Part

 1  1876  |     wyjdzie wybladła i krwawa.~Co by ach! na to Afrodytę rzekła,~
 2  1876  |           wykrzyknikiem...~Pewnie by pierś swą zasłoniła twardą~
 3  1876  |         Chcemy tych natchnień, co by w życia zdroju~Ukazywały
 4  1876  |         nową piękną stronę,~Które by naprzód biegły w każdym
 5  1876  |      serca słabe lub zmęczone,~Co by rzeźbiły w klasycznym spokoju~
 6  1876  |          przyjemna i łatwa,~Którą by mogła zawsze, w każdej chwili,~
 7  1876  |           będzie dobrym winem,~Co by nas mogło zagrzewać w starości,~
 8  1876  |       jaki sztandar wielki,~Który by porwał małoduszne zgraje?~
 9  1876  |    Kiszotem błądzić po manowcach,~By kruszyć kopie na spłoszonych
10  1876  |        bawić się w miłostki.~Któż by wyliczył ich wszystkie zalety?~
11  1876  |         kłamie.~ ~Trudno wymagać, by na takiej roli~Wytrysła
12  1876  |          róż,~Z pragnienia umrzeć by trzeba,~Ich ogień wstrząsa
13  1876  |        mogą.~ ~Nie ma boleści, co by mnie trwożyła,~Bo dzisiaj
14  1876  |      Wzywałem milczące otchłanie,~By łona zawarły nade mną. -~ ~
15  1876  |   niesfornego rumaka przed bitwą,~By zwyciężonym powrócić z wyłomu,~
16  1876  |         trocha,~Bo o czymże można by innym?~Wszak każda dziewczyna,
17  1876  |        mówił: "Ty jesteś wybraną,~By nowe ukazać mi życie~I duszę
18  1876  |      marzeniu -~I uciec, i zostać by chciała,~Aż wreszcie uległa
19  1876  |      serca trzeba mi na ziemi!~Co by przy moim miłością zadrżało,~
20  1876  |           i rąk białych dwoje!~Co by mi oczy zasłoniły moje,~
21 SenGrob|         płomień nie wybuchnie,~Co by mi wskazał grobów tajne
22 SenGrob| zapłodnień, zgnilizn i kałuży,~Co by przeznaczeń złamawszy zapory,~
23 SenGrob|         splamiwszy smętną -~Wart, by go zdeptał praw skrzywdzonych
24 SenGrob|        torów nigdy nie wykraczać,~By nieomylnej doczekać wygranej!~
25 SenGrob|     trzodę przez płomienie żrące,~By nie uciekły na dno swego
26 SenGrob|  powstrzymać słońce na zachodzie,~By przyszłość w swoje uchwycić
27 SenGrob|     znalazł się Tezeusz drugi,~Co by odszukał labiryntu wątek~
28 SenGrob|           rapsodu początek -~Może by jeszcze było stworzyć z
29 SenGrob|          miłość dziewczyny,~Więc, by ukarać niewierną,~Usiadłem
30 SenGrob|        stańmy się czynną,~Bacząc, by w stronę nas inną~Nie uniósł
31 SenGrob|          było przelotnego błysku,~By ten węzeł jedności, co nigdy
32 SenGrob|         co z serc w serca płynie,~By się o nic nie troszczyć
33 SenGrob|       należy dać im moc i zbroję,~By z kraju marzeń przeszły
34 AlbumP |         tęsknoty cichej i żałoby,~By wieńczyć śpiące ruiny i
35 AlbumP |          Duchy nowych mężów lecą,~By wyprosić światła nieco~Na
36 Tatrach|          zwalone bryły granitowe,~By obrać sobie ciche na noc
37 Tatrach|       ludziom potrzeba~Piąć się - by wyjrzeć oczami do nieba.~ ~
38 Tatrach|           dół z skalistego żebra,~By gdzie w szczelinie czas
39 Tatrach|         olbrzym i dobiera kluczy,~By otworzyć na wpół dzikie
40 Tatrach|           zobaczy,~Biorącą berło, by rządzić wszechwładnie,~I
41 Tatrach|       jadem zbroi węże i padalce,~By zwyciężały w strasznej o
42 Tatrach|         mniej od dawnej chwiejną,~By na niej znowu budować kolejno.~ ~
43 Tatrach|       doszukać się broni,~Z którą by mogło przyszłe staczać boje -~
44 NadGleb|         głębi walką wre namiętną,~By się wydobyć, kiedy je oświeci~
45 NadGleb|        czasem pieści.~ ~Wprawdzie by nas żywiła szczodrzej polska
46 NadGleb|         polska gleba,~A plon nasz by nie poszedł na pastwę płomieni,~
47 NadGleb|        nad przyszłością naszą noc by zaszła głucha~I naród cały
48 NadGleb|          Okręciła swój postronek,~By zgiąć bytu żądzę dziką~Przed