Part

 1  1876  |        będzie dobrym winem,~Co by nas mogło zagrzewać w starości,~
 2  1876  |        Znamy swą niemoc, węża, co nas dławi~I opasuje w swe skręty
 3  1876  |     potworne;~Znamy ten obłęd, co nas z wolna trawi~I z piersi
 4  1876  |          przekleństwo:~Otaczające nas dziś społeczeństwo!~ ~Jego
 5  1876  |          się i umierać...~ ~Jeśli nas teraz potępić pragniecie,~
 6  1876  |     zwierzeń, wyznań żadnych,~Nic nas z sobą nie łączyło~Prócz
 7  1876  |    zwracam bladą~I przez dzielący nas przeszłości cmentarz~Rzucam
 8 SenGrob|     słucha.~Nie wierzcie temu, że nas teraz dzieli~Nie zapełniona
 9 SenGrob|      labiryntu wątek~I spłacił za nas zaciągnięte długi,~I dał
10 SenGrob|          słońca kapłany~Pytać się nas, co robim w popiele~I czy
11 SenGrob|     Trzyma księżyc nad głową;~Gdy nas ujrzy, pomyśli,~Że Niobidy
12 SenGrob|       czynną,~Bacząc, by w stronę nas inną~Nie uniósł prąd.~ ~
13 SenGrob|          twarzą lub czynem,~Niech nas duch jeden owionie,~Niech
14 SenGrob|         miłością w łonie~I złączy nas!~ ~Bo miłość ta, która płynie~
15 SenGrob|           Męczeński ród.~Niech od nas pociechę czerpią,~Nadzieję
16 SenGrob|           miłość do jednego skupi nas ogniska,~Gdzie przechowując
17 SenGrob|      stanowimy naród.~ ~Połączyła nas dziwna braterstwa potęga,~
18 SenGrob|           Nie myśl o miłości!~Dla nas ten owoc nigdy nie dojrzewa,~
19 SenGrob|           J. I. Kraszewskiemu~ ~U nas - gdzie przodownikom narodowej
20 SenGrob|          żywota jedyną nagrodą,~U nas - gdzie oni idą kornie jak
21 SenGrob|      zatruty owoc nienawiści,~ ~U nas nie znajdzie lauru dla uczczenia
22 SenGrob| przechowywać ideałów czystość;~Do nas należy dać im moc i zbroję,~
23 SenGrob|     miecza,~Zmalały pieśni pośród nas,~I pierś zmalała człowiecza!~ ~
24 AlbumP |             Przestrzeń przegradza nas głucha,~Wieczyste ciężkie
25 AlbumP |         co innych przybliża...~Bo nas rozdziela na wieki~Znak
26 Tatrach|         dobra karmicielko!~Żywisz nas hojnie przy swej piersi
27 Tatrach|         Dobra piastunko! trzymasz nas tak mocno~Na swojej piersi,
28 Tatrach|        świeży zasób siły,~Każdy z nas musi w walce, którą toczy,~
29 Tatrach|           myśleć o noclegu,~Zanim nas zdradne ciemności zaskoczą~
30 Tatrach|     dawnej przodków chwały,~Które nas czarem swoim upajały.~ ~
31 Tatrach|           albo pangermanii.~ ~I u nas przyszło nowe pokolenie,~
32 NadGleb|         bytu falo ty ruchliwa,~Co nas unosisz po wszechświata
33 NadGleb|           otchłań poty milczeniem nas drażni,~Póki nas w mrok
34 NadGleb|       milczeniem nas drażni,~Póki nas w mrok swój nie wciągnie
35 NadGleb|                           V~ ~Gdy nas ciemności otaczają wszędzie,~
36 NadGleb|          co pragnienie gasi;~Żywi nas zasób pracy plemion długiej,~ ~
37 NadGleb|       chowa,~ ~I konieczności, co nas wszystkich łamie,~Ludzkiej
38 NadGleb|     czasem pieści.~ ~Wprawdzie by nas żywiła szczodrzej polska
39 Kwiaty |           światem uwieczni.~ ~Los nas może na zawsze rozłączyć,~
40 Kwiaty |         sobą,~Takie lilie znów po nas wy kwitną,~Naszych losów
41 Kwiaty |       patrząc się pogodne,~Będą o nas marzyć lilie wodne".~1869~