Part

 1  1876  |         pleśnią i szyderstwem,~A nad nim klęczy postać jezuity,~Co
 2  1876  |          płaszcz nieprzemakalny;~Pod nim bezpiecznie można szydzić
 3  1876  |               I zbudzić kwiaty, co w nim śpią?~ ~Miałbym w miłości
 4  1876  |           zbyt długo!~ ~Lecz bierz z nim ślub i kochaj znowu,~Dopóki
 5  1876  |      grobowców przywyknąć milczenia,~Nim znajdzie w prochach ciszę
 6  1876  |           dwa stracone duchy!~ ~Lecz nim utoniem w niepamięci fali~
 7  1876  |           rozrzutną...~Cięży już nad nim niewidzialna ręka -~Ach,
 8  1876  |            sądzie Eak zasiadał,~Przy nim Radamant z Minosem;~Spojrzeli
 9 SenGrob|       jarząbku!~Widzieć cię jeszcze, nim na wieki zasnę,~Ach! dozwoliły
10 SenGrob|        niańczy grób ten jak kołyska,~Nim niemowlęce odrzuci spowicie~
11 SenGrob|   Zagadkowymi wypełniony runy;~Przed nim duch ludu trzaska trumny
12 SenGrob|          gniewna;~Woła: "Kto za mną, nim umrze, zwycięży".~Druga,
13 SenGrob|          bólach pasował proch podły,~Nim się odważył powstać o swej
14 SenGrob|     krużganku,~I marzenia, co legły,~Nim swej mety dobiegły,~Naszym
15 SenGrob|              zwycięstwo jasne~Pokaż, nim zasnę!~ ~Pokaż mi ciszę
16 SenGrob|              powiek -~ ~I nikt już o nim nie wspomni -~I jest już
17 SenGrob|           Pełzającej mierności nigdy nim nie wieńczą -~Zapracowałeś
18 SenGrob|            sobie nie mieści.~ ~Już w nim nie mieszka żaden bóg,~Faun
19 Tatrach|      rumowisko swoje rozpostarły;~Na nim pogięte, krzywe kosodrzewu
20 Tatrach|             jednoczy -~Chylą się nad nim ściany pełne śniegu,~I gonią
21 Tatrach|             pełne śniegu,~I gonią za nim czarnych stawów oczy.~Za
22 Tatrach|             czarnych stawów oczy.~Za nim piętrami spadających wzgórz~
23 Tatrach|            unosi przestrzeni.~ ~Przy nim już nie ma dla fantazji
24 Tatrach|            ciąg wieków straż swą nad nim trzyma~Z troskliwością dobrego
25 Tatrach|              Które wieczny związek z nim zawarły,~Z nim złączyły
26 Tatrach|             związek z nim zawarły,~Z nim złączyły swe losy i cele,~
27 Tatrach|       złączyły swe losy i cele,~Przy nim żyły i przy nim pomarły,~
28 Tatrach|           cele,~Przy nim żyły i przy nim pomarły,~Nawet myślą spod
29 Tatrach|              nocy rozegrał się przed nim~Jaki dramat posępny i krwawy -~
30 Tatrach|          wdzięku cudownego słowa,~Bo nim ją w piasku mogilnym pogrzebie,~
31 Tatrach|           słyszy~I czuje rozpacz, co nim jeszcze miota,~I całą gorycz
32 Tatrach| zmartwychwstałej.~ ~W cudownej przed nim spływały legendzie~Postacie
33 NadGleb|             żołnierza,~Co wie, że za nim stoi armia świeża~I że świat
34 NadGleb|       wszechświata myśląca,~Szukam w nim celu i o celu myślę -~Bo
35 NadGleb|              własnej tylko ręki:~Gdy nim owładnie rozpacz senna,
36 NadGleb|            płynie z potoku pianą,~Na nim sieć osnuł pajączek,~Czyha
37 Kwiaty |             Został kwiatek mały,~A z nim pamięć lepszych dni,~Senne
38 Kwiaty |            puste okienko!~I nie ma w nim białych firanek!~Nikt mnie
39 Kwiaty |              po gaju;~Jak zima przed nim ucieka,~A on jej grozi z