, wielki, pełny ruch~ 3597 3| uświęcam. A gdy myśl się zatraca, gubi, marnieje, na codzienną 3598 2| mówicie, że ją znacie, i zatracacie jej boskość, zatrzymując 3599 3| ŚMIERCI, w niechybną NOC ZATRACENIA!~Precz, przeklęty! - Serc 3600 1| koszuli.~OJCIEC~Duszę tobie zatrują.~O synu, patrz przed się, 3601 1| OJCIEC~Synu, serce w niej zatrute.~Pójdź za mną...~SYN~Kocham 3602 3| miłość naszą i miłość naszą zatruwasz! w uwodne powiódłszy sienie, 3603 3| wyruszyć z posad, by nami zatrząść, nas burzyć.~GŁOS l~Wtenczas 3604 3| drzwi grobowe, przywarł i zatrzasnął nimi zejście do podziemi, 3605 1| ojcze.~OJCIEC~Niechaj nie zatrzyma cię na drodze twej żadna 3606 2| KONRAD~Potęga!~MASKA 9~Zatrzymałeś się przy tym słowie.~KONRAD~ 3607 2| zatracacie jej boskość, zatrzymując ambicję, a Jej nie macie. 3608 1| scenę wchodzi Harfiarka, zatrzymująca się wśród różnych grup).~ 3609 1| przestaniesz~i ton ostatni twój zawarczy...~Gdy więc za tobą pójść 3610 1| Nad wami grobu sklepienie~zawarły święte kościoły.~Słuchajcie! 3611 2| każdym zdaniu, gdzie jest zawarta piękność i myśl głęboka 3612 1| w kątach i uboczach, aż zawezwę was, abyście wystąpili z 3613 3| ha, cóż to - świetlna zawierucha!~Automedonie, lejce dzierż - 3614 1| rozstaje dróg,~kędy w borów zawierusze~dźwięczy błędny zloty róg.~ 3615 3| oddala,~zostawując ich myśl zawieszoną,~ku innym idąc, których 3616 2| oświetlone i ustrojone, zawieszone u stropu. Nad kolebką pochylona 3617 1| wiążące duszę.~Kochajcie! Zawiść przygłuszę,~przygłuszę zazdrość 3618 1| już niemłody.~I obaj idą w zawody,~że starość się w nich pośród 3619 3| pada na scenę.~ ~KONRAD~Zawrót - tam lecę, kędy gwiazdy 3620 2| i te ścieżki na wyżynie zawrotnej dachu.~MASKA 7~Cóż dla nas 3621 3| trwóg!~CHÓR~Otoczcie kołem, zawrzeć krąg,~kochanka objąć wieńcem 3622 1| Zawiść przygłuszę,~przygłuszę zazdrość i złości~godłem jedynym 3623 3| przez literacką swadę,~żeby zaznaczyć, że nie zrywam~z tradycją 3624 3| ognia palących skroni~nie zaznaj...~KONRAD~Pochodnia gorze!!~ 3625 2| bez trucizny, której się zażywa. - Ale to dopiero początek... 3626 2| cię będę.~KONRAD~... - To zbacza i nie tędy chodzi moja myśl, 3627 2| stanie~nie krzyża, lecz zbawienia.~O daj nam, Jezu Panie,~ 3628 1| zgrabi, zaorze.~Zyskają zbawienie Boże.~Niechaj w postawie 3629 2| odkryje,~potępion może być lub zbawion.~Gdy straci żarów świętą 3630 3| Przychylcie ust do napoju~zbędziecie trwogi i lęku.~CHÓR~Róg 3631 3| kwiaty. - Rodzina już się zbiegła.~Patrzaj, co przyniósł tata! 3632 2| działanie?!~KONRAD~Wszelki ruch zbiorowy, ruch mas.~MASKA 10~Ruch 3633 1| czyli ptak to jaki u okien zbłąkany?~Gołębie to może biją skrzydły?~ 3634 2| wspólne, są nam przeszkodą w zbliżeniu się, bo urastają do potęgi 3635 2| i że niczyich rąk nie zbroczy krew.~MASKA 19~Ty myślisz 3636 1| na drodze twej żadna ręka zbrodnicza ani ręka skalana brudem 3637 2| stoi~i twarz maszkarą rysów zbroi.~MASKA 8~Jest to przede 3638 1| my budujemy. Burzymy, co zbudowali ojcowie nasi.~KONRAD~Będziecie 3639 3| żyłby on.~GŁOS 2~Tym, co zbudziło jegoż samego i jemu dało...~ 3640 1| życie nasze. Synowie nasi zburzą, co my budujemy. Burzymy, 3641 1| zamek, mogiłę.~Te postawię i zburzę.~(zrywając ręce w silnym 3642 3| z rąk:~przez mękę kaźni zbyjcie mąk!~(postąpił ku przodowi 3643 2| tajemnic znaku wieczystych,~byś zbył tę myśli głębną toń,~gadów 3644 3| i czemuż wraz pochodni zbyłeś?~Przeciwnik urojony! - Otożeś 3645 2| Ty wiesz - ? Ty sobie nie zdajesz sprawy z tego, co ty mówisz. 3646 2| dziele sztuki, w każdym zdaniu, gdzie jest zawarta piękność 3647 2| pieniądze - po łupież pieniężną, zdartą z tej ziemi, której złoto 3648 1| złoto);~dzisiaj w koronkę zdarte, płowe,~gdy je niejedna 3649 2| jako szereg przypadkowych zdarzeń, jako szereg epizodów.~MASKA 3650 2| przypatruję się drobnym zdarzeniom i żyję tym życiem nieustawnych 3651 2| Jaka? gdzie? Kto? Kto ją zdejmie?~MASKA 16~Orestes.~KONRAD~ 3652 2| rąk,~uchylam od cię mąk,~zdejmuję z czoła znamię trwóg,~byś 3653 1| trzebaż było, żebym wszystko zdeptał;~przez zgliszcz, przez gruzy 3654 3| walczył za świętość naszą i zdobył się na czyn..."~(Legł w 3655 3| MUZA~Wielkość ty zdobyłeś.~Marnotrawco! - i czemuż 3656 2| razem;~ogniem żyjącym, zabić zdolna.~Płonąca, jest tą żywiołową 3657 2| uważaliśmy za wspólne, były zdolne powołać wspólność?~MASKA 3658 2| gnije. Tu wasz kres. Wy nie zdolni więcej. Cóż wy byście więcej 3659 3| ich będzie, rumieniec ich zdradzi.~Radujmy się, Horacy!~STARY 3660 2| światło w nocy~i trysnął zdrój w ukryciu.~By trysło źródło 3661 1| het...~Bywaj zdrowy, bywaj zdrów.~Lotny sen - uroda lic...~ 3662 1| grzbiet...~idę het...~Bywaj zdrowy, bywaj zdrów.~Lotny sen - 3663 2| kajać w prochu upodlenia i żebrać. Przed tymi chcę naród mój 3664 1| miłosnym kołysaniu:~Lila żebraczka~KONRAD~A ta druga?~MUZA~ 3665 2| mój ocalić, co każą mu jak żebrakowi skomleć i jęczeć - - jemu, 3666 1| patrzcie, jako tu wszyscy się zebrali, i nie daj Boże, aby nas 3667 3| pozostał w ciemnej hali.~W zegar na wieży uderzono~na północ. - - 3668 3| Konrad.~KONRAD~Moja swatko,~żegnaj mi. Od dziś moja poczyna 3669 3| Słuchajcie, skoro dzwon zadzwoni,~zejdziecie ze mną w sklep podziemny,~ 3670 2| dzierżąc i z kłębka rozwijając, zejść można w labiryntu tajniki 3671 3| przywarł i zatrzasnął nimi zejście do podziemi, a rygle żelazne 3672 3| zejście do podziemi, a rygle żelazne przetknął płonącą pochodnią, 3673 2| kaganiec, który przytwierdzeń u żeleźca wpojonego w mur, z dala 3674 3| pociągniem w grób.~Jedneśmy razem żęli pola~i jeden nasz był żywny 3675 2| dom męża obcego i czyni zeń dom polski.~MASKA 12~?~KONRAD~ 3676 1| Na czole wiecha ogromna~zeschniętej ostu gałęzi.~Oblicze jako 3677 3| krzyżową mękę.~Wy, duchem zespoleni wodze,~zstępujcie ze mną 3678 2| dopełnił w moim życiu:~by zeszło światło w nocy~i trysnął 3679 2| Przeznaczenie. Już się z nim zetknąłem i - - nie wiem nic.~MASKA 3680 2| oblicza, a one zrozumią i zgadną, że on czyta z ich twarzy 3681 2| Wszyscy są przewidujący, zgadują, poznali, pogłębili duszę 3682 3| miecz poczuje,~jako wódz zgania je i szczuje,~a one wieńcem 3683 3| płonącą pochodnią, która tu zgasa). ~Na wrotach grobu stoję!~ 3684 3| sidłem piękna, co zamarło i zgasło, i jęk chcesz obudzić w 3685 3| KONRAD~Powód, że rampy zgaszone...~Czy ty kiedy widziałeś 3686 2| i o bitwie, gdzie można zginąć, i o działaniu jakimś, gdzie 3687 1| wszystko zdeptał;~przez zgliszcz, przez gruzy zyskał władzę;~ 3688 1| HARFIARKA~Przychodzę śpiewać na zgliszcze.~(Przystanęła oto teraz 3689 2| waszym narodem. Zgoda wasza i zgodność wasza jest już dla was niedościgłą, 3690 1| rozgoni ten jeden jedyny zgodny chór słowa:~CHÓR~Polska, 3691 2| ci, co o tym nie wiedzą zgoła o sobie.~MASKA 4~Któż to 3692 1| wyczekujący,~aż Śmierć je zgrabi, zaorze.~Zyskają zbawienie 3693 2| Płonącym czynięć Aniołem.~Zgromadź mnogie ludy na wiec:~niech 3694 3| za tobą goni.~Nie posłysz zgrzytu i jęku~i ognia palących 3695 2| któren z jęczmionowych ziaren zalewkami się przetwarza - 3696 2| patrzeć, słyszeć, jaki gwar ~zielonych złotych much; ~chcę widzieć, 3697 3| niewolne duchy wrosłe w ziem?~O innym, lepszym świecie 3698 3| wasz okoli.~Podajcie ręce - zimne wasze dłonie.~Myśl, jaka 3699 2| i skrzydła opadną wam w zimnie w pół drogi. Spadniecie 3700 2| dzień~czas kośby dobrych ziół i złych~i jak od płowych 3701 2| duszy,~aż ta się w nocnej zjawi głuszy.~Są masek twarze 3702 2| staj lat... co wiek, co... zjawia się człowiek, który nie 3703 1| Czy w tej młodości, co zlękniona,~w okrutnym jakimś marsie 3704 1| ani ku lewej nie patrz. Źli oni, jedni jako drudzy; - 3705 3| pola~i jeden nasz był żywny żłób.~Dziś się nam wspólna rodzi 3706 1| głos czarodziejski i cichy.~Złociste stroją ją szarfy:~strój 3707 2| narodzie, w kamiennych i złocistych zamknione skrzyniach.~MASKA 3708 2| oszustów, którzy rujnują naród! złodziei, którzy okradają naród!~ 3709 2| KONRAD~Bo wszędzie są złodzieje i rozbójce, i oszusty. I 3710 1| Przestwory! Widzę poprzez złom~w chmurach wiszący grom,~ 3711 3| Wyrzekam się ruin i gruzów, i złomów wielkości, której oto Śmierć 3712 1| przygłuszę,~przygłuszę zazdrość i złości~godłem jedynym Miłości.~ 3713 2| tych mgieł oparnych z łąk, złotego tęczy łęku, z pól o smutnawym 3714 3| pasożycie dusz, szarańczo złowróżbna.~Tyżeś mrowiskiem opadła 3715 2| byle jakie słowa i byle jak złożone wystarczają, by przeciętne 3716 3| Oto wynoszą graty, sprzęt, złudną tandetę!~Wiesz, co to wszystko 3717 1| HOŁYSZ~Nie przyjdzie, to są złudne sny.~To w przewidzenie wiara, 3718 3| Tak jest.~REŻYSER~Chwila złudy.~Teraz wieńce nagrodzą nam 3719 1| jej urokiem w błędzie,~w złudzeniu...~KONRAD~Że wszystko więc 3720 1| cyt - - przychodzę.~Myśli zmąciłem w drodze...~CHÓR~Czego żądasz?~ 3721 1| strudzone,~cóż ich twarze zmarszczone?~Przecież pracę ich dzienną 3722 3| drżący,~wy trwożni - wy zmartwychwstający!~gdy gaśnie w was małość 3723 1| z rodu Wenedów.~KONRAD~Zmartwychwstała.~MUZA~W tym deszczu włosów, 3724 1| NARODEM.~NARODZIE, WRÓŻĘ, ZMARTWYCHWSTANIESZ,~choć stoją jeszcze, choć 3725 2| przebolał długo.~Ty wiedziesz ku zmartwychwstaniu,~że się moje dni już nagłe 3726 1| Przybierzcie pozy:~litość, zmęczenie, gorycz, moment grozy.~MUZA~ 3727 2| i że nie czują potrzeby zmiany.~MASKA 12~Przesada.~KONRAD~ 3728 2| swojemu.~MASKA 19~My nie zmienimy jednego słowa.~KONRAD~A! 3729 3| Czy chcecie, bym się z nim zmierzył - ?~Czy będziecie mnie wierni,~ 3730 2| kraj gościnny. No, tak się zmieści każdy złodziej. No tak. 3731 2| ja się podejmuję każdego zmieścić w starym kalendarzu.~KONRAD~- 3732 2| Więc co?~KONRAD~I tacy się zmieszczą. Ale winniśmy przeciwdziałać 3733 3| otoczon chórem, w wieńcu żmij,~jako ten wasz czterdziesty 3734 3| wszystko oporne zwalić, zmóc.~Mieć Boga w sercu, wy go 3735 2| nikt,~lecieć tęsknosć mię zmusza,~gdzie w raj. ten obiecany~ 3736 2| opanowuję po chwili pierwszy zmysł: wstrętu...... Misa cynowa 3737 2| Jeruzalem buduję nową, li za zmysłem oczu i za słuchaniem idąc.~ 3738 2| przejęte... i groza się do zmysłów moich ciśnie... i opanowuję 3739 2| a nasycę serce moje i zmysły moje wszystkie nasycę.~MASKA 3740 2| Boga, a wy mówicie, że ją znacie, i zatracacie jej boskość, 3741 2| akcesoria i godła. Dziś nie znaczące nic.~KONRAD~Dziś tylko poetyczne.~ 3742 2| pól o smutnawym wdzięku, w znaczącym załamaniu rąk i spojrzeń 3743 3| suto ustroił i wierszem,~w znaczeniu jak najgłębszem, w pojęciu 3744 2| markami, jakimi kto chce, i znaczki na mnie nakładać pocztowe, 3745 2| wolno, i uleci, gdy mu to znaczono.~MASKA 16~Aha. Orle loty. 3746 2| przyspieszyć dni,~Bożymi znaczonych słowy,~by naród wstał na 3747 2| DEKORACJA:~W tym akcie maski znaczyć mają~takich, co myśl swą 3748 2| sług.~KONRAD~O, wiem, ty znaczysz drogę posłanniczą.~Za ust 3749 3| słychać rozmowę dwóch osób, znajdujących się w grupie gromady, przy 3750 3| kościele zaczną się roraty -~znajdzie się ktoś, co przyjdzie tan.~ 3751 1| wróży:~dłoń kreśli każdą znakiem krzyża~i krzyż na czole 3752 3| REDAKTOR~Ave regina, debiut znakomity!~KONRAD~Prostytucja!~REŻYSER~ 3753 2| może~straż polska u twych znaków!~Nie ścierpię już niedoli~ 3754 1| rzecz, z dawna już jemu znaną)~Tam, kędyś trzeba dojść 3755 3| Prospero~ze Szekspirowskiej znanej "Burzy";~różni się odeń 3756 1| dalej i dalej, i dalej,~aż znikną nędzni i mali.~Nie słuchaj 3757 1| i nędzy,~w ciał wielkim zniszczeniu i skrusze,~ratując dusze, 3758 1| ująć czyn?~Kto ma podjąć znój~i ciężar podjąć trosk?~Na 3759 1| bierzcie, delije, kontusze;~znoście mi lite pasy, krzywce, karabele,~ 3760 2| KONRAD~Nie mogę ścierpieć i znosić, i słuchać, że kobieta Polka 3761 1| się stało:~Już dekorację znoszą całą;~już ustawiają, piętrzą, 3762 3| marność podła.~Wielkość i znowu wielkość - kwiat na polskiej 3763 1| Nowy.~MUZA~Inny?~KONRAD~Zobaczysz. - Patrz i uważ.~MUZA~Wiem, 3764 2| Anieli?~Domże to mój? Mnie żona?~Któż te słowa mi szepce?:~ 3765 3| mój!? To mój syn!?~A serce żonie rośnie, jakby gdzie złotych 3766 1| najmłodsza córa Popiela:~Zosia, co wszędy kogoś ściga~i 3767 3| pozostać?~KONRAD~Któż miał zostać ze mną?~REŻYSER~Czyli czekasz 3768 2| Maska znika, Konrad zostaje sam).~KONRAD~Tak, tak, tak: 3769 2| ją. Miej i idź z nią lub zostań. Uznam ją i będę ją szanował. 3770 3| Śmierć niosłeś w twym napoju,~zostawże nas w pokoju!~A kysz, a 3771 3| pospolitej - odwrócę się odeń zraniony i to jest ten grot, który 3772 3| przyjąć musi.~KONRAD~Wieniec żre oczy - wieniec pali...~CHÓR~ 3773 2| człowiecza władność ani zręczność żadna człowiecza nie dopomoże.~ 3774 2| zdrój w ukryciu.~By trysło źródło świeże~za laską Mojżeszową~ 3775 2| wiedzieć.~MASKA 16~No, to zrozum, że inni tak samo: nie chcą 3776 2| będzie z ich oblicza, a one zrozumią i zgadną, że on czyta z 3777 2| KONRAD~Czego?~MASKA 16~Zrozumienia.~KONRAD~Więc zrozumienie 3778 1| ciebie lgnę,~przebudzaj się - zrozumiesz mnie,~ty lwie! - Ja tajemnica! - 3779 1| Te postawię i zburzę.~(zrywając ręce w silnym ruchu, poszarpnął 3780 2| nic - już nic.~MASKA 19~Zrywasz.~KONRAD~Nie. Nie zrywam.~ 3781 2| i krew.~O, czy mi ciebie zseła Bóg?~HESTIA~Ty masz być 3782 1| SCENA 2.~PREZES~Twarz zsiadła zmarszczków linią wężą,~ 3783 1| z emfazą:~MUZA~Niebianką zstąpiłam do tych bram~i Sztukę, której 3784 3| duchem zespoleni wodze,~zstępujcie ze mną w podziemie,~kędy 3785 2| artyści.~KONRAD~Co jakiś czas zsyła Bóg człowieka jasnowidzącego.~ 3786 2| KONRAD~Ja jej nie myślę zużytkowywać.~MASKA 19~Ale... to niepodobna, 3787 2| Dajemy ci pole. Może ją zużytkujesz?~KONRAD~Ja jej nie myślę 3788 1| Ja tajemnica. - Jakże zwać,~by moją przestrzec brać? - - -~ 3789 1| sumienie~i miód niełatwie zwali z nóg.~HOŁYSZ~Srebra rodowe 3790 3| husarii czele,~wszystko oporne zwalić, zmóc.~Mieć Boga w sercu, 3791 3| nasze znaj!~Ująć kochanka zwartym kołem!~KONRAD~Węże palące 3792 1| Może już...~Ja wróżka, zwiastun, wróż.~Rękę swoją daj!~Może 3793 1| posłucha.~KONRAD~Kochanka moja zwie się: wola!~MUZA~Wola?! Być 3794 1| nie patrzeć pozad...~Nim zwiędnie kwiatu świeży liść,~zanim 3795 3| powolnych chyli grzbietów - nie zwiedzie poszept oczeretów, trzcin 3796 2| Badają. - Konrad się nie zwierza,~kryje swą moc i swe męczarnie.~ 3797 1| rzuci jak orzeł,~to głowę zwiesi i przystanie.~Przychynie 3798 2| Smutek.~MASKA 9~Już skrzydła zwinięte? Ot to, co znaczy przypinać 3799 2| dach nad moją głową.~Byś zwiódł z wędrówki długiej~mój naród 3800 3| posągów to fałsz udany i zwodliwy! nie bije tam serce w onych 3801 1| mali.~Nie słuchaj muzyk zwodnicy,~uciekaj - za myślą moją -~ 3802 1| Nie słuchaj, kto ciebie zwodzi~w rozstajne, w błędne drogi.~ 3803 3| wołam! Chcę święcić noże!~Zwodziłeś duszę daremno:~ukazywałeś 3804 1| co pali w łonie,~i waszą zwołam Sławę!~Teatr, świątynia 3805 3| was słucha,~wyzwoleńcy, zwoleńcy Ducha,~i czynów waszych 3806 3| wyzwoleni, wniebowzięci,~zwoleni duchem, wyzwoleni!~Śmierć 3807 2| siąść stróżem u proga.~I nie zwolić ni piędzi ziemi.~Co Bóg 3808 2| całym ciążyła miastem. A zwolony Orestes dał ziemi swojej 3809 2| samoistność?~KONRAD~A ty się wciąż zwracasz do mnie; nawet ci się o 3810 3| Krzyżu północ biła.~Kędyż się zwrócę? Wszędy nicość,~wszędy pustkowie, 3811 3| ten, przeciw komu chór zwrócony~i krzyż w powietrzu zakreślony:~ 3812 3| ze mnie jest i przychodzi ZWYCIĘŻAĆ!!~Czas jest i godzina dopełniona!~ 3813 3| KONRAD~Ty ze mną, Sławo?~Zwyciężaj siłą płomienia!~Ta jedna, 3814 2| żelazna ręka; gdzie walczą i zwyciężają miecze, których nie udźwignie 3815 1| udaje.~Jak mówią teatralne zwyczaje,~używa się mniej więcej 3816 2| drobnym zdarzeniom i żyję tym życiem nieustawnych tragedii drobnoustrojów. ~ 3817 2| i nie będą. Bo całym ich życzeniem i dążeniem powinno być, 3818 1| przedziwną subtelnością tonu.~O Zygmuncie! słyszałem ciebie~i natychmiast 3819 1| Tam-tam" jest w stanie dzwon Zygmuntów~z przedziwną oddać dokładnością,~ 3820 2| Zastygłe klątwą jej oblicze~w zygzaki runów tajemnicze.~Człowiek, 3821 3| twoja w męczeństwie naszym żyjąca.~Z kielicha daj nam pić - 3822 2| ale niszczy razem;~ogniem żyjącym, zabić zdolna.~Płonąca, 3823 3| ranę zadaje śmiertelną. ~- Żyjcie wy, na śmierć moją patrząc. - 3824 1| ukryty).~MUZA~Ktokolwiek żyjesz w polskiej ziemi~i smucisz 3825 3| burzyć.~GŁOS l~Wtenczas żyłby on.~GŁOS 2~Tym, co zbudziło 3826 3| pod nogi.~Którzyście dotąd żyli w gnębiącej ciasnocie,~w 3827 1| zyszcze sił,~a duch wasz zyska moc.~O dumni, ukórzcie pychę,~ 3828 1| Śmierć je zgrabi, zaorze.~Zyskają zbawienie Boże.~Niechaj 3829 1| przez zgliszcz, przez gruzy zyskał władzę;~by duch mi mój wyszeptał~ 3830 2| letni dzień~przede mną zżęto żytni łan,~dzwoniących sierpów 3831 2| twoich wymową,~co płynie żywiczną strugą,~stęsknionym idę 3832 2| zdolna.~Płonąca, jest tą żywiołową siłą,~którą posiada DUSZA 3833 3| naród uwiodło.~Dla mnie żywota Prawo!!~GENIUSZ~O Sławo!!~ 3834 1| wiekom się wieczysta ogłasza,~żywotem świętych bogatą.~W pokorę, 3835 2| upalny letni dzień~przede mną zżęto żytni łan,~dzwoniących sierpów 3836 2| i złych~i jak od płowych zżętych pól~ptactwo się podnosi 3837 2| drogi. Spadniecie w noc, zziębłe, strudzone ćmy, motyle,