Part

 1  1876  |       szkoły wychodząca dziatwa;~Ten jeszcze Heinem nie jest,
 2  1876  |       swe skręty potworne;~Znamy ten obłęd, co nas z wolna trawi~
 3  1876  |      niebezpieczeństwem,~Gdy kto ten wyraz powie z cichym jękiem,~
 4  1876  |       nikt ręką swą nie sięga~Po ten skarb w lutni ukryty ojczystej;~
 5  1876  |     nazywa dziś rozumem stanu.~ ~Ten rozum stanu -wynalazek złoty!~
 6  1876  |       Kiedy słońce już nisko,~To ten powrót piosnki starej~Może
 7  1876  |           Gdy biegła witać świat ten dla niej nowy~Żądzą miłości,
 8  1876  |      obojętnym zostać?~I widzieć ten sen i to kwiatów łoże,~Na
 9  1876  |     aniołów.~ ~Czy pomnisz dzień ten omamień bez trwogi,~W którym
10  1876  |             Jeżeli pomnisz dzień ten i wyrazy,~Które się lały
11  1876  |     ciekawy.~ ~A jednak, mimo że ten ból, ta praca,~W której
12 SenGrob|          rozpierzchnięty.~Lecz i ten koniec nawet, pełen wdzięku~
13 SenGrob|         Więc znów ujrzałem świat ten tyle wdzięczny!~W harmonii,
14 SenGrob|  zgadując niewyraźne chęci,~Duch ten swój oddech w ludzkie ubrał
15 SenGrob|   wprzęga!~Chodź za mną! W świat ten gnijący i chory,~Przez drogi
16 SenGrob|      życie,~Któremu niańczy grób ten jak kołyska,~Nim niemowlęce
17 SenGrob|        Bogu czynionej przysięgi.~Ten więc przede mną wielki potępieniec,~
18 SenGrob|          przejmował mię wstrętem~Ten trupi zastęp bez głowy i
19 SenGrob|      wraz z nią złorzeczę?~Świat ten tak dziwny! I ludzie się
20 SenGrob|         i wieczystej.~Lecz świat ten dziwny! - Zrzuca szaty wdowie,~
21 SenGrob|   jeszcze nie przestał szlochać,~Ten pewnie z własnej swej winy~
22 SenGrob|     ginie! bez łzy, oklasku,~Jak ten gladiator w arenie,~Co upadł
23 SenGrob|      było przelotnego błysku,~By ten węzeł jedności, co nigdy
24 SenGrob|          myśl o miłości!~Dla nas ten owoc nigdy nie dojrzewa,~
25 SenGrob|       godną polskiego tułacza.~ ~Ten wieniec ci podano nieraz,
26 SenGrob|       obudził wspomnienia i mary~Ten głos dwóch starców w nieustannej
27 AlbumP |      mgły ciemne i zwaliska,~I w ten życia wieczór szary~Rzuca
28 AlbumP |     rycerz, co walczył dla niej,~Ten męstwo swe przeceniał -~
29 Tatrach|       zawsze czuć pod nogą swoją~Ten grunt, na którym kształty
30 Tatrach|          niepewny~Oświetla obraz ten -~Ludzie w zadumie rzewnej~
31 Tatrach|     dziejów karty świeże.~ ~Żyje ten naród, co prawdziwą~Zasługę
32 Tatrach|  wszystkich ludów.~ ~Niech dzień ten przyszłość nam zapowie,~
33 Tatrach|          usuwa w ciszę i w cień,~Ten się do żywych nie liczy.~ ~
34 Tatrach|     Podległa duchów potrzebie.~A ten zwycięzcą - kto drugim da~
35 Tatrach|        żywota pogardę.~ ~Jeszcze ten łańcuch duszącej niewoli~
36 NadGleb|        biedni za prawdę bierzemy~Ten głuchy oddźwięk własnej
37 NadGleb|        bytów chwilowych ogniska,~Ten cały ogrom, za którego krańce~ ~
38 NadGleb|       narodów przewodnie -~Dzień ten jest klęską dobrego anioła,~
39 NadGleb|         rodu duszę tajemniczą.~ ~Ten wzajemności twardy obowiązek,~
40 NadGleb| rozpoznasz twórcze ich zamysły~I ten ich związek z dobrem świata
41 NadGleb|         celu i o celu myślę -~Bo ten się wiąże z mym pojęciem
42 Kwiaty |    mówiłeś, że me oczy~Jasne jak ten kwiat,~Gdy się po nich łezka
43 Kwiaty |         Bierz więc łzawy kwiatek ten,~Pomnij na me oczy.~ ~Kiedy
44 Kwiaty |      oczy moje piękniejsze~Niźli ten kwiatek niebieski,~Że chce
45 Kwiaty |       ogniem w żyłach pali,~Chcę ten obraz pieścić wiecznie...~
46 Kwiaty |         napój szczęścia odpycha,~Ten nie ma prawa się skarżyćl"~