Part

 1  1876  |       dotknie.~ ~Zawsze ach ona! z tą twarzyczką cudną~Serca wam
 2  1876  |     wzgardą.~ ~Wprawdzie dziś ona, ta naga, ta grecka!~Złej już
 3  1876  |       Wprawdzie dziś ona, ta naga, ta grecka!~Złej już opinii
 4  1876  |            Smutno nam wiedzieć, że ta moc cudowna,~Potrząsająca
 5  1876  |       zjada.~ ~Miłość ojczyzny?... Ta dziś pustym dźwiękiem,~Co
 6  1876  |    lutnisty,~I stać zamkniętą, jak ta czarów księga,~Przez długie
 7  1876  |    szlachcie kładą pod poduszki,~A ta się naraz budząc z bólem
 8  1876  |            przytomni...~Lecz niech ta, którą tyle kochałem,~Czasami
 9  1876  |        mnie, dzieweczko cudna,~Pod tą wysmukłą topolą!~Przysięgam
10  1876  |     miłości szał -~Czekaj mnie pod tą topolą;~Chociażbym z grobu
11  1876  |         dziś się zgniewała,~I stąd ta chmurka przebiegła mała?~
12  1876  |           brzegu.~Strwożony zmianą tą, zwróciłem się do niej;~
13  1876  |           pytasz się i zżymasz,~Że ta wykracza poza słońc twych
14  1876  |           Boga.~ ~Jam już zmęczony tą ciągłą gonitwą,~W której
15  1876  |       ziemskiej tęczowym odbiciem.~Ta zmienne kształty w wieczny
16  1876  |     ziemskiej ogniem ją oczyszcza.~Ta sfera jasna, sfera ideału,~
17  1876  |      marzeń nieśmiertelną przędzę,~Ta sfera sztuki, jak ją tłum
18  1876  |           spłakana i drżąca.~Czemu ta postać jasna, czysta, biała,~
19  1876  |           jednak, mimo że ten ból, ta praca,~W której się własną
20 SenGrob|            sowie;~I oślepiała mnie ta śniegu białość,~I obłąkały
21 SenGrob|       nocne cienie,~I upajała mnie ta skamieniałość.~I to zamarłej
22 SenGrob|            przestrach oniemi,~I że ta próżnia niebios potępiona,~
23 SenGrob|     zielonym przyszłości zasiewem.~Ta niemowlęca świętość, co
24 SenGrob| nieustannych.~Prawdą jest dla mnie ta dziewicza czystość,~Z którą
25 SenGrob|          skrzydlaty.~Zanim się nad tą zadumałem sprawą,~Rzekł
26 SenGrob|           dokupią się mglistej,~Ze ta drgająca fala ich imieniem~
27 SenGrob|          swój pobiegnie, zmieszana~Tą kamiennej boleści wymową.~ ~
28 SenGrob|            złączy nas!~ ~Bo miłość ta, która płynie~Z poznania
29 SenGrob|       tylko, żeśmy połączeni,~Choć ta mara całości wraz z rozstaniem
30 SenGrob|          Więc choć nam powiadają: "Ta ziemia umarła",~To my, czując,
31 SenGrob|             Jednak się porusza".~ ~Ta myśl, którą wynosi m z naszego
32 SenGrob|      wynosi m z naszego spotkania,~Ta wiara w polskie serca, której
33 SenGrob|          kolana~I bądź w błękitach tą harfą eolską,~ ~Po której
34 SenGrob|         właśnie zgubiło.~ ~Był jak ta harfa eolska,~Co drży za
35 SenGrob|          widział w kobiecie -~Lecz ta mu serce rozdarła,~A bracia? -
36 SenGrob|           piękna miłość niepożyta?~Ta wyda plan obfity, i gdy
37 AlbumP |           Przedział otworzy daleki~Ta śmierć, co innych przybliża...~
38 AlbumP |        Głos fletni.~ ~Jednak pieśń ta, starodawna, grecka,~Wciąż
39 Tatrach|          wietrzyk mgłę rozpędza,~I ta rwie się w chmurek stada...~
40 Tatrach|   zaziemskiego świata.~ ~W ślad za tą pieśnią myśli moje biegły,~
41 Tatrach|      umarła, jak to próżno głoszą,~Ta jasnych krain pani i królowa,~
42 Tatrach|         tęsknoty~I żądza szczęścia ta sama zostanie~I sercom ludzkim
43 Tatrach|     miłością do nóg jej upadnie.~ ~Ta trumna, którą do grobu składacie,~
44 Tatrach|         minionych boleści.~ ~Za to ta cała noc grobu straszliwa~
45 Tatrach|         ojców stoi niemy -~A tylko ta mu droga jest i święta,~
46 Tatrach|           a tak już odległa.~ ~Nad tą epoką jaśniał jeszcze w
47 NadGleb|         pryska.~ ~Niesie go z sobą ta nieznana fala,~Co, poza
48 NadGleb|           pokoleń się brata,~Tylko ta wspólnych źródeł samowiedza,~
49 NadGleb|          życiem drgającym atomie -~Ta jedna, z czasu wyplątana
50 NadGleb|           siłę żywą.~Tymczasem pod tą ciemności osłoną,~Pod dobroczynną
51 NadGleb|            być inną, choć będziesz tą samą!~styczeń 1888~
52 Kwiaty |                         Róża~ ~Ach ta róża! ach ta róża!~Co się
53 Kwiaty |            Róża~ ~Ach ta róża! ach ta róża!~Co się w twoje okno
54 Kwiaty |       patrzy w twarz dziewczyny,~A ta główkę rozmarzoną skłania,~
55 Kwiaty |             że w ciągłej pogoni~Za tą marą piękności bezwzględną~
56 Kwiaty |       piersi wydziera~I że młodość ta jasna, szczęśliwa,~W jej
57 Kwiaty |    droższego~Nad mą miłość?... Gdy ta cię nie wstrzyma~Idź..."
58 Kwiaty |             Weź gałązkę, proszę,~A ta druga na sercu zostanie;~