Part

 1  1876  | zniszczenia, zagłady,~Zmarnowanego życia i papieru,~I potępieńców
 2  1876  |            tych natchnień, co by w życia zdroju~Ukazywały nową piękną
 3  1876  |        skłócę,~ ~Bo tobie jutrznia życia się uśmiecha,~A ja z gasnącym
 4  1876  |            nie wstaną!~ ~Na godach życia duchem i ciałem~Inni już
 5  1876  |           obojętnie,~Surowe prawdy życia mierząc wzrokiem,~Ani się
 6  1876  |             a mnie się wydało,~Żem życia mego pieśń wypowiedział
 7  1876  |       bogatym poranki,~W kwitnącej życia chwili, z marzeń tęczy~Komuż
 8  1876  |            się na świat,~Gdy wątły życia kwiat~Jeszcze się w pączku
 9  1876  |          ból swój niósł.~ ~Na taki życia zmrok,~Rozbicia straszną
10  1876  |   Przyniesie matki uściski~Na taki życia zmrok!~ ~Pomimo gorzkich
11  1876  |          mów, dziecię me,~Że marny życia trud,~Że wszystko fałsz
12  1876  |           kształtem waży~Zbiegłego życia rozwiane marzenie,~Więc
13  1876  |           ulęknie,~Ani zatęskni za życia goryczą,~Ale uwieczni swą
14  1876  |           Znikome kształty padły w życia boju,~Lecz to, co boskie,
15  1876  |      Jeżeli dotknąłem szabli~Przez życia mego wiek cały!~Jestem człek
16  1876  |        bierze~W ciężkiej i dusznej życia atmosferze,~Ponad tym wszystkim,
17 SenGrob|            Zdało się łamać we mnie życia prawa;~Byłem jak ciemność,
18 SenGrob|       istnień ruinie,~Strąconych z życia powierzchni bez szczętów.~
19 SenGrob|        obrazy:~Gdy tęcze grały nad życia obłokiem,~Gdy nawet z łomów
20 SenGrob|          uświęconej ciszą,~Tracący życia koloryt niezręczny -~I otrząśnięty
21 SenGrob|             Co bez owoców z drzewa życia spadasz,~Jak niedośniony
22 SenGrob|        litości,~Bram im przyszłego życia nie otworzy~I twarz odwróci
23 SenGrob|       gruzów kolumn nie wystawił~I życia nie wlał w umęczone prochy,~
24 SenGrob|            pierzchłe już obrazy~Do życia z sennych krain przywoływać!~
25 SenGrob|     nareszcie rozchmurzyć!~Poranek życia tak krótki,~Trzeba go użyć.~ ~
26 SenGrob|         krwawy.~ ~Śpij cicho, fala życia leniwo się toczy~Dla tych,
27 SenGrob|       ludzki na nowo~Ożywi zeschły życia pień~Girlandą kwiecia różową~ ~
28 SenGrob|            fali;~ ~I nieśmiertelną życia treść~Dobędzie z prochu
29 SenGrob|     zimnego głazu~Leżał bez ruchu, życia i wyrazu.~ ~Łza mu z suchego
30 AlbumP |         ciemne i zwaliska,~I w ten życia wieczór szary~Rzuca wspomnień
31 AlbumP |         mam zwrócone~Na jaśniejszą życia stronę,~Znów odczuwam -
32 AlbumP |         spała cicho na kwiatach~Po życia skończonej męce.~Ujrzał -
33 AlbumP |          głowę.~ ~Wy nie cofniecie życia fal!~Nic skargi nie pomogą -~
34 AlbumP |    stworzyła.~ ~I zbudziłem się do życia~W cudowności jasnym kraju...~
35 AlbumP |         ciemności~Nad przebrzmiałą życia wrzawą~I płomieniem swym
36 Tatrach|         idzie uzbrojony~Na rozkosz życia i jego boleści.~Więc nic
37 Tatrach|        spędzisz z duszy palący ból życia,~I cierpiącego pojednasz
38 Tatrach|       jasnością promienną~Ostatnie życia uchodziły ślady...~Mrok
39 Tatrach|       składa~Wszystko, co głosem z życia się spowiada:~I woda, która
40 Tatrach|         Naprzód z wezbranym prądem życia płynie?~ ~Na cóż więc trwoga
41 Tatrach|    udręczeń nie mieści,~I żadnej z życia minionych boleści.~ ~Za
42 Tatrach|         walczyć o dalszy byt~Wśród życia wstrząśnień i przemian?~ ~
43 Tatrach|          Tkanej przez losy przędzy życia szarej,~A na niebiosach
44 NadGleb|         Tłum nowych pędów wciąż do życia rwie się,~Gdy to, co przedtem
45 NadGleb|    zbudzenie swoje,~Gdy je dreszcz życia przejmie i ogarnie.~ ~Naprzód
46 NadGleb|            gwiaździste ogromy~Prąd życia coraz przyśpieszonym ruchem~
47 NadGleb|         czyje~I praw się swoich do życia nie zrzecze,~ ~To ani łańcuch,
48 NadGleb|        królewski diadem,~Musisz do życia wkroczyć życia bramą,~Musisz
49 NadGleb|           Musisz do życia wkroczyć życia bramą,~Musisz być inną,
50 NadGleb|         poprowadzi naród do nowego życia.~Mylą się pokolenia w dróg
51 NadGleb|          Nic im nie brak... oprócz życia~I poezji słodkich czarów!~
52 Kwiaty |          dziwny marzeń świat;~Mego życia rajski sen,~Wziąłeś sen
53 Kwiaty |        ostatnie blaski złote~Snuła życia łódź...~Gdym w niebieską
54 Kwiaty |           tajemnicy,~I dlatego sen życia je pieści~Echem naszych
55 Kwiaty |      dziewczę się ozwało -~Mój sen życia powstrzymać w swym biegu~