Part

 1  1876  | wawrzynem wieńczone,~I podnosiły wszystkie ludzkie cele,~Zdrowe pragnienia
 2  1876  |      mgły wieczorne,~Ale uznając wszystkie nasze winy,~Chcemy wam złego
 3  1876  |      cudownym mleku,~Zbrojnego w wszystkie bohaterskie cnoty;~Potrzeba
 4  1876  |   miłostki.~Któż by wyliczył ich wszystkie zalety?~Jednej im tylko
 5  1876  |         kwiaty! im wolno wyrazić~Wszystkie pragnienia i smutki, i trwogi;~ ~
 6  1876  |         jakie słowo rzucić,~Więc wszystkie słowa przy mnie pozostały,~
 7  1876  |     światów ruinie.~ ~Olśniewasz wszystkie światy trzy~Białością swojego
 8  1876  |          nosi ziemskie miano,~On wszystkie burze na zawsze uciszy~I
 9  1876  |         zagładzi na ziemi,~Niech wszystkie dnie moje odwoła,~Niepamięć
10  1876  |        jarzmie, bez wytchnienia,~Wszystkie łzy, skargi, krzywdy i cierpienia~
11  1876  |         Odczuć w swych piersiach wszystkie ziemskie burze,~I dyszeć
12  1876  |          ginąć z nimi razem...~I wszystkie piękne widma, co się roją,~
13 SenGrob|         braci i rodaków.~I naraz wszystkie głosy utrapienia~Podziemia
14 SenGrob|          Ciał rumowiskiem wzięła wszystkie tony~I urąganiem, męczarnią
15 SenGrob|        poczyna świt bliski; -~Bo wszystkie naraz zerwały się lotem,,~
16 SenGrob|      ubarwionej szaty,~Aż znikły wszystkie pod dymu namiotem.~I tylko
17 SenGrob|      lawiny, skał kępy~Stopniały wszystkie w nieskończoność ciemną -~
18 SenGrob|       zlewają się tony,~Zanim je wszystkie ręka nocy zetrze.~Zrazu
19 SenGrob|       wyrzec narzuconej roli,~Na wszystkie ciosy mieć znów serce młode,~
20 SenGrob|      każdym powiewem,~Miotany na wszystkie strony~Miłością, bólem i
21 SenGrob|          siejąc ziarno myśli, za wszystkie korzyści~Zbierać muszą zatruty
22 AlbumP |      miał ginąć z pragnienia,~Że wszystkie źródła wyschły już bijące! -~
23 Tatrach|       uczuć świeże.~ ~Ty jej swe wszystkie skarby zgromadzone~Rzucasz
24 Tatrach|        Więc nic dziwnego, że nad wszystkie inne~Musi ukochać zagony
25 Tatrach|         serca skrytem,~Gdy pijąc wszystkie blaski, źrenica pobożna~ ~
26 Tatrach|      dolę,~W której, ach nieraz, wszystkie dobre chęci~W zaklętym muszą
27 Tatrach|          głazów łoskot głuchy,~I wszystkie świata na wpółsenne ruchy.~
28 Tatrach|   przestrzeń nieskończoną,~Gdzie wszystkie pieśni zdążają i toną,~I
29 Tatrach|       okiem spoglądać górala,~Co wszystkie wierchy rozpoznaje z dala.~ ~
30 Tatrach|         rozgrzać były zdolne~Niż wszystkie gnomy, ondyny, rusałki,~
31 Tatrach|        mych myślach się kręci,~I wszystkie twoje starania i prace~We
32 Tatrach|       się i wdzięczy,~Pożyczając wszystkie barwy tęczy.~ ~Dla niej
33 Tatrach|  rozsyłać śpieszy.~Spod stóp jej wszystkie uczucia wy kwitną,~Zdobiąc
34 Tatrach|   poniżeniem i hańbą ojczyzny.~I wszystkie serca zbroiły się harde~
35 NadGleb|                         XIV~ ~Po wszystkie czasy, przez obszar daleki,~
36 NadGleb|        wszędzie...~Może ogarniać wszystkie widnokręgi,~ ~Odczuć się
37 NadGleb|    pokoleń wysiłek,~ ~Strawiwszy wszystkie żywotniejsze soki,~A w spadku
38 Kwiaty |           Nadszedł smutku dzień;~Wszystkie moje ideały~Pierzchły jako
39 Kwiaty |         postać cudną,~I odsłania wszystkie wdzięki...~Bo fantazję wstrzymać