Part

 1  1876  |          dziewczątka.~ ~Dosyć już mamy tych rozkoszy dreszczów~I tych
 2  1876  |              tych rozkoszy dreszczów~I tych uśmiechów niby ironicznych,~
 3  1876  |           demonicznych;~Dosyć już mamy tych łabędzich wieszczów,~Którzy
 4  1876  |               w bólach ustawicznych,~I tych ubóstwień, rozanieleń, szataństw,~
 5  1876  |       pierwszym jest warunkiem,~Chcemy tych dźwięków, które każdy słyszy~
 6  1876  |               się cały kręci.~ ~Chcemy tych natchnień, co by w życia
 7  1876  |           szumem.~ ~Straszno nam strun tych dotykać natchnionych,~Co
 8  1876  |              Straszno nam stanąć wobec tych zniknionych,~Rozrzucających
 9  1876  |                Potrzeba było dla niego tych czasów,~W których lud cały
10  1876  |            Pieśni erotyczne?~Ale i dla tych braknie w świecie wzorów,~
11  1876  |              marzeń zdradnych;~ ~Prócz tych woni, barw i blasków~Unoszących
12  1876  |           świeżej łąk zieleni;~ ~Prócz tych kaskad i potoków~Zraszających
13  1876  |               słodkich czarów;~ ~Prócz tych wspólnych, jasnych zdrojów,~
14  1876  |         zmienia,~Zakwita szczęściem od tych słów,~I tak jak w pierwszych
15  1876  |            piję...~ ~A gdy się zdrojem tych wspomnień odświeżę,~A gdy
16  1876  |                Minosem~Zawarli wyrok w tych słowach:~"Idź jeszcze na
17  1876  |            promieniu?~Skąd płynie fala tych uczuć obfita,~Co go rwie
18  1876  |            współczujących świadków~Dla tych porażek, zwątpień i upadków,~
19  1876  |               skrzydła i lot łamie.~O! tych wewnętrznych konań ponad
20 SenGrob|           niezręczny -~I otrząśnięty z tych łez, które wiszą~Nad ziemskich
21 SenGrob|                matka, przybędę~Słuchać tych żalów, których nikt nie
22 SenGrob|               grobach rosną,~A zatem z tych winogradów~Ożywiam wenę
23 SenGrob|           oddajem~Przyszłości kwiat.~ ~Tych naszych braci, co cierpią,~
24 SenGrob|           Józefa P...~ ~Byłeś jednym z tych ludzi nielicznego koła,~
25 SenGrob|             życia leniwo się toczy~Dla tych, co sztandar walki chcą
26 SenGrob|           zarazem słowem pożegnania~Od tych, co Was kochają jak bracia
27 SenGrob|               nie było słychać - prócz tych szmerów,~Co się być zdają
28 Tatrach|          państwie nieruchomem.~Geniusz tych wyżyn, surowy i groźny,~
29 Tatrach|            Odpowiedniego miejsca wśród tych wyżyn -~Wielka symfonia
30 Tatrach|           mienie - wydrą wypadki!~ ~Do tych należy jutrzejszy dzień,~
31 Tatrach|            grzeszniejsza skrucha,~Bunt tych, co widząc malejące już
32 NadGleb|      wskrzeszać bieg minionej chwili~I tych, co z nami wspólnym życiem
33 NadGleb|                prawa cię wywłaszczą,~A tych nie zwalczysz żadną ziemską
34 NadGleb|             jest do zbycia~Doskonałych tych towarów -~Nic im nie brak...
35 Kwiaty |                porzuć morze,~Wracaj do tych pól.~Ja jak teraz moje skroń~
36 Kwiaty |                     A przecież żaden z tych kwiatów rozlicznych~Wspomnieniem
37 Kwiaty |               mnie teraz nie goni,~I z tych postaci wzniosłych, eterycznych,~
38 Kwiaty |            serca truciznę nam sączyć -~Tych chwil szczęścia on jednak
39 Kwiaty | Czarodziejskich raj powieści.~ ~Ale na tych skarbach wróżka~Położyła