Part

 1  1876  |       jasnych zdrojów,~Z których serce zachwyt piło,~Prócz pierwiosnków
 2  1876  |     słowa przy mnie pozostały,~A serce zbiegło i nie chce powrócić.~ ~
 3  1876  |     Pajęcza zerwie się przędza -~Serce chwil jasnych w locie nie
 4  1876  |          Nie pójdą dalej!~ ~Lecz serce, serce człowieka,~Wciąż
 5  1876  |       pójdą dalej!~ ~Lecz serce, serce człowieka,~Wciąż w nieskończoność
 6  1876  |  niebiańskiej kochanki~Widmo, co serce jak lutnię rozdźwięczy,~
 7  1876  |    powstanie popiołów~To opętane serce przez aniołów.~ ~Czy pomnisz
 8  1876  |         się nie kusić,~Milczeć i serce do milczenia zmusić.~ ~Do
 9  1876  |          Niż gorycz moje w twoje serce sączyć!~ ~Tak więc odchodzę,
10  1876  |         ucieleśnić!~Więc chociaż serce jak wulkan wybucha,~Samotne
11  1876  |    wieczystych.~ ~Więc czuje: że serce wyrywa się z łona,~Że nadmiar
12  1876  |      otacza,~Posępny grobu cień;~Serce się jeszcze zrywa i rozpacza,~
13  1876  |    ludzką ranę~Przejmując na swe serce skołatane;~Trzeba im chodzić
14  1876  |         kraj przyszłości mglisty~Serce człowieka i duszę artysty.~
15 SenGrob|     sierocą i łzawą~Patrzeć, czy serce dziecięcia nie pęknie;~A
16 SenGrob|           I pod twe stopy rzucić serce własne.~Wy, cienie, w jasną
17 SenGrob|        wszystkie ciosy mieć znów serce młode,~I walcząc przeciw
18 SenGrob|          w ludzkości zapleśniałe serce,~Czy nic - prócz pleśni -
19 SenGrob|      zardzewiałej zbroi,~Któremu serce trza odjąć i głowę,~Aby
20 SenGrob|  doprowadź;~Racz się zlitować!~ ~Serce me zwiędło jak marny~Liść;~
21 SenGrob|    młodzieńczych lat~Wstępować w serce zaczyna.~ ~Zaledwie wypróżnię
22 SenGrob|          wśród bezpłodnej burzy,~Serce się nasze wypali i znuży,~ ~
23 SenGrob|          w kobiecie -~Lecz ta mu serce rozdarła,~A bracia? - ci
24 SenGrob|     widzeń ponęcie,~Co pieszcząc serce, krwawi je zarazem,~Zwrócił
25 AlbumP |      wszystko pierzchło, znikło,~Serce kochać nie odwykło,~I młodzieńczych
26 AlbumP |   miłością na pierś kładę;~A gdy serce drży boleśniej,~To przerabiam
27 AlbumP |        słowo.~ ~Wszystko, o czym serce śniło,~Wszystko, o czym
28 AlbumP |      będzie innym szumiał~I inne serce poił swą słodyczą.~25 listopad
29 Tatrach|           Jakaś rozkosz spływa w serce,~Powiew szczęścia i swobody.~ ~
30 Tatrach|        ciupagi i pałki~Więcej mi serce rozgrzać były zdolne~Niż
31 Tatrach|          otworzyć na wpół dzikie serce;~Tak jak w baśni: swych
32 Tatrach| wciskając się oczy,~Widomą grozą serce me otoczy.~ ~Za to mnie
33 Tatrach|          wasz lodem spada nam na serce -~My błogosławim wam, rycerze
34 NadGleb|     dziennym gwarze.~ ~Na próżno serce chce zatrzymać w głębi -~
35 Kwiaty |          Popędziłem jak szalony,~Serce łamał ból...~Gdym się zbliżał
36 Kwiaty |      rachował,~Bom miał rozkoszą serce nieprzytomne;~ ~I kiedym
37 Kwiaty |          złudzeniem.~ ~Bez niego serce powoli zamiera~I z ideałów
38 Kwiaty |  dziewczynę,~Co jak powój w jego serce wrosła,~I porzucał słoneczną
39 Kwiaty |       serdeczne ogniwa,~Czuł, że serce z swej piersi wydziera~I
40 Kwiaty |    smutnymi oczyma:~- "Patrz, me serce omdlewa mi w łonie,~Łez