Part

 1  1876  |       smutek ponury!~I nie zostaje nic... o srogi losie!~Jak ginąć
 2  1876  |       fajerwerki,~Co się nikomu na nic nie przydadzą?~Warn się
 3  1876  |  nieśmiertelny,~Widząc, że wcielić nic zdoła go w życie,~Lub gdy
 4  1876  |           siły strwonił i nadużył,~Nic nie postawił, chociaż wszystko
 5  1876  |    świętości marzeń nie przebacza;~Nic więc dziwnego, że ogień
 6  1876  |        młodość daje,~I nie zostało nic z anielskich wizji,~Prócz
 7  1876  |                        Między nami nic nie było~Między nami nic
 8  1876  |           nic nie było~Między nami nic nie było!~Żadnych zwierzeń,
 9  1876  |          zwierzeń, wyznań żadnych,~Nic nas z sobą nie łączyło~Prócz
10  1876  | pierwiosnków i powojów~Między nami nic nie było!~5 kwiecień 1870~
11  1876  |           Ach, wobec ciebie nie ma nic!~Ty łamiesz prawa odwieczne,~
12  1876  |          potrafię samotnie.~ ~Dziś nic z mych piersi skargi nie
13  1876  |        piersi skargi nie dobędzie,~Nic jej nie przejmie zachwytem
14  1876  |          żałowałem, że głuchy~Głaz nic powiedzieć nie może...~Mówiły
15  1876  |    szafirowych~Szliśmy, nie mówiąc nic - a mnie się wydało,~Żem
16  1876  |           duch mój łamał skrzydła,~Nic mogłem niebios przejednać
17  1876  |      rozleci~I nie zostawi dla was nic po sobie,~Co byście mogli
18  1876  |       smutno i błogo.~ ~Nad litość nic nie ma na ziemi świętszego,~
19  1876  |           i wstydzie chce płakać - nic zdoła;~Cóż będzie nieszczęsna
20  1876  |         dziewicy~ ~Zasnęła cicho i nic jej nie zbudzi:~Ani płacz
21  1876  |            stanie,~Zasnęła cicho i nic jej nie zbudzi.~ ~Na zawsze
22 SenGrob|          wśród mogilnej burzy?~Ale nic - jedno, wielkie, uroczyste,~
23 SenGrob|            ręka nocy zetrze.~Zrazu nic widzieć nie mogłem olśniony;~
24 SenGrob|   ludzkości zapleśniałe serce,~Czy nic - prócz pleśni - więcej
25 SenGrob|              prócz pleśni - więcej nic pokaże.~W takiej szalonej
26 SenGrob|           w serca płynie,~By się o nic nie troszczyć i o nic nie
27 SenGrob|            o nic nie troszczyć i o nic nie pytać,~Ale wszystko
28 SenGrob|            w polskie serca, której nic nie zmieni,~Niechaj będzie
29 SenGrob|          nasze wypali i znuży,~ ~I nic nie zdoła podnieść go istotnie -~
30 SenGrob|           I żywych natchnień złota nić~Przewiąze prawdy zdobyte -~
31 SenGrob|           młodu,~Jak gdyby w życiu nic się nie zmieniło -~I cała
32 SenGrob|       jeszcze ujrzeć żądał.~ ~Lecz nic nie było słychać - prócz
33 SenGrob|            w dźwięk i ucieleśni;~I nic nie widać - prócz tej gry
34 AlbumP |              Już leżysz w trumnie,~Nic cię nie wzruszy -~Nie spojrzysz
35 AlbumP |           nie cofniecie życia fal!~Nic skargi nie pomogą -~Bezsilne
36 AlbumP |          Na początku~ ~Na początku nic nie było...~Tylko przestrzeń
37 Tatrach|         życia i jego boleści.~Więc nic dziwnego, że nad wszystkie
38 Tatrach|       wkoło śnieżne ścieki gór,~Na nić swą czarne nawiązuje stawy~
39 Tatrach|         się w równinę.~ ~Nie widać nic - błękitów tło~I całe widnokręgi~
40 Tatrach|           pokoleń nadzieje?~ ~Nie! nic nie zginie z uczuć przędzy
41 Tatrach|         czyśćcowych płomieni.~ ~My nic dla szczęścia swego, nic
42 Tatrach|           nic dla szczęścia swego, nic dla siebie~Nie pragniem -
43 NadGleb|     istnienia odblask nie zagości;~Nic się nie zmienia, nie drga,
44 NadGleb|           nie drga, nie posuwa~ ~I nic nie mierzy tej pustej wieczności -~
45 NadGleb|        przyszłych istnień z siebie nić wysnuwa.~1894~
46 NadGleb|         Doskonałych tych towarów -~Nic im nie brak... oprócz życia~
47 Kwiaty |         drżysz~I zamykasz oczy?"~ ~Nic nie rzekła, lecz z westchnieniem~
48 Kwiaty |         ujrzę zatem!...~I ostatnia nić,~Co wiązała mnie ze światem,~
49 Kwiaty |    skończył sen milutki~I ostatnia nić...~Zwiędły kwiatek niezabudki~
50 Kwiaty |           usta różane całował,~Tom nic nie pragnął i nic nie żałował -~
51 Kwiaty |     całował,~Tom nic nie pragnął i nic nie żałował -~I dziś drżę
52 Kwiaty |           wyglądam, daremnie!~Dziś nic mi spokoju nie skłóci;~Ja
53 Kwiaty |      związani ze ziemią łańcuchem,~Nic nie wiemy, gdzie płyniemy
54 Kwiaty |      własność,~I być pewną, że się nic nie zmieni~W blasku naszych