Part

 1  1876  |       swą nie dotknie.~ ~Zawsze ach ona! z tą twarzyczką cudną~
 2  1876  |        wybladła i krwawa.~Co by ach! na to Afrodytę rzekła,~
 3  1876  |    wzgardę albo litość.~Trudno, ach! żądać dziś Anakreona,~Kiedy
 4  1876  |     kocham!~ ~Ja ciebie kocham! Ach, te słowa~Tak dziwnie w
 5  1876  |         nie zwodzi złudzeń moc?~Ach nie! bo jasną widzę zorzę~
 6  1876  |                                 Ach, powiedz!~ ~Ach, powiedz,
 7  1876  |                 Ach, powiedz!~ ~Ach, powiedz, powiedz! jaki
 8  1876  |    Zburzyła promienne światy?~ ~Ach, wobec ciebie nie ma nic!~
 9  1876  |     wiosnę.~ ~Jeśli piosnki są, ach! tylko~Własnym cieniem człowieka,~
10  1876  |     płyną w słońca blask złoty,~Ach, one mi się być zdają~Skrzydłami
11  1876  |                   Wspomnienie~ ~Ach, tam! gdzie pierwsza witała
12  1876  |      piersi mej tuliło drżącej?~Ach! tak daleko już i ach, tak
13  1876  |  drżącej?~Ach! tak daleko już i ach, tak blisko!...~Odchodzi
14  1876  |        hańbę do pustego domu.~ ~Ach! w tej bezbrzeżnej pustyni
15  1876  |    Pomimo gorzkich prób~Zawsze, ach! dobrym bądź!~Z miłością
16  1876  |       smętne,~Że odejść byłoby, ach! grzechem.~ ~Słyszała, jak
17  1876  | pogrążyć zachwycie.~ ~Ty jedna! ach! możesz, na ziemi ty jedna!~
18  1876  |     Gdybym był młodszy!~Piłbym, ach, wtenczas nie wino,~Lecz
19  1876  |                                 Ach, jak mi smutno!~ ~Ach, jak
20  1876  |           Ach, jak mi smutno!~ ~Ach, jak mi smutno! Mój anioł
21  1876  |   zwrócił~Zabrany marzeń kwiat.~Ach, jak mi smutno! Cień mnie
22  1876  |         nim niewidzialna ręka -~Ach, jak mi smutno!~22 grudzień
23  1876  |         rynku;~W objęcia padł: "Ach, przyjacielu o~Zawołał -
24 SenGrob|    jeszcze, nim na wieki zasnę,~Ach! dozwoliły mi anioły złote,~
25 SenGrob|    kwitnąc w ręku Boga.~Prawdą, ach! dla mnie, co powtarzam
26 SenGrob|      wyjścia już na wieki całe?~Ach! nie na takim spoczywać
27 SenGrob|        niebem gardzące wyjątki.~Ach! wobec niego korząc się -
28 SenGrob|        pochować.~ ~Bywały lata, ach! krwawsze,~Z rozpaczy jękiem
29 AlbumP |         was.~ ~Nie wzdychajcie, ach, przedwcześnie~Do skwarnego
30 Tatrach|    sobie ludzką dolę,~W której, ach nieraz, wszystkie dobre
31 Tatrach|  pogodne jak dawniej błękity.~ ~Ach! tak samo na drogach żywota:~
32 Tatrach|       Wincentego Pola~ ~Ciebie, ach, duchy zawiodły łaskawe~
33 Kwiaty |     Snułem blaski złote.~ ~Raz, ach! śniłem sen proroczy,~Że
34 Kwiaty |    przerażeniem~I wróżyłem źle;~Ach, myślałem, ona to~Przyszła
35 Kwiaty |         Odwróciła swoje twarz -~Ach!... to była ona!~ ~Wkrótce
36 Kwiaty |           Nie widzieć więcej... ach! trudno;~Wiem, że mnie samej
37 Kwiaty |        wspomnę...~ ~II~Później, ach, wiele kwiatów egzotycznych~
38 Kwiaty |                          Róża~ ~Ach ta róża! ach ta róża!~Co
39 Kwiaty |             Róża~ ~Ach ta róża! ach ta róża!~Co się w twoje
40 Kwiaty |      śmiechu srebrnego kaskada,~Ach, nieraz! z owego pokoju~
41 Kwiaty |    Cisza mnie gniewa i smuci.~ ~Ach! teraz już puste okienko!~