Part

 1  1876  |          tarza w błocie.~ ~Chcemy tej zgody, harmonii i ciszy,~
 2  1876  |      otchłań zwątpień mroczną~Dla tej niewdzięcznej Maryni lub
 3  1876  |            Nikt się nie zwraca do tej karmicielki,~Co sercom ludzkim
 4  1876  |      więcej znaleźć?... Sława?... tej nie mamy,~Wszyscy mniej
 5  1876  |        czym są teraz, nie wzniecą tej walki,~Co się toczyła koło
 6  1876  |       szumiących śpiewem lasków~I tej świeżej łąk zieleni;~ ~Prócz
 7  1876  |     zbroję w ogniu hartowaną.~ ~W tej zbroi - przejdę przez świat
 8  1876  |          zielenią -~ ~To piosenki tej przybycie~I jej tchnienie
 9  1876  |         Sennej natury.~ ~Śpiewają tej biednej ziemi,~Co wiecznie
10  1876  | nadbrzeżną skałą.~ ~Nie żałowałem tej zmiany,~Żem skałą, a nie
11  1876  |      potokiem,~Wiedz, że wciąż do tej zielonej oazy~Wybiegam sercem
12  1876  |     odświeżę,~A gdy upoję miłości tej wonią,~Znowu zaczynam kochać
13  1876  |         do pustego domu.~ ~Ach! w tej bezbrzeżnej pustyni dla
14  1876  |         lądu próżnego lamentu,~Od tej przyszłości, którą robak
15  1876  |          się w trawie;~Tak dobrze tej cichej rodzinie!~Nie myśli
16  1876  |        się ćmi i wichrzy~W prochu tej ziemi, jak owad najlichszy,~
17  1876  |        strumień nieprzebrany,~Ani tej walki, co trwa życiem całem~
18 SenGrob|       Zniknionej ziemi, ani wśród tej drogi,~Do zatracenia podobnej
19 SenGrob|       powierzchni bez szczętów.~W tej niezmierzonej ciemności
20 SenGrob|      chmura ciemniejsza otoczy,~Z tej chmury skrzydeł wynurzy
21 SenGrob|        promieniem.~I pełno było w tej obłocznej szacie~Zaledwie
22 SenGrob|           stanął świat umarły -~W tej sybillicznej nocy zatracenia~
23 SenGrob|    ciągłych bojów i oczyszczeń~Do tej anielskiej ojczyzny wszech
24 SenGrob|               Życzę snu dobrego~I tej odwagi, co zdrajcom przystoi...~
25 SenGrob|           ślizgając się pianie,~W tej przeszłością szumiącej zatoce.~ ~
26 SenGrob|           ziemi~Złe mu w gościnie tej było -~Miał serca, serca
27 SenGrob|   arabeski.~ ~Wydarł się wreszcie tej widzeń ponęcie,~Co pieszcząc
28 SenGrob|           I nic nie widać - prócz tej gry znikomej~Drżącego światła
29 AlbumP |        nimfy wtórzyły z uśmiechem~Tej pieśni.~ ~Przeszły wieki
30 Tatrach|       skał osiada.~ ~A spod sinej tej zasłony~Świat przegląda
31 Tatrach|     promieniu.~Cisza - a jednak w tej pozornej ciszy~Wsłuchane
32 Tatrach|         poddać, jako drobny atom,~Tej twórczej myśli, co przewodzi
33 Tatrach|          Nagą, dziewiczą piękność tej natury,~Nie zeszpeconą mdłych
34 Tatrach|         bowiem widmo nie przyswoi~Tej wyniesionej pod niebo pustelni,~
35 Tatrach|          niwy.~ ~Raczej czuje dla tej biednej rzeszy~Wielką litość
36 Tatrach|    człowieka,~Co z przerażeniem w tej podziemnej ciszy~Zamierający
37 Tatrach|       przyszłe staczać boje -~A w tej pogoni - stopą nieoględną~
38 NadGleb|         posuwa~ ~I nic nie mierzy tej pustej wieczności -~Tylko
39 NadGleb|           się kołyską.~ ~Zawsze z tej samej życiodajnej strugi~
40 NadGleb|          domem.~ ~Jako cząsteczka tej wielkiej potęgi,~Co się
41 Kwiaty |          Stokrotki~I~Jakże żałuję tej szczęśliwej pory,~Kiedy
42 Kwiaty |       myślę już więcej o sławie~W tej biednej izdebce pod dachem,~
43 Kwiaty |         mnie tak ciekawie.~ ~Spod tej rzęsy, co ocienia~Piękniej
44 Kwiaty |    króluje na świecie.~Śpiewała o tej młodzieży,~Co się dziś bawi